1 Mga Corinto 1

1 ¹Mula kay Pablo, na tinawag na apostol ni Cristo Jesus ayon sa kalooban ng ating Ama, at kay Sostenes na ating kapatid, ²para sa iglesya ng ating Ama sa Corinto: sa mga ginawang banal kay Cristo Jesus, tinawag upang maging banal, kasama ang lahat ng nasa bawat dako na tumatawag sa pangalan ng ating Panginoong Jesu-Cristo—kanilang Panginoon at atin din. ³Sumainyo nawa ang biyaya at kapayapaang mula sa ating Ama at sa Panginoong Jesu-Cristo.

Nagpapasalamat sa Biyaya ng ating Ama

⁴Lagi akong nagpapasalamat sa aking Ama para sa inyo, dahil sa biyayang ibinigay sa inyo ng ating Ama kay Cristo Jesus, ⁵sapagkat sa kanya kayo ay pinasagana sa lahat ng bagay, sa lahat ng pananalita at sa lahat ng kaalaman, ⁶gaya nga ng pagkakapatunay ng patotoo tungkol kay Cristo sa gitna ninyo, ⁷kaya't wala kayong kulang na anumang kaloob habang buong pananabik ninyong hinihintay ang pagpapahayag ng ating Panginoong Jesu-Cristo, ⁸na siya ring magpapatatag sa inyo hanggang wakas, upang maging walang kapintasan sa araw ng ating Panginoong Jesu-Cristo. ⁹Tapat ang ating Ama, na siyang tumawag sa inyo tungo sa malalim na pakikipag-isa sa kanyang Anak, si Jesu-Cristo na ating Panginoon.

Dapat Magkaisa ang Pamilya

¹⁰Mga kapatid, nakikiusap ako sa inyo, sa pangalan ng ating Panginoong Jesu-Cristo: magkaisa kayong lahat; huwag hayaang paghati-hatiin kayo ng anumang pagkakabaha-bahagi, kundi magkaisa kayo sa isang pag-iisip at isang layunin. ¹¹Sapagkat ibinalita sa akin ng mga tao ni Cloe, mga kapatid ko, na may pag-aaway-away sa inyo. ¹²Ito ang ibig kong sabihin: bawat isa sa inyo ay nagsasabi, “Ako'y kay Pablo,” “Ako'y kay Apolos,” “Ako'y kay Cefas,” “Ako'y kay Cristo.” ¹³Nahahati ba si Cristo? Ipinako ba si Pablo sa krus para sa inyo? O binautismuhan ba kayo sa pangalan ni Pablo? ¹⁴Nagpapasalamat ako sa ating Ama na wala akong binautismuhan sa inyo maliban kina Crispo at Gayo, ¹⁵upang walang makapagsabi na kayo'y binautismuhan sa aking pangalan. ¹⁶Binautismuhan ko rin ang sambahayan ni Estefanas; bukod diyan, hindi ko alam kung may iba pa akong binautismuhan. ¹⁷Hindi ako sinugo ni Cristo upang magbautismo kundi upang ipangaral ang mabuting balita—hindi sa pamamagitan ng mga salita ng karunungan ng tao, upang hindi mawalan ng kapangyarihan ang krus ni Cristo.

Ang Kapangyarihan ng Krus

¹⁸Ang mensahe ng krus ay kahangalan sa mga napapahamak, ngunit sa ating mga naliligtas ito ay kapangyarihan ng ating Ama.

¹⁹Sapagkat nasusulat: Gigibain ko ang karunungan ng marurunong, at isasantabi ko ang katalinuhan ng mga matatalino.

²⁰Nasaan ang marunong? Nasaan ang eskriba? Nasaan ang mapagtalo sa kapanahunang ito? Hindi ba't ginawang kahangalan ng ating Ama ang karunungan ng sanlibutan? ²¹Sapagkat yamang sa karunungan ng ating Ama ay hindi siya nakilala ng sanlibutan sa pamamagitan ng sarili nitong karunungan, minarapat ng ating Ama na iligtas ang mga sumasampalataya sa pamamagitan ng kahangalan ng aming ipinangangaral. ²²Sapagkat ang mga Judio ay humihingi ng mga tanda at ang mga Griego ay naghahanap ng karunungan, ²³ngunit ipinapahayag namin si Cristong ipinako sa krus—isang katitisuran sa mga Judio at kahangalan sa mga Hentil, ²⁴ngunit sa mga tinawag, maging Judio o Griego, si Cristo ang kapangyarihan ng ating Ama at ang karunungan ng ating Ama. ²⁵Sapagkat ang kahangalan ng ating Ama ay higit na matalino kaysa mga tao, at ang kahinaan ng ating Ama ay higit na malakas kaysa mga tao.

²⁶Isipin ninyo ang pagkakatawag sa inyo, mga kapatid: hindi marami sa inyo ang marunong ayon sa pamantayan ng tao, hindi marami ang makapangyarihan, hindi marami ang mula sa marangal na angkan. ²⁷Ngunit pinili ng ating Ama ang mga hangal ng sanlibutan upang hiyain ang marurunong, at pinili ng ating Ama ang mga mahihina ng sanlibutan upang hiyain ang malalakas, ²⁸at ang mga hamak at hinahamak na bagay ng sanlibutan ay pinili ng ating Ama—ang mga bagay na itinuturing na walang kabuluhan—upang pawalang-halaga ang mga bagay na itinuturing na may kabuluhan, ²⁹upang walang sinumang makapagmalaki sa harap ng ating Ama. ³⁰Mula sa kanya kayo ay na kay Cristo Jesus, na naging karunungan natin mula sa ating Ama—ang ating katuwiran at kabanalan at katubusan, ^a a v30 Kay Cristo, ibinibigay sa atin ng Ama ang lahat ng ating kailangan — si Cristo mismo ang nagiging ating karunungan, ating matuwid na katayuan, ating kabanalan, at ating kalayaan. Ang kaloob ay isang Persona. ³¹upang, gaya ng nasusulat, “Ang nagmamalaki, magmalaki sa Panginoon.”