နေဟမိ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ထိုလ၏ နှစ်ဆယ်လေးရက်နေ့တွင် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် အစာရှောင်လျက် လျှော်တေအဝတ်ကိုဝတ်၍ ခေါင်းပေါ်တွင် မြေမှုန့်တင်လျက် စုဝေးကြ၏။ ^a a v1 ခေါင်းပေါ်တွင် မြေမှုန့်တင်ခြင်းသည် အစာရှောင်ခြင်း၊ ကြမ်းတမ်းသောလျှော်တေအဝတ်ကိုဝတ်ခြင်းတို့နှင့်အတူ နက်ရှိုင်းသောဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းကို ပြသသော ရှေးဟောင်းအမှတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ ²ဣသရေလအမျိုးအနွယ်တို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားအပေါင်းတို့နှင့် သီးခြားခွဲ၍ ရပ်လျက် မိမိတို့၏အပြစ်များနှင့် မိမိတို့ဘိုးဘေးတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ချကြ၏။ ³သူတို့သည် မိမိတို့နေရာ၌ရပ်လျက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ပညတ္တိကျမ်းစာကို သုံးနာရီခန့်ဖတ်ကြပြီးလျှင် နောက်ထပ်သုံးနာရီ အပြစ်ဝန်ချ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုကြ၏။ ⁴ယေရှုဝ၊ ဗာနိ၊ ကာဒမျေလ၊ ရှေဗနိ၊ ဗုန္နိ၊ ရှေရဘိ၊ ဗာနိနှင့် ခေနနိတို့သည် လေဝိသားတို့၏ လှေကားပေါ်တွင်ရပ်လျက် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ကျယ်စွာအော်ဟစ်ကြ၏။ ⁵ထိုအခါ လေဝိသားတို့ဖြစ်ကြသော ယေရှုဝ၊ ကာဒမျေလ၊ ဗာနိ၊ ဟာရှဗနိ၊ ရှေရဘိ၊ ဟောဒိယ၊ ရှေဗနိ၊ ပေသဟိတို့က “ထ၍ ထာဝရကမ္ဘာမှ ထာဝရကမ္ဘာတိုင်အောင် သင်တို့၏ခမည်းတော်ကို ကောင်းချီးပေးကြလော့။ ကောင်းချီးပေးခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းအပေါင်းတို့ထက် ချီးမြှောက်ခြင်းခံရသော ကိုယ်တော်၏ဘုန်းကြီးသောနာမတော်သည် မင်္ဂလာရှိပါစေသော။ ⁶ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိုးကောင်းကင်ကိုလည်းကောင်း၊ အမြင့်ဆုံးသောကောင်းကင်နှင့် ၎င်းတို့၏ဗိုလ်ခြေအပေါင်းကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိသမျှကိုလည်းကောင်း၊ ပင်လယ်များနှင့် ၎င်းတို့အထဲရှိသမျှကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုအရာအားလုံးကို အသက်ရှင်စေတော်မူ၍ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုကြ၏။ ⁷ကိုယ်တော်သည် အာဗြံကိုရွေးချယ်တော်မူ၍ ခါလဒဲပြည်ဥရမြို့မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၍ အာဗြဟံဟူသောနာမကို ပေးတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ⁸ကိုယ်တော်သည် သူ၏နှလုံးသားကို ရှေ့တော်၌ သစ္စာစောင့်သိသည်ကိုတွေ့တော်မူ၍ ခါနနိလူ၊ ဟိတ္တိလူ၊ အာမောရိလူ၊ ဖေရဇိလူ၊ ယေဗုသိလူနှင့် ဂိရဂါရှိလူတို့၏ပြည်ကို သူ၏အမျိုးအနွယ်တို့အား ပေးတော်မူရန် သူနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူသောကြောင့် ကတိတော်ကို တည်စေတော်မူပြီ။ ⁹ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့ဘိုးဘေးတို့၏ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ခံရသောဒုက္ခကို မြင်တော်မူ၍ ပင်လယ်နီ၌ သူတို့၏အော်ဟစ်သံကို ကြားတော်မူ၏။ ¹⁰ကိုယ်တော်သည် ဖာရောဘုရင်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏မှူးမတ်အပေါင်းနှင့် ပြည်သားအပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း ဆန့်ကျင်၍ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်များကို ပြတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား အဲဂုတ္တုလူတို့သည် အကျွန်ုပ်တို့လူမျိုးကို အဘယ်မျှ မာန်မာနထောင်လွှားစွာ ပြုမူသည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူသောကြောင့်တည်း။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် နာမတော်ကို တည်စေတော်မူ၍ ထိုနာမတော်သည် ယနေ့တိုင်အောင် တည်လျက်ရှိ၏။ ¹¹ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရှေ့တွင် ပင်လယ်ကိုခွဲတော်မူသဖြင့် သူတို့သည် ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်မှ ဖြတ်သွားကြ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့ကိုလိုက်သောသူတို့ကိုမူ အားကြီးသောရေထဲသို့ ကျောက်ခဲကျသကဲ့သို့ နက်နဲရာထဲသို့ ပစ်ချတော်မူ၏။ ¹²နေ့အချိန်၌ မိုးတိမ်တိုင်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ညအချိန်၌ မီးတိုင်ဖြင့်လည်းကောင်း ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ရှေ့ဆောင်တော်မူ၍ သူတို့သွားရမည့်လမ်းကို လင်းစေတော်မူ၏။ ¹³ကိုယ်တော်သည် သိနာတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူ၍ ကောင်းကင်မှ သူတို့အား မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ ဖြောင့်မတ်သောစီရင်ချက်များနှင့် မှန်ကန်သောတရားများ၊ ကောင်းသောပညတ်များနှင့် အမိန့်တော်များကို သူတို့အား ပေးတော်မူ၏။ ¹⁴ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းသောဥပုသ်နေ့တော်ကို သူတို့အား သိစေတော်မူ၍ ကိုယ်တော်၏ကျွန် မောရှေအားဖြင့် ပညတ်များ၊ စီရင်ထုံးများနှင့် တရားများကို သူတို့အား ပေးတော်မူ၏။ ¹⁵သူတို့ဆာလောင်သောအခါ ကောင်းကင်မှ မုန့်ကို၊ ရေငတ်သောအခါ ကျောက်ထဲမှ ရေကို ပေးတော်မူ၏။ သူတို့အားပေးရန် ကျိန်ဆိုတော်မူသောပြည်သို့ ဝင်၍ သိမ်းယူကြရန် သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။ ¹⁶သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်တို့၏ဘိုးဘေးတို့သည် မာန်မာနထောင်လွှား၍ ခေါင်းမာကြသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို မနာခံဘဲနေကြ၏။ ¹⁷သူတို့သည် နားမထောင်ဘဲ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်များကို မမှတ်မိကြ။ ခေါင်းမာ၍ ပုန်ကန်လျက် မိမိတို့၏ကျွန်ခံဘဝသို့ ပြန်သွားရန် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ချီးမြှောက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် အပြစ်လွှတ်တော်မူသော ခမည်းတော်ဖြစ်တော်မူ၍ ကျေးဇူးပြုတတ်၊ သနားကြင်နာတတ်၊ အမျက်ထွက်ခဲ၍ ခိုင်မြဲသောမေတ္တာတော်နှင့် ကြွယ်ဝတော်မူသဖြင့် သူတို့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူ။ ¹⁸သူတို့သည် မိမိတို့အဖို့ နွားသငယ်ရုပ်တုကို သွန်းလုပ်၍ ‘သင်တို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သော သင်တို့၏ဘုရားကား ဤသည်ပင်တည်း။’ ဟုဆို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘုရားကိုပြစ်မှားခြင်းများကို ပြုကြသောအခါ၌ပင် ¹⁹ကိုယ်တော်သည် ကြီးမားသောသနားကြင်နာတော်မူခြင်းဖြင့် တောကန္တာရ၌ သူတို့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူ။ နေ့အချိန်၌ မိုးတိမ်တိုင်သည် သူတို့၏လမ်းကို ရှေ့ဆောင်မြဲဆောင်လျက်၊ ညအချိန်၌ မီးတိုင်သည် သူတို့၏လမ်းကို လင်းစေမြဲ လင်းစေလျက်ရှိ၏။ ²⁰ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို သွန်သင်စေရန် ကောင်းမြတ်သောဝိညာဉ်တော်ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ သူတို့၏ပါးစပ်မှ မန္နမုန့်ကို ချုပ်တည်းတော်မမူဘဲ သူတို့ရေငတ်သည်အတွက် ရေကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။ ²¹အနှစ်လေးဆယ်ပတ်လုံး