Xalq oʻz Otasi oldida gunohlarini tan oladi
Qanor kiygan, surgundan qaytganlar butun tarixlarini Otalariga baland ovozda qayta hikoya qiladilar: Ibrohimning chaqirilishi, dengizning ikkiga boʻlinishi, mannaning berilishi, buzoqning quyilishi, paygʻambarlarning oʻldirilishi, qutqaruvchilarning qayta-qayta yuborilishi. Ular yengillik topmay, hamon oʻz yurtlarida qul boʻlib qolganlaricha tugatadilar va majburiy ahdnomaga imzo chekadilar.
9 1Shu oyning yigirma toʻrtinchi kunida isroilliklar roʻza tutib, qanor kiyib, boshlariga tuproq sepgan holda yigʻildilar. a a v1 Boshga tuproq sepish, roʻza tutish va qoʻpol qanor kiyish bilan birga, chuqur qaygʻu va tavbaning qadimiy belgisi edi. 2Isroil nasli barcha begonalardan ajralib, turib, oʻz gunohlarini va ota-bobolarining aybini tan oldilar. 3Ular oʻz joylarida turib, Otamizning Qonun kitobini qariyb uch soat oʻqidilar, soʻngra yana uch soat gunohlarini tan olib, Otamizga sajda qildilar. 4Yeshua, Baniy, Kadmiyel, Shabanyo, Bunniy, Sherebyo, Baniy va Kenaniy levilarning zinapoyasida turib, Otamizga baland ovoz bilan nido qildilar. 5Keyin levilar — Yeshua, Kadmiyel, Baniy, Hashabnayo, Sherebyo, Hodiyo, Shabanyo, Petahyo — dedilar: “Oʻrningizdan turing, azaldan abadgacha Otangizga hamdu sano ayting. Sening ulugʻvor noming muborak boʻlsin, u har qanday olqish va hamddan yuksakdir. 6Yolgʻiz Sen Otamizsan. Sen osmonlarni, hatto eng yuksak osmonlarni ham butun qoʻshini bilan, yerni va undagi hamma narsani, dengizlarni va ulardagi barcha narsani yaratding. Sen ularning barchasiga hayot berasan, osmon qoʻshini esa Senga sajda qiladi. 7Sen Otamizsan. Sen Ibromni tanlab, uni xaldeylarning Ur shahridan olib chiqding va unga Ibrohim degan nom berding. 8Sen uning qalbini Oʻz oldingda sodiq deb topding va kanonliklar, xetlar, amorlar, perizlar, yevuslar va girgashlarning yurtini uning nasliga berish uchun u bilan ahd tuzding. Sen vaʼdangni bajarding, chunki Sen odilsan. 9Sen Misrda ota-bobolarimizning azobini koʻrding; Qizil dengiz boʻyida ularning faryodini eshitding. 10Sen Firʼavnga, uning barcha amaldorlariga va yurtining butun xalqiga qarshi alomatlar va moʻjizalar yubording, chunki misrliklar xalqimizga qanchalik takabburlik bilan muomala qilganini bilarding. Shunday qilib, Oʻzingga nom chiqarding, u shu kungacha saqlanib kelmoqda. 11Sen ularning oldida dengizni ikkiga boʻlding, shunda ular quruqlikdan oʻtib ketdilar, biroq ularni taʼqib qilganlarni qudratli suvlarga tashlangan tosh kabi tubsizlikka uloqtirding. 12Kunduzi Sen ularni bulut ustunida, kechasi esa olov ustunida yetaklading — ular yuradigan yoʻlda ularga yorugʻlik berish uchun. 13Sen Sinay togʻiga tushding; osmondan ularga gapirding. Sen ularga odilona qoidalar va haqqoniy qonunlar, yaxshi farmonlar va amrlar berding. 14Sen ularga muqaddas Shabbat kuningni bildirding va quling Muso orqali ularga amrlar, farmonlar va qonunlar berding. 15Ular och qolganda, Sen ularga osmondan non berding, chanqaganlarida esa ularga qoyadan suv chiqarding. Sen ularga, berishga qasam ichgan yurtga kirib, uni egallashni buyurding. 16Biroq ular — ota-bobolarimiz — takabbur va oʻjar boʻlib, amrlaringga boʻysunishdan bosh tortdilar. 17Ular quloq solishdan bosh tortdilar va orasida qilgan moʻjizalaringni eslamadilar. Ular oʻjar boʻlib, isyonlarida qullikka qaytish uchun oʻzlariga sardor tayinladilar. Biroq Sen kechiruvchi Otasan, inoyatli va rahmdil, tezda gʻazablanmaysan, sodiq sevging moʻldir; Sen ularni tashlab ketmading. 18Hatto ular oʻzlariga buzoq timsolini quyib, «Sizni Misrdan olib chiqqan xudoyingiz shudir», deganlarida va dahshatli kufrliklar qilganlarida ham, 19Sen, buyuk rahm-shafqating bilan, ularni sahroda tashlab ketmading. Bulut ustuni kunduzi hamon ularni yoʻlda yetakladi, olov ustuni esa kechasi hamon ularning yoʻlini yoritdi. 