1 ቆሮንቶስ 2

2 ¹ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፤ ወደ እናንተ በመጣሁ ጊዜ፣ የአባታችንን ምስክርነት በግሩም ቃላት ወይም በጥበብ አልሰበኩላችሁም። ²በመካከላችሁ ሳለሁ ከኢየሱስ ክርስቶስ፣ እርሱም ከተሰቀለው በቀር ሌላ ምንም ላላውቅ ወስኜ ነበርና። ³ወደ እናንተም በድካም፣ በፍርሃትና በብዙ መንቀጥቀጥ መጣሁ። ⁴ቃሌና ስብከቴ፣ የሚያሳምኑ የጥበብ ቃላት ላይ ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስና በኀይል ማስረጃ ላይ የተመሠረተ ነበር፤ ⁵ይህም እምነታችሁ በአባታችን ኀይል እንጂ በሰው ጥበብ ላይ እንዳይመሠረት ነው።

⁶ነገር ግን በበሰሉ ሰዎች መካከል ጥበብን እንናገራለን፤ ይህ ጥበብ ግን የዚህ ዘመን ወይም ላላፊ የሆኑ የዚህ ዘመን ገዦች ጥበብ አይደለም። ⁷ነገር ግን የአባታችንን ጥበብ እንናገራለን፤ ይህም አባታችን ከዘመናት በፊት ለክብራችን አስቀድሞ የወሰነው የተሰወረ ምሥጢር ነው። ⁸ይህን ጥበብ ከዚህ ዘመን ገዦች አንዳቸውም አላወቁትም፤ አውቀውት ቢሆንማ የክብርን ጌታ ባልሰቀሉት ነበር። ⁹ነገር ግን እንደ ተጻፈው፤ “ዐይን ያላየውን፣ ጆሮ ያልሰማውን፣ በሰው ልብም ያልታሰበውን ነገር፣ አባታችን ለሚወዱት አዘጋጅቶታል።”

¹⁰አባታችን ግን ይህን በመንፈሱ ገለጠልን፤ መንፈስ ሁሉን ነገር፣ የአባታችንንም ጥልቅ ነገር ይመረምራልና። ¹¹በሰው ውስጥ ካለው ከራሱ መንፈስ በቀር የሰውን ሐሳብ የሚያውቅ ማን ነው? እንዲሁም ከአባታችን መንፈስ በቀር የአባታችንን ሐሳብ የሚያውቅ የለም። ¹²እኛም አባታችን በነጻ የሰጠንን እናውቅ ዘንድ፣ ከአባታችን የሆነውን መንፈስ እንጂ የዓለምን መንፈስ አልተቀበልንም። ¹³ይህንም የምንናገረው የሰው ጥበብ በሚያስተምረው ቃላት ሳይሆን፣ መንፈስ በሚያስተምረው ቃላት ነው፤ መንፈሳዊውን እውነት ለመንፈሳውያን ሰዎች እየተረጐምን እንናገራለን። ¹⁴መንፈስ የሌለው ሰው ከአባታችን መንፈስ የሚመጣውን አይቀበልም፤ ይህ ለእርሱ ሞኝነት ነውና፤ በመንፈስ ስለሚመረመርም ሊረዳው አይችልም። ¹⁵መንፈሳዊ የሆነ ሰው ግን ሁሉን ነገር ይመረምራል፤ እርሱ ራሱ ግን በማንም አይፈረድበትም። ¹⁶“ያስተምረው ዘንድ የአባታችንን ልብ ያወቀ ማን ነው?” ተብሎአልና። እኛ ግን የክርስቶስ ልብ አለን።