ကိုယ်တော်သည် တောကန္တာရ၌ သူတို့ကို ထောက်ပံ့တော်မူသဖြင့် သူတို့သည် ဘာမျှမချို့တဲ့ကြ။ သူတို့၏အဝတ်များ မဟောင်းနွမ်း၊ သူတို့၏ခြေများလည်း မရောင်ကြ။ ²²ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် လူမျိုးများကို ပေးတော်မူ၍ ပြည်၏ထောင့်တိုင်း၌ နယ်မြေကို ဝေမျှပေးတော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့သည် ဟေရှဘုန်ဘုရင် ရှိဟုန်၏ပြည်နှင့် ဗာရှန်ဘုရင် ဩဃ၏ပြည်ကို သိမ်းယူကြ၏။ ²³ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏သားသမီးများကို မိုးကောင်းကင်ကြယ်များကဲ့သို့ များပြားစေတော်မူ၍ သူတို့ဘိုးဘေးတို့အား ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ရန် မိန့်တော်မူခဲ့သောပြည်ထဲသို့ သူတို့ကို သွင်းတော်မူ၏။ ²⁴သူတို့၏သားသမီးတို့သည် ဝင်ရောက်၍ ထိုပြည်ကို သိမ်းပိုက်ကြ၏။ ထိုပြည်၌နေသော ခါနနိလူတို့ကို ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရှေ့တွင် နှိမ်နင်းတော်မူ၍ ခါနနိလူတို့ကို သူတို့၏ဘုရင်များ၊ ပြည်သားများနှင့်တကွ သူတို့အလိုရှိသည်အတိုင်း ပြုမူစေရန် သူတို့လက်သို့ အပ်တော်မူ၏။ ²⁵သူတို့သည် ခံတပ်မြို့များနှင့် မြေသြဇာကောင်းသောပြည်ကို သိမ်းယူ၍ ကောင်းသောပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောအိမ်များ၊ တူးပြီးသားရေတွင်းများ၊ စပျစ်ဥယျာဉ်များ၊ သံလွင်ဥယျာဉ်များနှင့် များစွာသောသစ်သီးပင်များကို သိမ်းပိုက်ကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့သည် စား၍ ဝပြော၍ ဆူဖြိုးကြကာ ကိုယ်တော်၏ကြီးမားသောကျေးဇူးတော်၌ ပျော်မွေ့ကြ၏။ ²⁶သို့ရာတွင် သူတို့သည် နားမထောင်ဘဲ ကိုယ်တော်ကို ပုန်ကန်ကြ၍ ကိုယ်တော်၏တရားတော်ကို ကျောနောက်သို့ ပစ်ထားကြ၏။ သူတို့ကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ပြန်လှည့်စေရန် သတိပေးခဲ့သော ကိုယ်တော်၏ပရောဖက်များကို သတ်ဖြတ်ကြ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘုရားကိုပြစ်မှားခြင်းများ ပြုကြ၏။ ²⁷သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ညှဉ်းဆဲသော ရန်သူတို့လက်သို့ အပ်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့ဒုက္ခရောက်သောအခါ ကိုယ်တော်ထံသို့ အော်ဟစ်ကြသောအခါ ကောင်းကင်မှ ကြားတော်မူ၍ ကြီးမားသောသနားကြင်နာတော်မူခြင်းဖြင့် ကယ်တင်သူများကို သူတို့အား ပေးတော်မူသဖြင့် ထိုသူတို့သည် ရန်သူတို့လက်မှ သူတို့ကို ကယ်တင်ကြ၏။ ²⁸သို့ရာတွင် သူတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့တော်၌ တစ်ဖန် ဒုစရိုက်ကို ပြုကြပြန်၏။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ရန်သူတို့လက်သို့ စွန့်ပစ်တော်မူသဖြင့် ရန်သူတို့သည် သူတို့ကို အုပ်စိုးကြ၏။ သို့သော် သူတို့သည် ပြန်လှည့်၍ ကိုယ်တော်ထံ အော်ဟစ်ကြသောအခါ ကောင်းကင်မှ ကြားတော်မူ၍ သနားကြင်နာတော်မူခြင်းဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်အဖန်ဖန် သူတို့ကို ကယ်တင်တော်မူ၏။ ²⁹ကိုယ်တော်၏တရားတော်သို့ ပြန်လာကြစေရန် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို သတိပေးတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် မာန်မာနထောင်လွှား၍ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို မနာခံကြ။ လိုက်နာသောသူတိုင်းကို အသက်ရှင်စေသော ကိုယ်တော်၏စီရင်တော်မူချက်များကို ပြစ်မှားကြ၏။ ခေါင်းမာစွာ ကျောခိုင်း၍ လည်ပင်းကို တောင့်မာစေလျက် နားမထောင်ဘဲ နေကြ၏။ ³⁰နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား သည်းခံတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် သူတို့ကို သတိပေးတော်မူ၏။ သို့သော် သူတို့သည် အာရုံမစိုက်ကြ။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အပြည်ပြည်ရှိလူမျိုးများလက်သို့ အပ်တော်မူ၏။ ³¹သို့ရာတွင် ကြီးမားသောသနားကြင်နာတော်မူခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဆုံးရှုံးပျက်စီးစေတော်မမူ၊ စွန့်ပစ်လည်းတော်မမူ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ကျေးဇူးပြုတတ်၍ သနားကြင်နာတတ်တော်မူသော ခမည်းတော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ³²ယခုမှာ ကြီးမြတ်၍ တန်ခိုးကြီး၍ ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းတော်မူသော၊ ခိုင်မြဲသောမေတ္တာတော်၏ ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းတော်မူသော အကျွန်ုပ်တို့၏အဖခမည်းတော်၊ အာရှုရိဘုရင်များလက်ထက်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် အကျွန်ုပ်တို့အပေါ်၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရင်များနှင့် မှူးမတ်များအပေါ်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်များအပေါ်၊ အကျွန်ုပ်တို့ဘိုးဘေးများနှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော်အပေါင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ဤဆင်းရဲဒုက္ခအလုံးစုံကို ရှေ့တော်၌ သေးငယ်သည်ဟု မှတ်တော်မမူပါနှင့်။ ³³အကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသမျှတို့၌ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ သစ္စာတော်နှင့်အညီ ပြုတော်မူ၏။ အကျွန်ုပ်တို့မူကား ဒုစရိုက်ကို ပြုမိကြပါ၏။ ³⁴အကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရင်များနှင့် မှူးမတ်များ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဘိုးဘေးများသည် ကိုယ်တော်၏တရားတော်ကို မစောင့်ထိန်းကြပါ။ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်ပေးတော်မူသော သတိပေးချက်များကိုလည်းကောင်း ဂရုမစိုက်ကြပါ။ ³⁵သူတို့သည် မိမိတို့နိုင်ငံ၌ ရှိနေကြစဉ်ပင် ကိုယ်တော်ပေးတော်မူသော ကြီးမားသောကျေးဇူးတော်နှင့် ကိုယ်တော်တည်ထားတော်မူသော ကျယ်ဝန်း၍ မြေသြဇာကောင်းသောပြည်ကို ခံစားကြရသော်လည်း ကိုယ်တော်ကို အမှုမထမ်းကြ၊ မိမိတို့၏ဆိုးယုတ်သောအကျင့်များမှလည်း မလှည့်ကြပါ။ ³⁶ယခုမှာ ကြည့်တော်မူပါ—ယနေ့ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ဖြစ်နေကြပါ၏။ ၎င်း၏အသီးအနှံနှင့် ကောင်းသောအရာများကို စားသုံးနိုင်ကြစေရန် အကျွန်ုပ်တို့ဘိုးဘေးတို့အား ကိုယ်တော်ပေးတော်မူသောပြည်၌ပင် ကျွန်ဖြစ်နေကြပါ၏။ ³⁷ထိုပြည်၏ ကြွယ်ဝသောအသီးအနှံသည် အကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကိုယ်တော်ချမှတ်တော်မူသော ဘုရင်များထံသို့ ရောက်သွားပါ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့အလိုရှိသည်အတိုင်း အကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တိရစ္ဆာန်များကို အစိုးရကြသဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့သည် ကြီးစွာသောဆင်းရဲဒုက္ခ၌ ရှိကြပါ၏။” ဟု လျှောက်ထားကြ၏။

³⁸သို့ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်တို့သည် ခိုင်မြဲသောသဘောတူညီချက်ကို စာဖြင့်ရေးသားပြု၍ အကျွန်ုပ်တို့၏ မှူးမတ်များ၊ လေဝိသားများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များက တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ကြ၏။