20Sen ularga taʼlim berish uchun yaxshi Ruhingni berding. Sen mannangni ularning ogʻzidan ayamading, chanqaganlarida esa ularga suv berding. 21Qirq yil davomida Sen ularni sahroda boqding, ular hech narsaga muhtoj boʻlmadilar; kiyimlari eskirmadi, oyoqlari ham shishmadi. 22Sen ularga shohliklar va xalqlar berding, yurtning har bir burchagidan ularga hudud ajratding. Shunday qilib, ular Xashbon shohi Sixonning yurtini va Bashan shohi Oʻgning yurtini egalladilar. 23Sen ularning bolalarini osmondagi yulduzlardek koʻpaytirding va ularni, ota-bobolariga kirib egallashni buyurgan yurtingga olib kirding. 24Ularning bolalari kirib, yurtni egalladilar. Sen ularning oldida oʻsha yerda yashagan kanonliklarni boʻysundirding va kanonliklarni, ularning shohlari hamda yurt xalqlari bilan birga, ularning qoʻliga berding — toki ular bilan xohlaganicha muomala qilsinlar. 25Ular mustahkam shaharlar va serhosil yerni qoʻlga kiritdilar; har xil neʼmatga toʻla uylarni, qazib qoʻyilgan quduqlarni, uzumzorlar, zaytunzorlar va moʻl-koʻl mevali daraxtlarni egalladilar. Shunday qilib, ular yeb toʻydilar, semirdilar va buyuk ezguligingdan bahramand boʻldilar. 26Biroq ular itoatsiz boʻlib, Senga qarshi isyon qildilar; qonuningni orqalariga uloqtirdilar. Ular, ularni Senga qaytarish uchun ogohlantirgan paygʻambarlaringni oʻldirdilar va dahshatli kufrliklar qildilar. 27Shunday qilib, Sen ularni ularga zulm qilgan dushmanlarining qoʻliga berding. Biroq kulfat chekkan paytlarida ular Senga nido qilganlarida, Sen ularni osmondan eshitding va buyuk rahm-shafqating bilan ularga najotkorlar berding, ular esa dushmanlarining qoʻlidan ularni qutqardilar. 28Biroq ular tinchlikka erishishi bilanoq, oldingda yana yovuzlik qildilar. Shunday qilib, Sen ularni ular ustidan hukmronlik qilgan dushmanlarining qoʻliga tashlab qoʻyding. Shunga qaramay, ular qaytib Senga nido qilganlarida, Sen osmondan eshitding va qayta-qayta, rahm-shafqating bilan, ularni qutqarding. 29Sen ularni qonuningga qaytishlari uchun ogohlantirding, biroq ular takabburlashdilar va amrlaringga boʻysunmadilar. Ular, ularga itoat qilgan har kimga hayot beradigan hukmlaringga qarshi gunoh qildilar. Oʻjarlik bilan orqa oʻgirdilar, boʻyinlarini qotirdilar va quloq solmadilar. 30Koʻp yillar davomida Sen ularga sabr qilding. Ruhing orqali, paygʻambarlaring vositasida ularni ogohlantirding, biroq ular eʼtibor bermadilar. Shunday qilib, Sen ularni oʻsha yurtlarning xalqlari qoʻliga berding. 31Biroq buyuk rahm-shafqating bilan Sen ularni butunlay yoʻq qilmading, tashlab ham ketmading, chunki Sen inoyatli va rahmdil Otasan. 32Endi, ey Otamiz — buyuk, qudratli va heybatli, sodiq sevgi ahdini saqlaydigan Zot — bu barcha mashaqqat oldingda kichik koʻrinmasin: boshimizga tushgan mashaqqat, bizning, shohlarimiz va sardorlarimiz, ruhoniylarimiz va paygʻambarlarimiz, ota-bobolarimiz va butun xalqingning boshiga, Ossuriya shohlari zamonidan to bugungi kungacha tushgan mashaqqat. 33Boshimizga tushgan barcha narsada Sen odil boʻlding; sadoqat bilan ish tutding, biz esa yomonlik qildik. 34Shohlarimiz va sardorlarimiz, ruhoniylarimiz va ota-bobolarimiz qonuningni saqlamadilar; amrlaringga ham, ularga bergan ogohlantirishlaringga ham eʼtibor bermadilar. 35Hatto oʻz shohliklarida boʻlib, Sen ularga bergan buyuk ezgulikdan va ularning oldiga qoʻygan keng, serhosil yurtdan bahramand boʻlib ham, ular Senga xizmat qilmadilar, yovuz yoʻllaridan ham qaytmadilar. 36Endi mana — biz bugun qullarmiz, ota-bobolarimizga, ular uning mevalari va neʼmatlaridan yesinlar deb Sen bergan oʻsha yurtda qullarmiz. 37Uning moʻl hosili esa gunohlarimiz tufayli ustimizga qoʻygan shohlarga ketmoqda. Ular tanamiz va mollarimiz ustidan xohlaganicha hukmronlik qiladilar, biz esa katta kulfatdamiz.”
38Shu sababli biz yozma ravishda qatʼiy ahd tuzmoqdamiz, unga sardorlarimiz, levilar va ruhoniylarimiz muhr bosadilar.