Nehemya 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Di roja bîst û çaran a vê mehê de, Îsraêlî bi rojî, kincên goni li xwe kirî û ax li ser serên xwe kom bûn. ^a a v1 Danîna axê li ser serî, ligel rojî û goniyê hişk, nîşaneke kevnar a şîna kûr û tobekirinê bû. ²Dûndeyên Îsraêl ji hemû biyaniyan cuda bûn, rabûn ser xwe û gunehên xwe û sûcê bav û kalên xwe îtîraf kirin. ³Li cihên xwe rabûn ser xwe û nêzîkî sê saetan Pirtûka Şerîeta Bavê me xwendin, paşê sê saetên din jî gunehên xwe îtîraf kirin û ji Bavê me re secde birin. ⁴Yêşû, Banî, Qadmîêl, Şebanya, Bunî, Şêrêbya, Banî û Qenanî li ser derenceyên Lêwiyan rabûn û bi dengekî bilind gazî Bavê me kirin. ⁵Paşê Lêwiyan—Yêşû, Qadmîêl, Banî, Haşabneya, Şêrêbya, Hodiya, Şebanya, Petahya—gotin: “Rabin ser xwe, pesnê Bavê xwe bidin, ji herheyiyê heta hetayê. Bila navê te yê birûmet pîroz be, yê ku ji hemû pesin û sitayişan bilindtir e. ⁶Tenê tu Bavê me yî. Te ezman çêkirin, hetta ezmanên herî bilind jî, bi hemû sewariyên xwe ve, erd û her tiştê li ser wê, derya û her tiştê di wan de ye. Tu jiyanê didî wan hemûyan, û sewariya ezmên secdê ji te re dibin. ⁷Tu Bavê me yî, yê ku Abram hilbijart û ew ji Ûra Keldaniyan derxist û navê Îbrahîm lê kir. ⁸Te dilê wî li ber xwe dilsoz dît, û te bi wî re peymanek çêkir ku erdê Kenaniyan, Hîtiyan, Amoriyan, Perîziyan, Yebûsiyan û Girgaşiyan— bidî dûndeya wî. Û te soza xwe anî cih, çimkî tu rast î. ⁹Te êşa bav û kalên me li Misrê dît; te qîrîna wan li ba Deryaya Sor bihîst. ¹⁰Te nîşan û karên ecêb li dijî Fîr'ewn, li dijî hemû rayedarên wî û hemû gelê welatê wî şandin, çimkî te zanibû ku Misriyan çiqas bi quretî bi gelê me re kirin. Ji ber vê yekê te navekî ji xwe re çêkir, yê ku heta îro dimîne. ¹¹Te derya li ber wan qelişand, da ku ew bi ser erdê hişk re di nav wê re derbas bibin, lê te yên li pey wan ketî avêtin kûrahiyê, mîna kevirekî di nav avên bihêz de. ¹²Bi roj te ew bi stûnek ewr û bi şev bi stûnek agir rêberî kirin, da ku tu li ser riya ku wê lê biçin, ronahiyê bidî wan. ¹³Tu daketî ser Çiyayê Sîna; te ji ezmên bi wan re peyivî. Te qaîdeyên dadmend û şerîetên rast, rêzik û emrên baş dan wan. ¹⁴Te Şemiya xwe ya pîroz da naskirin wan, û bi destê Mûsayê xizmetkarê xwe emir, rêzik û şerîet dan wan. ¹⁵Di birçîbûna wan de te ji ezmên nan da wan, û di tîbûna wan de te ji zinêr av derxist ji wan re. Te ji wan re got ku biçin û xwedîtiya erdê ku te sond xwaribû bidî wan, bikin. ¹⁶Lê ew—bav û kalên me—quretî kirin û hişk bûn, û wan red kir ku emrên te bînin cih. ¹⁷Wan red kir ku guhdarî bikin û karên ecêb ên ku te di nav wan de kirin, ji bîr kirin. Ew hişk bûn, û di serhildana xwe de wan serekekî destnîşan kir da ku vegerin koletiya xwe. Lê tu Bavekî efûkar î, keremdar û dilrehm, hêdî hêrs dibî û tije dilovanî yî, û te dest ji wan bernedan. ¹⁸Hetta gava wan ji xwe re peykerê golikekî rijand û gotin: “Ev xwedayê we ye yê ku hûn ji Misrê derxistin,” û kufrên tirsnak kirin, ¹⁹tu, di dilovaniya xwe ya mezin de, dest ji wan di çolê de bernedan. Stûna ewr hê jî bi roj li ser riya wan rêberî wan dikir, û stûna agir hê jî bi şev riya wan ronî dikir. ²⁰Te Ruhê xwe yê baş da ku ders bide wan. Te manna xwe ji devê wan nebir, û te av da wan ji bo