நெகேமியா 9

9 ¹இந்த மாதத்தின் இருபத்துநான்காம் நாளிலே, இஸ்ரவேலர் உபவாசம்பண்ணி, இரட்டுடுத்தி, தங்கள் தலைகளின்மேல் புழுதியைப் போட்டுக்கொண்டு கூடிவந்தார்கள். ^a a v1 தலையின்மேல் புழுதி போடுவதும், உபவாசமும், கரடுமுரடான இரட்டுடுத்துவதும், ஆழ்ந்த துக்கத்தையும் மனந்திரும்புதலையும் காட்டும் பூர்வகால அடையாளமாய் இருந்தது. ²இஸ்ரவேலின் சந்ததியார் எல்லா அந்நியரையும் விட்டுப் பிரிந்து, நின்று, தங்கள் சொந்தப் பாவங்களையும் தங்கள் முன்னோர்களின் அக்கிரமங்களையும் அறிக்கையிட்டார்கள். ³அவர்கள் தங்கள் இடங்களில் நின்று, எங்கள் பிதாவின் நியாயப்பிரமாண புத்தகத்தை ஏறக்குறைய மூன்று மணி நேரம் வாசித்தார்கள்; பின்பு மேலும் மூன்று மணி நேரம் அறிக்கையிட்டு, எங்கள் பிதாவைத் தொழுதுகொண்டார்கள். ⁴யெசுவா, பானி, கத்மியேல், செபனியா, புன்னி, செரெபியா, பானி, கெனானி என்பவர்கள் லேவியரின் படிகளின்மேல் நின்று, எங்கள் பிதாவை நோக்கி உரத்த சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டார்கள். ⁵பின்பு லேவியராகிய யெசுவா, கத்மியேல், பானி, ஹசபெனியா, செரெபியா, ஒதியா, செபனியா, பெத்தகியா என்பவர்கள் சொன்னது: “எழுந்து நில்லுங்கள், அநாதிகாலமுதல் அநாதிகாலம்வரைக்கும் உங்கள் பிதாவைத் துதியுங்கள். எல்லா ஸ்தோத்திரத்திற்கும் துதிக்கும் மேலாக உயர்ந்திருக்கிற உம்முடைய மகிமையுள்ள நாமம் ஸ்தோத்தரிக்கப்படுவதாக. ⁶நீர் ஒருவரே எங்கள் பிதா; நீர் வானங்களையும், வானாதிவானங்களையும், அவைகளின் சர்வ சேனைகளையும், பூமியையும் அதிலுள்ள யாவற்றையும், சமுத்திரங்களையும் அவைகளில் உள்ள எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கினீர். நீர் அவை அனைத்திற்கும் உயிர் கொடுக்கிறீர்; வானத்தின் சேனை உம்மைத் தொழுதுகொள்கிறது. ⁷நீரே எங்கள் பிதா; நீர் ஆபிராமைத் தெரிந்துகொண்டு, அவனைக் கல்தேயரின் ஊரிலிருந்து வெளியே அழைத்துவந்து, அவனுக்கு ஆபிரகாம் என்னும் பேரையிட்டீர். ⁸அவனுடைய இருதயம் உமக்கு முன்பாக உண்மையுள்ளதாய் இருப்பதைக் கண்டு, அவனோடே உடன்படிக்கை பண்ணினீர்; கானானியர், ஏத்தியர், எமோரியர், பெரிசியர், எபூசியர், கிர்காசியர் என்பவர்களின் தேசத்தை அவனுடைய சந்ததிக்குக் கொடுக்கும்படியே. மேலும், நீர் நீதியுள்ளவராதலால், உம்முடைய வாக்கை நிறைவேற்றினீர். ⁹எகிப்திலே எங்கள் முன்னோர்களின் உபத்திரவத்தை நீர் பார்த்தீர்; சிவந்த சமுத்திரத்தண்டையில் அவர்களுடைய கூக்குரலைக் கேட்டீர். ¹⁰பார்வோனுக்கு விரோதமாய் அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் நீர் நிகழ்த்தினீர், அவனுடைய எல்லா ஊழியக்காரருக்கும் அவன் தேசத்து எல்லா ஜனங்களுக்கும் விரோதமாய்; எகிப்தியர் எங்கள் ஜனங்களை எவ்வளவு அகந்தையாய் நடத்தினார்கள் என்பதை நீர் அறிந்திருந்தீர். அப்படியே உமக்கு ஒரு நாமத்தை உண்டாக்கினீர், அது