اول قرنتیان 1

1 ¹پولس، که به ارادهٔ پدر ما به رسالت مسیح عیسی خوانده شده است، و برادر ما سوستانیس، ²به کلیسای پدر ما در قُرِنتُس: به آنان که در مسیح عیسی مقدس گشته‌اند و به مقدس بودن خوانده شده‌اند، همراه با همهٔ کسانی که در هر جا نام خداوند ما عیسی مسیح را می‌خوانند—خداوند ایشان و خداوند ما. ³فیض و آرامش از سوی پدر ما و خداوند عیسی مسیح بر شما باد.

سپاسگزار برای فیض پدر ما

⁴همواره پدرم را به‌خاطر شما سپاس می‌گویم، به‌سبب فیضی که پدر ما در مسیح عیسی به شما بخشیده است، ⁵زیرا در او از هر جهت غنی گشته‌اید، در تمامی کلام و تمامی معرفت، ⁶چنان‌که شهادت دربارهٔ مسیح در میان شما استوار گردید، ⁷به‌گونه‌ای که در هیچ عطایی کم نیستید، در حالی که مشتاقانه منتظر ظهور خداوند ما عیسی مسیح هستید، ⁸او نیز شما را تا به آخر استوار نگاه خواهد داشت، تا در روز خداوند ما عیسی مسیح بی‌ملامت باشید. ⁹پدر ما امین است، همان که شما را به مشارکتی عمیق با پسرش، عیسی مسیح، خداوند ما، فراخوانده است.

خانواده باید متحد باشد

¹⁰ای برادران و خواهران، شما را به نام خداوند ما عیسی مسیح ترغیب می‌کنم: همه هم‌رأی باشید؛ مگذارید تفرقه‌ها شما را از هم جدا سازد، بلکه در یک فکر و یک مقصود متحد باشید. ¹¹زیرا ای برادران و خواهران من، کسانِ خْلوئه به من خبر داده‌اند که در میان شما نزاع است. ¹²مقصودم این است که هر یک از شما می‌گوید: ‹من با پولس هستم›، ‹من با اَپُلُس هستم›، ‹من با کیفا هستم›، ‹من با مسیح هستم›. ¹³آیا مسیح تقسیم شده است؟ آیا پولس برای شما مصلوب شد؟ یا به نام پولس تعمید یافتید؟ ¹⁴پدر ما را سپاس می‌گویم که هیچ‌یک از شما را تعمید ندادم جز کْریسپوس و گایوس، ¹⁵تا کسی نتواند بگوید که به نام من تعمید یافته‌اید. ¹⁶خانوادهٔ اِستِفاناس را نیز تعمید دادم؛ جز اینان نمی‌دانم که کس دیگری را تعمید داده باشم. ¹⁷مسیح مرا نفرستاد تا تعمید دهم، بلکه تا بشارت دهم—نه با حکمتِ سخنان انسانی، مبادا صلیب مسیح از قدرت خود تهی گردد.

قدرت صلیب

¹⁸پیام صلیب برای آنان که هلاک می‌شوند جهالت است، اما برای ما که نجات می‌یابیم قدرت پدر ما است.

¹⁹زیرا نوشته شده است: حکمتِ حکیمان را نابود خواهم کرد، و فهمِ فهیمان را باطل خواهم ساخت.

²⁰حکیم کجاست؟ عالِم کجاست؟ مباحثه‌گرِ این عصر کجاست؟ آیا پدر ما حکمتِ این جهان را جهالت نگردانیده است؟ ²¹زیرا از آنجا که در حکمتِ پدر ما، جهان او را با حکمتِ خود نشناخت، او خشنود شد تا ایمانداران را از راهِ جهالتِ آنچه موعظه می‌کنیم نجات دهد. ²²زیرا یهودیان آیت می‌طلبند و یونانیان حکمت می‌جویند، ²³اما ما مسیحِ مصلوب را اعلام می‌کنیم—که برای یهودیان سنگِ لغزش و برای غیریهودیان جهالت است، ²⁴اما برای خواندگان، چه یهودی و چه یونانی، مسیح قدرتِ پدر ما و حکمتِ پدر ما است. ²⁵زیرا جهالتِ پدر ما از انسان‌ها حکیمانه‌تر است، و ضعفِ پدر ما از انسان‌ها نیرومندتر.

²⁶ای برادران و خواهران، به دعوتِ خود بنگرید: بسیاری از شما به معیارهای انسانی حکیم نبودید، بسیاری قدرتمند نبودید، بسیاری از تبارِ اصیل نبودید. ²⁷اما پدر ما جاهلانِ جهان را برگزید تا حکیمان را شرمنده سازد، و پدر ما ناتوانانِ جهان را برگزید تا نیرومندان را شرمنده سازد، ²⁸و چیزهای پست و خوارشمردهٔ جهان را، پدر ما برگزید—چیزهایی که نیستند—تا چیزهایی را که هستند باطل سازد، ²⁹تا هیچ بشری در حضور پدر ما فخر نکند. ³⁰از او شما در مسیح عیسی هستید، که از جانب پدر ما حکمتِ ما گردید—عدالت و قدّوسیت و رهایی ما، ^a a v30 در مسیح، پدر هر آنچه را که نیاز داریم به ما می‌بخشد—خودِ مسیح حکمتِ ما، مقبولیتِ ما، قدّوسیتِ ما و آزادی ما می‌گردد. آن هدیه، یک شخص است. ³¹تا چنان‌که نوشته شده است: ‹هر که فخر می‌کند، به خداوند فخر کند.›