1 List do Koryntian 1

1 ¹Paweł, powołany na apostoła Chrystusa Jezusa z woli naszego Ojca, i Sostenes, nasz brat, ²do kościoła naszego Ojca w Koryncie: do tych, którzy zostali uświęceni w Chrystusie Jezusie, powołani, aby być świętymi, wraz ze wszystkimi na każdym miejscu, którzy wzywają imienia naszego Pana Jezusa Chrystusa — ich Pana i naszego. ³Łaska wam i pokój od naszego Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.

Wdzięczni za łaskę naszego Ojca

⁴Zawsze dziękuję mojemu Ojcu za was, z powodu łaski, którą dał wam nasz Ojciec w Chrystusie Jezusie, ⁵bo w nim zostaliście wzbogaceni pod każdym względem, we wszelkiej mowie i wszelkim poznaniu, ⁶tak jak świadectwo o Chrystusie zostało wśród was utwierdzone, ⁷tak że nie brakuje wam żadnego daru, podczas gdy gorliwie oczekujecie objawienia się naszego Pana Jezusa Chrystusa, ⁸który także umocni was aż do końca, abyście byli nienaganni w dniu naszego Pana Jezusa Chrystusa. ⁹Wierny jest nasz Ojciec, przez którego zostaliście powołani do głębokiej wspólnoty z jego Synem, Jezusem Chrystusem, naszym Panem.

Rodzina musi być zjednoczona

¹⁰Bracia i siostry, napominam was w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa: bądźcie wszyscy zgodni; niech nie będzie wśród was podziałów, lecz bądźcie zjednoczeni w jednym umyśle i jednym zamiarze. ¹¹Bo ludzie Chloi donieśli mi, moi bracia i siostry, że są wśród was spory. ¹²A mówię to dlatego, że każdy z was powiada: „Ja jestem Pawła”, „Ja jestem Apollosa”, „Ja jestem Kefasa”, „Ja jestem Chrystusa”. ¹³Czy Chrystus jest podzielony? Czy Paweł został za was ukrzyżowany? Albo czy w imię Pawła zostaliście ochrzczeni? ¹⁴Dziękuję naszemu Ojcu, że nikogo z was nie ochrzciłem oprócz Kryspusa i Gajusa, ¹⁵aby nikt nie mógł powiedzieć, że w moje imię zostaliście ochrzczeni. ¹⁶Ochrzciłem też dom Stefanasa; poza tym nie wiem, czy ochrzciłem jeszcze kogoś. ¹⁷Chrystus nie posłał mnie, abym chrzcił, lecz abym głosił dobrą nowinę — nie w słowach ludzkiej mądrości, aby krzyż Chrystusa nie został pozbawiony swojej mocy.

Moc krzyża

¹⁸Słowo o krzyżu jest głupstwem dla tych, którzy giną, ale dla nas, którzy jesteśmy zbawiani, jest mocą naszego Ojca.

¹⁹Bo jest napisane: Zniszczę mądrość mądrych, a roztropność roztropnych odrzucę.

²⁰Gdzie jest mędrzec? Gdzie uczony? Gdzie rozprawiający tego wieku? Czyż nasz Ojciec nie uczynił głupstwem mądrości tego świata? ²¹Skoro bowiem w mądrości naszego Ojca świat przez własną mądrość nie poznał go, upodobało mu się zbawić wierzących przez głupstwo tego, co głosimy. ²²Bo Żydzi domagają się znaków, a Grecy szukają mądrości, ²³my zaś głosimy Chrystusa ukrzyżowanego — zgorszenie dla Żydów, a głupstwo dla pogan, ²⁴ale dla tych, którzy są powołani, zarówno Żydów, jak i Greków, Chrystus jest mocą naszego Ojca i mądrością naszego Ojca. ²⁵Bo głupstwo naszego Ojca jest mądrzejsze niż ludzie, a słabość naszego Ojca mocniejsza niż ludzie.

²⁶Przypatrzcie się swojemu powołaniu, bracia i siostry: niewielu jest mądrych według ludzkich miar, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. ²⁷Ale to, co głupie w świecie, wybrał nasz Ojciec, aby zawstydzić mądrych, i to, co słabe w świecie, wybrał nasz Ojciec, aby zawstydzić to, co mocne, ²⁸i to, co niskiego rodu i wzgardzone w świecie, wybrał nasz Ojciec — to, co nie jest — aby unicestwić to, co jest, ²⁹aby żaden człowiek nie chlubił się przed naszym Ojcem. ³⁰Dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od naszego Ojca — naszą sprawiedliwością, świętością i odkupieniem, ^a a v30 W Chrystusie Ojciec daje nam wszystko, czego potrzebujemy — sam Chrystus staje się naszą mądrością, naszym usprawiedliwieniem, naszą świętością i naszą wolnością. Darem jest Osoba. ³¹aby, jak jest napisane, „Kto się chlubi, niech się chlubi w Panu”.