இந்நாள்வரைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது. ¹¹அவர்களுக்கு முன்பாக நீர் சமுத்திரத்தைப் பிரித்தீர்; அதினால் அவர்கள் அதின் நடுவே வெட்டாந்தரையில் கடந்துபோனார்கள்; ஆனால் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தவர்களை ஆழங்களில் தள்ளிவிட்டீர், பலத்த தண்ணீரில் எறியப்பட்ட ஒரு கல்லைப்போல. ¹²பகலிலே மேகஸ்தம்பத்தினாலும், இரவிலே அக்கினிஸ்தம்பத்தினாலும் நீர் அவர்களை நடத்தி, அவர்கள் நடக்கவேண்டிய வழியில் அவர்களுக்கு வெளிச்சம் கொடுத்தீர். ¹³சீனாய் மலையின்மேல் நீர் இறங்கினீர்; வானத்திலிருந்து அவர்களோடே பேசினீர். நீதியுள்ள நியமங்களையும் சத்தியமான பிரமாணங்களையும், நல்ல கட்டளைகளையும் கற்பனைகளையும் அவர்களுக்குக் கொடுத்தீர். ¹⁴உம்முடைய பரிசுத்த ஓய்வுநாளை அவர்களுக்கு அறிவித்து, கட்டளைகளையும், நியமங்களையும், பிரமாணத்தையும் உம்முடைய ஊழியக்காரனாகிய மோசேயின்மூலமாய் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டீர். ¹⁵அவர்களுடைய பசிக்கு வானத்திலிருந்து அப்பம் கொடுத்தீர், அவர்களுடைய தாகத்திற்குக் கன்மலையிலிருந்து தண்ணீர் புறப்படப்பண்ணினீர். நீர் அவர்களுக்குக் கொடுப்பேன் என்று ஆணையிட்ட தேசத்திற்குள் பிரவேசித்து அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்குச் சொன்னீர். ¹⁶ஆனால் அவர்களோ, எங்கள் முன்னோர்கள், அகந்தைகொண்டு பிடிவாதம்பண்ணி, உம்முடைய கற்பனைகளுக்குக் கீழ்ப்படிய மறுத்தார்கள். ¹⁷அவர்கள் செவிகொடுக்க மறுத்து, நீர் அவர்கள் நடுவே செய்த அற்புதங்களை நினையாமல், பிடிவாதம்பண்ணி, தங்கள் கலகத்திலே ஒரு தலைவனை ஏற்படுத்தி, தங்கள் அடிமைத்தனத்திற்குத் திரும்பப்பார்த்தார்கள். ஆனாலும் நீர் மன்னிக்கிற பிதா, கிருபையும் இரக்கமும் உள்ளவர், நீடிய சாந்தமும் மிகுந்த உண்மையான அன்பும் உள்ளவர்; நீர் அவர்களைக் கைவிடவில்லை. ¹⁸அவர்கள் தங்களுக்கு ஒரு கன்றுக்குட்டியின் உருவத்தை வார்ப்பித்து, “உன்னை எகிப்திலிருந்து வரப்பண்ணின உன் தேவன் இதுவே” என்று சொல்லி, கொடிய தூஷணங்களைச் செய்தபோதும், ¹⁹நீரோ உம்முடைய மிகுந்த இரக்கத்தினால், வனாந்தரத்தில் அவர்களைக் கைவிடவில்லை. மேகஸ்தம்பம் பகலிலே அவர்களை வழியிலே நடத்திக்கொண்டேயிருந்தது; அக்கினிஸ்தம்பம் அவர்களுடைய பாதையை வெளிச்சமாக்கிக்கொண்டேயிருந்தது இரவிலே. ²⁰அவர்களுக்குப் போதிக்கும்படி உம்முடைய நல்ல ஆவியைக் கொடுத்தீர். உம்முடைய மன்னாவை அவர்கள் வாய்க்குத் தடைபண்ணாமல், அவர்களுடைய தாகத்திற்குத் தண்ணீரையும் கொடுத்தீர். ²¹நாற்பது வருஷம் வனாந்தரத்தில் அவர்களைப் பராமரித்தீர், அவர்களுக்கு ஒன்றும் குறைவுபடவில்லை; அவர்களுடைய வஸ்திரங்கள் பழையதாய்ப் போகவில்லை, அவர்களுடைய கால்கள் வீங்கவில்லை. ²²நீர் அவர்களுக்கு ராஜ்யங்களையும் ஜனங்களையும் கொடுத்து, தேசத்தின் ஒவ்வொரு