Niks anders as Christus wat gekruisig is nie

Paulus het doelbewus sonder indrukwekkende redenaarskuns gekom, net met Christus as die gekruisigde, sodat hulle geloof op ons Vader se krag sou rus en nie op 'n spreker se vaardigheid nie. Die wysheid wat hy wél leer, is verborge, voor die begin van die tyd voorberei, en word net geken soos ons Vader se Gees dit openbaar.

Hoofstuk 2.

Toe ek na julle toe gekom het, broers en susters, het ek nie die getuienis van ons Vader met hoogdrawende woorde of wysheid verkondig nie. Want ek het besluit om niks anders onder julle te weet nie, behalwe Jesus Christus, en hom wat gekruisig is. En ek het in swakheid na julle toe gekom, in vrees en met veel bewing. My boodskap en prediking het nie op oortuigende woorde van wysheid gesteun nie, maar op die bewys van die Heilige Gees en van krag, sodat julle geloof nie op menslike wysheid sou rus nie, maar op die krag van ons Vader.

Ons spreek wel wysheid onder die volwassenes—nie die wysheid van hierdie wêreld nie, en ook nie van die heersers van hierdie wêreld, wat besig is om te verdwyn nie. Nee, ons spreek die wysheid van ons Vader, ’n verborge geheimenis wat ons Vader voor die begin van die tyd bestem het, tot ons heerlikheid. Nie een van die heersers van hierdie wêreld het dit geken nie; as hulle dit geken het, sou hulle nie die Here van die heerlikheid gekruisig het nie. Soos daar geskryf staan: “Wat geen oog gesien het nie, geen oor gehoor het nie, en in geen mens se hart opgekom het nie—hierdie dinge het ons Vader berei vir dié wat hom liefhet.”

Maar ons Vader het dit aan ons geopenbaar deur die Gees; want die Gees deursoek alles, selfs die dieptes van ons Vader. Wie ken ’n mens se gedagtes behalwe sy eie gees binne-in hom? Net so ken niemand die gedagtes van ons Vader nie, behalwe die Gees van ons Vader. Ons het nie die gees van die wêreld ontvang nie, maar die Gees wat van ons Vader kom, sodat ons kan weet wat ons Vader ons uit genade geskenk het. Hieroor spreek ons, nie met woorde wat menslike wysheid leer nie, maar wat die Gees leer, en ons verduidelik geestelike waarhede aan geestelike mense. Die mens sonder die Gees aanvaar nie wat van die Gees van ons Vader kom nie; dit is dwaasheid vir hom, en hy kan dit nie begryp nie, omdat dit geestelike onderskeidingsvermoë vereis. Die mens wat geestelik is, onderskei alles, maar is self aan niemand se oordeel onderworpe nie. Want “wie het die gedagtes van ons Vader geken, om hom te onderrig?” Maar ons het die gedagtes van Christus.