Paulus Nyerat Surat ka Urang Korinta

Paulus nyanghareupan pasea, kakacauan, jeung kabingungan moral di hiji jamaah ngora anu keur bajoang—sarta mikeun ka jamaah pasal anu pangagungna ngeunaan kanyaah.

Pasal 1.

Ti Paulus, anu disaur jadi rasul Kristus Yesus ku pangersa Rama urang, jeung ti Sostenes dulur urang, ka jamaah Rama urang di Korinta: nya eta jalma-jalma anu geus disucikeun dina Kristus Yesus, anu disaur sangkan jaradi suci, jeung ka sakabeh jalma di mana-mana anu nyambat jenengan Gusti urang Yesus Kristus—Gusti maranehna jeung Gusti urang. Mugi aranjeun kenging sih kurnia jeung karahayuan ti Rama urang jeung ti Gusti Yesus Kristus.

Muji Sukur Kana Sih Kurnia Rama Urang

Sim kuring teu weleh muji sukur ka Rama ngeunaan aranjeun, ku karana sih kurnia anu dipaparinkeun ku Rama urang ka aranjeun dina Kristus Yesus, sabab dina Anjeunna aranjeun dijembarkeun dina sagala perkara, dina sagala ucapan jeung sagala pangaweruh, sakumaha panyaksen ngeunaan Kristus geus dikuatkeun di tengah-tengah aranjeun, nepi ka aranjeun teu kakurangan hiji kurnia ge bari anteng ngadago-dago pisumpingeunana Gusti urang Yesus Kristus, nya Anjeunna anu bakal ngukuhkeun aranjeun oge nepi ka ahir, teu kawengku ku kasalahan dina dintenna Gusti urang Yesus Kristus. Rama urang teh satia, nya Anjeunna anu geus nyaur aranjeun kana pasatiaan anu jero jeung Putra-Na, Yesus Kristus Gusti urang.

Kulawarga Kudu Ngahiji

Dulur-dulur, demi jenengan Gusti urang Yesus Kristus, sim kuring menta ka aranjeun: sing sapamadegan kabeh; ulah aya pacengkadan anu megatkeun aranjeun, sing ngahiji dina sahate jeung satujuan. Sabab, dulur-dulur, sim kuring kungsi diwartosan ku jalma-jalma ti golongan Kloe, yen di antara aranjeun aya pacekcokan. Maksudna: unggal jalma ti aranjeun ngomong, “Kuring mah milu ka Paulus,” “Kuring mah milu ka Apolos,” “Kuring mah milu ka Kepas,” “Kuring mah milu ka Kristus.” Naha Kristus teh dibagi-bagi? Naha Paulus anu disalib pikeun aranjeun? Atawa aranjeun teh dibaptis kalawan jenengan Paulus? Sim kuring muji sukur ka Rama urang yen sim kuring teu ngabaptis saurang ge ti aranjeun, kajaba Krispus jeung Gayus, supaya ulah aya anu bisa ngomong yen aranjeun dibaptis kalawan ngaran sim kuring. Sim kuring oge ngabaptis saeusi imah Stepanus; salian ti eta, sim kuring teu apal naha aya nu sejen deui anu dibaptis ku sim kuring. Kristus ngutus sim kuring lain pikeun ngabaptis, tapi pikeun ngawawarkeun Injil—lain ku omongan hikmah manusa, supaya salib Kristus ulah leungit kakawasaanana.

Kakawasaan Salib

Warta ngeunaan salib teh kabodoan pikeun jalma-jalma anu keur binasa, tapi pikeun urang anu keur disalametkeun mah eta teh kakawasaan Rama urang.

Sabab aya tulisan kieu: Kami rek ngabinasakeun hikmah jalma-jalma anu palinter, jeung rek nyinglarkeun pangarti jalma-jalma anu wijaksana.

Di mana ayana jalma anu pinter teh? Di mana ayana ahli Toret? Di mana ayana tukang ngabantah ti jaman ieu? Lain Rama urang anu geus ngajadikeun hikmah dunya teh kabodoan? Sabab, sanggeus dina hikmah Rama urang dunya teu wawuh ka Mantenna ku hikmahna sorangan, Mantenna kersa nyalametkeun jalma-jalma anu palercaya ngaliwatan kabodoan anu diwawarkeun ku urang. Sabab urang Yahudi marenta tanda-tanda ajaib, sedengkeun urang Yunani neangan hikmah, tapi urang ngawawarkeun Kristus anu disalib—anu jadi batu pangperangan pikeun urang Yahudi jeung kabodoan pikeun bangsa-bangsa sejen, tapi pikeun jalma-jalma anu disaur, boh urang Yahudi boh urang Yunani, Kristus teh kakawasaan Rama urang jeung hikmah Rama urang. Sabab kabodoan Rama urang teh leuwih wijaksana batan manusa, jeung kalaipan Rama urang teh leuwih kuat batan manusa.

Pek tengetan panyaur ka aranjeun, dulur-dulur: teu loba anu pinter nurutkeun ukuran manusa, teu loba anu gagah, teu loba anu lahir ti golongan luhur. Tapi Rama urang milih jalma-jalma anu dianggap bodo ku dunya pikeun ngerakeun jalma-jalma anu palinter, jeung Rama urang milih jalma-jalma anu lamah ku dunya pikeun ngerakeun jalma-jalma anu karuat, jeung perkara-perkara anu hina sarta dipikaijid ku dunya teh ku Rama urang dipilih—nya eta perkara-perkara anu teu aya hartina—pikeun ngabatalkeun perkara-perkara anu aya, supaya ulah aya saurang ge anu agul di payuneun Rama urang. Tina Mantenna aranjeun aya dina Kristus Yesus, anu jadi hikmah urang ti Rama urang—kaadilan urang, kasucian urang, jeung panebusan urang, ^a supaya, sakumaha anu geus ditulis, “Sing saha anu agul, kudu agul ka Gusti.”