Ο Παύλος Γράφει στους Κορινθίους

Ο Παύλος αντιμετωπίζει διαιρέσεις, αταξία και ηθική σύγχυση σε μια νεαρή εκκλησία που δοκιμάζεται — και δίνει στην εκκλησία το σπουδαιότερο κεφάλαιό της για την αγάπη.

Κεφάλαιο 1.

Ο Παύλος, καλεσμένος να είναι απόστολος του Ιησού Χριστού με το θέλημα του Πατέρα μας, και ο Σωσθένης ο αδελφός μας, προς την εκκλησία του Πατέρα μας στην Κόρινθο: σ' αυτούς που αγιάστηκαν με τον Ιησού Χριστό, που είναι καλεσμένοι να είναι άγιοι, μαζί με όλους παντού που επικαλούνται το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού—του Κυρίου τους και του δικού μας. Χάρη σ' εσάς και ειρήνη από τον Πατέρα μας και τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Ευγνώμονες για τη Χάρη του Πατέρα μας

Πάντοτε ευχαριστώ τον Πατέρα μου για σας, εξαιτίας της χάρης που σας έδωσε ο Πατέρας μας με τον Ιησού Χριστό, γιατί μέσα του πλουτίσατε σε κάθε τι, σε κάθε λόγο και κάθε γνώση, καθώς η μαρτυρία για τον Χριστό στερεώθηκε ανάμεσά σας, ώστε να μη σας λείπει κανένα χάρισμα, ενώ περιμένετε με λαχτάρα τη φανέρωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος και θα σας κρατήσει σταθερούς ως το τέλος, άμεμπτους την ημέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πιστός είναι ο Πατέρας μας, αυτός μέσω του οποίου κληθήκατε σε βαθιά κοινωνία με τον Υιό του, τον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας.

Η Οικογένεια Πρέπει να Είναι Ενωμένη

Αδελφοί και αδελφές, σας παρακαλώ, στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: να συμφωνείτε όλοι· ας μη σας χωρίζουν διαιρέσεις, αλλά να είστε ενωμένοι σε έναν νου και έναν σκοπό. Γιατί οι άνθρωποι της Χλόης με πληροφόρησαν, αδελφοί μου και αδελφές, ότι υπάρχουν φιλονικίες ανάμεσά σας. Εννοώ τούτο: ο καθένας σας λέει: «Εγώ είμαι με τον Παύλο», «Εγώ με τον Απολλώ», «Εγώ με τον Κηφά», «Εγώ με τον Χριστό». Μήπως ο Χριστός είναι διαιρεμένος; Μήπως ο Παύλος σταυρώθηκε για σας; Ή μήπως βαφτιστήκατε στο όνομα του Παύλου; Ευχαριστώ τον Πατέρα μας που δε βάφτισα κανέναν σας, εκτός από τον Κρίσπο και τον Γάιο, ώστε να μην μπορεί κανείς να πει ότι βαφτιστήκατε στο όνομά μου. Βάφτισα και την οικογένεια του Στεφανά· πέρα απ' αυτό, δεν ξέρω αν βάφτισα κανέναν άλλον. Ο Χριστός δε με έστειλε να βαφτίζω αλλά να κηρύττω το χαρμόσυνο μήνυμα—όχι με λόγια ανθρώπινης σοφίας, ώστε να μη χάσει τη δύναμή του ο σταυρός του Χριστού.

Η Δύναμη του Σταυρού

Το μήνυμα του σταυρού είναι μωρία για όσους χάνονται, για μας όμως που σωζόμαστε είναι δύναμη του Πατέρα μας.

Γιατί είναι γραμμένο: Θα καταστρέψω τη σοφία των σοφών, και θα παραμερίσω τη σύνεση των συνετών.

Πού είναι ο σοφός; Πού είναι ο γραμματέας; Πού είναι ο συζητητής αυτού του αιώνα; Δεν έκανε ο Πατέρας μας μωρία τη σοφία του κόσμου; Γιατί, αφού μέσα στη σοφία του Πατέρα μας ο κόσμος δεν τον γνώρισε με τη δική του σοφία, ευδόκησε να σώσει αυτούς που πιστεύουν μέσω της μωρίας του κηρύγματός μας. Γιατί οι Ιουδαίοι ζητούν θαύματα και οι Έλληνες αναζητούν σοφία, εμείς όμως κηρύττουμε τον Χριστό σταυρωμένο—σκάνδαλο για τους Ιουδαίους και μωρία για τους εθνικούς, για όσους όμως είναι καλεσμένοι, Ιουδαίους και Έλληνες, ο Χριστός είναι δύναμη του Πατέρα μας και σοφία του Πατέρα μας. Γιατί η μωρία του Πατέρα μας είναι σοφότερη από τους ανθρώπους, και η αδυναμία του Πατέρα μας, δυνατότερη από τους ανθρώπους.

Κοιτάξτε την κλήση σας, αδελφοί και αδελφές: δεν είναι πολλοί σοφοί με τα ανθρώπινα κριτήρια, δεν είναι πολλοί δυνατοί, δεν είναι πολλοί από αρχοντική γενιά. Αλλά ο Πατέρας μας διάλεξε τους μωρούς του κόσμου για να ντροπιάσει τους σοφούς, και ο Πατέρας μας διάλεξε τους αδύναμους του κόσμου για να ντροπιάσει τους δυνατούς, και τα ταπεινά, τα περιφρονημένα του κόσμου διάλεξε ο Πατέρας μας—αυτά που δεν είναι—για να καταργήσει αυτά που είναι, ώστε να μην καυχηθεί κανείς μπροστά στον Πατέρα μας. Από αυτόν εσείς είστε μέσα στον Ιησού Χριστό, που έγινε για μας σοφία από τον Πατέρα μας—δικαιοσύνη και αγιασμός και απολύτρωση, ^a ώστε, όπως είναι γραμμένο: «Αυτός που καυχιέται, ας καυχιέται για τον Κύριο».