எல்லைப் பகுதியையும் அவர்களுக்குப் பங்கிட்டீர். அப்படியே அவர்கள் சீகோன் என்னும் எஸ்போனின் ராஜாவின் தேசத்தையும், பாசானின் ராஜாவாகிய ஓகின் தேசத்தையும் சுதந்தரித்துக்கொண்டார்கள். ²³அவர்களுடைய பிள்ளைகளை வானத்து நட்சத்திரங்களைப்போலப் பெருகப்பண்ணி, நீர் அவர்களை அந்தத் தேசத்திற்குள் அழைத்துவந்தீர்; அது அவர்களுடைய முன்னோர்கள் பிரவேசித்துச் சுதந்தரிக்கும்படி நீர் சொல்லியிருந்த தேசம். ²⁴அவர்களுடைய பிள்ளைகள் உட்பிரவேசித்து அந்தத் தேசத்தைச் சுதந்தரித்துக்கொண்டார்கள். அங்கே குடியிருந்த கானானியரை நீர் அவர்களுக்கு முன்பாகத் தாழ்த்தி, அந்தக் கானானியரையும், அவர்களுடைய ராஜாக்களையும், தேசத்து ஜனங்களையும் அவர்கள் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தீர்; அவர்கள் தங்கள் இஷ்டப்படி அவர்களை நடத்தும்படியே ஒப்புக்கொடுத்தீர். ²⁵அரணான பட்டணங்களையும் செழிப்பான நிலத்தையும் அவர்கள் பிடித்துக்கொண்டார்கள்; சகல நன்மைகளாலும் நிறைந்த வீடுகளையும், வெட்டியிருந்த கிணறுகளையும், திராட்சத்தோட்டங்களையும், ஒலிவத்தோப்புகளையும், ஏராளமான பழமரங்களையும் சுதந்தரித்துக்கொண்டார்கள். அப்படியே அவர்கள் புசித்துத் திருப்தியடைந்து கொழுத்துப்போனார்கள்; உம்முடைய மிகுந்த நன்மையிலே களிகூர்ந்தார்கள். ²⁶ஆனாலும் அவர்கள் கீழ்ப்படியாமல் உமக்கு விரோதமாய்க் கலகம்பண்ணி, உம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தைத் தங்கள் முதுகுக்குப் பின்னாக எறிந்துவிட்டார்கள். உம்மிடத்திற்குத் திரும்பும்படி அவர்களை எச்சரித்த உம்முடைய தீர்க்கதரிசிகளைக் கொலைசெய்து, கொடிய தூஷணங்களைச் செய்தார்கள். ²⁷ஆகையால் நீர் அவர்களை உபத்திரவப்படுத்தின அவர்களுடைய சத்துருக்களின் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தீர். ஆனாலும் அவர்களுடைய நெருக்கடியின் காலத்தில், அவர்கள் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டபோது, நீர் வானத்திலிருந்து அவர்களுக்குச் செவிகொடுத்து, உம்முடைய மிகுந்த இரக்கத்தினால் அவர்களுக்கு இரட்சகர்களைக் கொடுத்தீர், அவர்கள் அவர்களைச் சத்துருக்களின் கையிலிருந்து விடுவித்தார்கள். ²⁸ஆனால் அவர்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைத்தவுடனே, அவர்கள் மறுபடியும் உமக்கு முன்பாகப் பொல்லாப்புச் செய்தார்கள். அப்பொழுது நீர் அவர்களைச் சத்துருக்களின் கையில் கைவிட்டீர், அவர்கள் இவர்களை ஆண்டார்கள். ஆயினும் இவர்கள் மனந்திரும்பி உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டபோது, நீர் வானத்திலிருந்து செவிகொடுத்து, உம்முடைய இரக்கத்தின்படி அநேகந்தரம் அவர்களை விடுவித்தீர். ²⁹உம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்குத் திரும்பும்படி நீர் அவர்களை எச்சரித்தீர், ஆனாலும் அவர்கள் அகந்தைகொண்டு உம்முடைய