1 Korintliler 2

2 ¹Kardeşlerim, size geldiğimde, Babamız'ın tanıklığını süslü sözlerle ya da bilgelikle duyurmadım. ²Çünkü aranızdayken İsa Mesih'ten, özellikle de çarmıha gerilmiş olan İsa Mesih'ten başka bir şey bilmemeye kararlıydım. ³Size güçsüzlük, korku ve büyük bir titremeyle geldim. ⁴Sözüm ve bildirim, ikna edici bilgelik sözlerine değil, Kutsal Ruh'un ve gücün kanıtına dayanıyordu; ⁵öyle ki imanınız insan bilgeliğine değil, Babamız'ın gücüne dayansın.

⁶Yine de olgun kişiler arasında bilgelik konuşuyoruz; ama bu çağın ya da yok olup giden bu çağın önderlerinin bilgeliğini değil. ⁷Hayır, biz Babamız'ın bilgeliğini, Babamız'ın zamanın başlangıcından önce yüceliğimiz için belirlediği, gizli kalmış sırrı konuşuyoruz. ⁸Bu çağın önderlerinden hiçbiri bunu bilmedi; bilselerdi, yüce Rab'bi çarmıha germezlerdi. ⁹Yazılmış olduğu gibi: «Hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği, hiçbir insan yüreğinin tasarlamadığı şeyleri, Babamız kendisini sevenler için hazırladı.»

¹⁰Ama Babamız bunları bize Ruh aracılığıyla açıkladı; çünkü Ruh her şeyi, Babamız'ın derinliklerini bile araştırır. ¹¹Bir insanın düşüncelerini, kendi içindeki ruhundan başka kim bilebilir? Bunun gibi, Babamız'ın düşüncelerini de Babamız'ın Ruhu'ndan başkası bilemez. ¹²Biz dünyanın ruhunu değil, Babamız'dan gelen Ruh'u aldık; öyle ki Babamız'ın bize karşılıksız bağışladıklarını bilelim. ¹³Bunu, insan bilgeliğinin öğrettiği sözlerle değil, Ruh'un öğrettiği sözlerle konuşuyor, ruhsal gerçekleri ruhsal kişilere açıklıyoruz. ¹⁴Ruh'tan yoksun kişi, Babamız'ın Ruhu'ndan gelenleri kabul etmez; bunlar ona saçmalık gibi gelir ve bunları kavrayamaz, çünkü bunlar ancak ruhsal bir ayırt edişle anlaşılır. ¹⁵Ruhsal olan kişi her şeyi ayırt eder, ama kendisi hiç kimsenin yargısına bağlı değildir. ¹⁶Çünkü «Babamız'ın aklını kim bildi ki, O'na akıl verebilsin?» Ama biz Mesih'in aklına sahibiz.