tîbûna wan. ²¹Çil salan te ew di çolê de xwedî kirin, û tu tiştê wan kêm nebû; kincên wan kevn nebûn, û lingên wan nehelişîn. ²²Te padîşahî û gel dan wan, û te herêm da wan li her quncikê erdê. Loma wan xwedîtiya erdê Sîhonê padîşahê Heşbonê û erdê Ogê padîşahê Başanê kirin. ²³Te zarokên wan wek stêrkên ezmên pirr kirin, û te ew anîn nav erdê ku te ji bav û kalên wan re gotibû ku tê de bibin û xwedîtiya wê bikin. ²⁴Zarokên wan ketin hundir û xwedîtiya erdê kirin. Te Kenaniyên ku lê dijiyan li ber wan bindest kirin, û te Kenanî radestî wan kirin, ligel padîşahên wan û gelên erdê, da ku çawa dixwazin bi wan bikin. ²⁵Wan bajarên bi sûr û erdê bi bereket girtin; wan xwedîtiya xaniyên tije her tiştê baş, bîrên berê kolandî, rezên tirî, baxên zeytûnê û daran bi fêkî yên pirr kirin. Loma wan xwar û têr bûn û qelew bûn, û wan bi qenciya te ya mezin kêf kir. ²⁶Lê ew bêîtaet bûn û li dijî te serî hildan; wan şerîeta te avêt pişt pişta xwe. Wan pêxemberên te kuştin, yên ku ew hişyar kiribûn da ku wan vegerînin ba te, û wan kufrên tirsnak kirin. ²⁷Loma te ew radestî dijminên wan kirin, yên ku zordestî li wan kirin. Lê di dema tengaviya wan de, gava gazî te kirin, te ew ji ezmên bihîstin, û di dilovaniya xwe ya mezin de te ji wan re rizgarker dan, yên ku ew ji destê dijminên wan rizgar kirin. ²⁸Lê hema ku bêhna wan vedibû, dîsa li ber te xerabî kirin. Loma te ew hiştin di destê dijminên wan de, yên ku hukim li ser wan kirin. Lê dîsa gava ew vegeriyan û gazî te kirin, te ji ezmên bihîst, û car bi car, di dilovaniya xwe de, te ew rizgar kirin. ²⁹Te ew hişyar kirin ku vegerin şerîeta te, lê ew quretî kirin û emrên te neanîn cih. Wan li dijî dadên te, yên ku jiyanê didin her kesê ku wan bîne cih, guneh kirin. Bi hişkî wan pişta xwe zivirand, stûyê xwe hişk kirin û guhdarî nekirin. ³⁰Gelek salan tu bi wan re bi sebir bûyî. Bi Ruhê xwe te ew bi destê pêxemberên xwe hişyar kirin, lê wan guh nedayê. Loma te ew radestî gelên welatan kirin. ³¹Lê di dilovaniya xwe ya mezin de te ew tune nekirin an dest ji wan bernedan, çimkî tu Bavekî keremdar û dilrehm î. ³²Û niha, ya Bavê me—yê mezin û bihêz û heybetdar, yê ku peymana xwe ya dilovaniyê diparêze—bila van hemû cefayan li ber te biçûk nexuyên: cefaya ku bi serê me, bi serê padîşah û serekên me, kahîn û pêxemberên me, bav û kalên me û hemû gelê te de hatiye, ji rojên padîşahên Aşûrê heta îro. ³³Di her tiştê ku bi serê me de hatiye tu dadmend bûyî; te bi dilsozî kir, lê me xerabî kir. ³⁴Padîşah û serekên me, kahîn û bav û kalên me şerîeta te neparastin; wan guh neda emrên te û ne jî hişyariyên ku te da wan. ³⁵Hetta gava ew di padîşahiya xwe de bûn, bi qenciya te ya mezin a ku te da wan û erdê fireh û bi bereket ê ku te li ber wan danî kêf dikirin, wan red kir ku xizmeta te bikin an ji riyên xwe yên xerab vegerin. ³⁶Û niha binêre—em îro kole ne, kole di wî erdê ku te da bav û kalên me da ku ew fêkî û tiştên wê yên baş bixwin. ³⁷Dexila wê ya pirr diçe ji bo padîşahên ku te ji ber gunehên me li ser me danîne. Ew çawa dixwazin hukim li ser beden û ajalên me dikin, û em di tengaviyeke mezin de ne.”

³⁸Loma em bi nivîsî peymaneke bihêz çêdikin, ya ku bi mohra serek, Lêwî û kahînên me hatiye mohrkirin.