கற்பனைகளுக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை. தங்களைக் கைக்கொள்ளுகிற எவனுக்கும் ஜீவனைத் தரும் உம்முடைய நியாயங்களுக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்தார்கள். பிடிவாதமாய் அவர்கள் முதுகைக் காட்டி, தங்கள் கழுத்தைக் கடினப்படுத்தி, செவிகொடுக்கமாட்டோம் என்றார்கள். ³⁰அநேக வருஷங்களாக நீர் அவர்களோடே பொறுமையாயிருந்தீர். உம்முடைய ஆவியினால் உம்முடைய தீர்க்கதரிசிகள்மூலமாய் அவர்களை எச்சரித்தீர், ஆயினும் அவர்கள் கவனிக்கவில்லை. ஆகையால் நீர் அவர்களைத் தேசங்களின் ஜனங்கள் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தீர். ³¹ஆனாலும் உம்முடைய மிகுந்த இரக்கத்தினால், நீர் அவர்களை முற்றிலும் அழிக்கவுமில்லை, அவர்களைக் கைவிடவுமில்லை; ஏனெனில் நீர் கிருபையும் இரக்கமும் உள்ள பிதா. ³²இப்பொழுதும், எங்கள் பிதாவே — மகத்துவமும் வல்லமையும் பயங்கரமும் உள்ளவரே, உண்மையான அன்பின் உடன்படிக்கையைக் காக்கிறவரே — இந்த எல்லா வருத்தமும் உமக்கு முன்பாக அற்பமாய்த் தோன்றாதிருப்பதாக; அதாவது, எங்கள்மேலும், எங்கள் ராஜாக்கள்மேலும், பிரபுக்கள்மேலும், எங்கள் ஆசாரியர்மேலும், தீர்க்கதரிசிகள்மேலும், எங்கள் முன்னோர்கள்மேலும், உம்முடைய சகல ஜனங்கள்மேலும், அசீரியா ராஜாக்களின் நாட்கள்முதல் இந்நாள்வரைக்கும் வந்த வருத்தம் இதுவே. ³³எங்கள்மேல் வந்த எல்லாவற்றிலும் நீர் நீதியுள்ளவராயிருந்தீர்; நீர் உண்மையாய் நடந்துகொண்டீர், நாங்களோ அநியாயம் செய்தோம். ³⁴எங்கள் ராஜாக்களும், பிரபுக்களும், ஆசாரியரும், முன்னோர்களும் உம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளவில்லை; உம்முடைய கற்பனைகளையும், நீர் அவர்களுக்குக் கொடுத்த எச்சரிப்புகளையும் அவர்கள் கவனிக்கவில்லை. ³⁵அவர்கள் தங்கள் சொந்த ராஜ்யத்தில் இருந்து, நீர் அவர்களுக்குக் கொடுத்த மிகுந்த நன்மையையும், நீர் அவர்களுக்கு முன்பாக வைத்த விசாலமும் செழிப்புமான தேசத்தையும் அநுபவித்துக்கொண்டிருந்தபோதிலும், அவர்கள் உம்மைச் சேவிக்கவும், தங்கள் பொல்லாத வழிகளைவிட்டுத் திரும்பவும் மனதில்லாதிருந்தார்கள். ³⁶இப்பொழுது இதோ, நாங்கள் அடிமைகளாய் இருக்கிறோம்; எங்கள் முன்னோர்கள் அதின் கனியையும் நன்மைகளையும் புசிக்கும்படி நீர் அவர்களுக்குக் கொடுத்த இந்தத் தேசத்திலேயே இன்று நாங்கள் அடிமைகளாய் இருக்கிறோம். ³⁷அதின் ஏராளமான விளைச்சல் ராஜாக்களுக்குப் போய்விடுகிறது; எங்கள் பாவங்களினிமித்தம் நீர் அவர்களை எங்கள்மேல் ஏற்படுத்தினீர். அவர்கள் தங்கள் இஷ்டப்படி எங்கள் சரீரங்களையும் எங்கள் மிருகஜீவன்களையும் ஆளுகிறார்கள், நாங்கள் பெரிய நெருக்கடியில் இருக்கிறோம்.”

³⁸இவை எல்லாவற்றினிமித்தமும் நாங்கள் ஒரு உறுதியான உடன்படிக்கையை எழுத்தில் செய்கிறோம்; அதை எங்கள் பிரபுக்களும், லேவியரும், ஆசாரியரும் முத்திரையிடுகிறார்கள்.