Paulus skryf aan die Korintiërs

Paulus spreek verdeeldheid, wanorde en morele verwarring in 'n sukkelende jong kerk aan—en gee aan die kerk sy grootste hoofstuk oor liefde.

Hoofstuk 1.

Paulus, geroep as apostel van Christus Jesus deur die wil van ons Vader, en Sostenes ons broer, aan die gemeente van ons Vader in Korinte: dié wat heilig gemaak is in Christus Jesus, geroep om heilig te wees, saam met almal oral wat die naam van ons Here Jesus Christus aanroep—hulle Here en ons s’n. Genade vir julle en vrede van ons Vader en die Here Jesus Christus.

Dankbaar vir ons Vader se genade

Ek dank my Vader altyd vir julle, vanweë die genade wat ons Vader julle in Christus Jesus gegee het, want in hom is julle in elke opsig verryk, in alle woorde en alle kennis, net soos die getuienis oor Christus onder julle bevestig is, sodat julle aan geen gawe gebrek het nie terwyl julle gretig wag op die openbaring van ons Here Jesus Christus, wat julle ook staande sal hou tot die einde, onberispelik op die dag van ons Here Jesus Christus. Ons Vader is getrou, die een deur wie julle geroep is tot diepe gemeenskap met sy Seun, Jesus Christus ons Here.

Die gesin moet verenig wees

Broers en susters, ek dring by julle aan, by die naam van ons Here Jesus Christus: wees almal eensgesind; laat geen verdeeldheid julle verdeel nie, maar wees verenig in een gesindheid en een doel. Want Chloë se mense het my ingelig, my broers en susters, dat daar rusie onder julle is. Dit is wat ek bedoel: elkeen van julle sê: “Ek is vir Paulus,” “Ek is vir Apollos,” “Ek is vir Sefas,” “Ek is vir Christus.” Is Christus verdeel? Is Paulus vir julle gekruisig? Of is julle in die naam van Paulus gedoop? Ek dank ons Vader dat ek niemand van julle gedoop het nie behalwe Krispus en Gaius, sodat niemand kan sê julle is in my naam gedoop nie. Ek het ook die huisgesin van Stefanas gedoop; buiten dit weet ek nie of ek iemand anders gedoop het nie. Christus het my nie gestuur om te doop nie, maar om die goeie nuus te verkondig—nie met woorde van menslike wysheid nie, sodat die kruis van Christus nie van sy krag beroof word nie.

Die krag van die kruis

Die boodskap van die kruis is dwaasheid vir dié wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van ons Vader.

Want daar staan geskrywe: Ek sal die wysheid van die wyse vernietig, en die insig van die verstandige tersyde stel.

Waar is die wyse? Waar is die skrifgeleerde? Waar is die redenaar van hierdie tyd? Het ons Vader nie die wysheid van die wêreld dwaas gemaak nie? Want omdat die wêreld, in die wysheid van ons Vader, hom nie deur sy eie wysheid geken het nie, het dit ons Vader behaag om die gelowiges te red deur die dwaasheid van die boodskap wat ons verkondig. Want Jode vra tekens en Grieke soek wysheid, maar ons verkondig Christus wat gekruisig is—’n struikelblok vir die Jode en dwaasheid vir die heidene, maar vir dié wat geroep is, Jode sowel as Grieke, is Christus die krag van ons Vader en die wysheid van ons Vader. Want die dwaasheid van ons Vader is wyser as die mense, en die swakheid van ons Vader sterker as die mense.

Kyk na julle roeping, broers en susters: nie baie is wys volgens menslike maatstawwe nie, nie baie is magtig nie, nie baie is van edele afkoms nie. Maar ons Vader het die dwase van die wêreld uitverkies om die wyse te beskaam, en ons Vader het die swakke van die wêreld uitverkies om die sterke te beskaam, en die geringe en veragte dinge van die wêreld het ons Vader uitverkies—dinge wat niks is nie—om die dinge wat iets is tot niet te maak, sodat niemand voor ons Vader kan roem nie. Uit hom is julle in Christus Jesus, wat vir ons die wysheid van ons Vader geword het—ons geregtigheid en heiligheid en verlossing, ^a sodat, soos daar geskrywe staan: “Laat die een wat roem, in die Here roem.”