Nehemya 9

9 ¹Bu ayın yirmi dördüncü günü İsrailliler oruç tutarak, çul giyip başlarına toprak serperek bir araya geldiler. ^a a v1 Oruç tutmak ve kaba çul giymekle birlikte başa toprak serpmek, derin yas ve tövbenin eski bir işaretiydi. ²İsrail soyundan olanlar bütün yabancılardan ayrıldılar; ayağa kalkıp kendi günahlarını ve atalarının suçlarını itiraf ettiler. ³Bulundukları yerde durup üç saat kadar Babamız'ın Yasa Kitabı'nı okudular; sonra üç saat daha günahlarını itiraf edip Babamız'a tapındılar. ⁴Yeşua, Bani, Kadmiel, Şevanya, Bunni, Şerevya, Bani ve Kenani Levililer'in merdiveninde durup yüksek sesle Babamız'a yakardılar. ⁵Sonra Levililer –Yeşua, Kadmiel, Bani, Haşavneya, Şerevya, Hodiya, Şevanya, Petahya– şöyle dediler: «Ayağa kalkın, sonsuzluktan sonsuzluğa dek Babanız'a övgüler sunun. Her övgünün, her yüceltmenin üzerinde yüce olan görkemli adın kutsansın. ⁶Bir tek sen Babamızsın. Gökleri, göklerin en yücesini bütün gök cisimleriyle, yeryüzünü ve üzerindeki her şeyi, denizleri ve içindeki her şeyi sen yarattın. Hepsine sen yaşam verirsin; göksel ordular sana tapınır. ⁷Avram'ı seçen, onu Kildaniler'in Ur Kenti'nden çıkaran ve ona İbrahim adını veren Babamız sensin. ⁸Onun yüreğini önünde sadık buldun ve Kenanlılar'ın, Hititler'in, Amorlular'ın, Perizliler'in, Yevuslular'ın ve Girgaşlılar'ın toprağını –onu onun soyuna vermek üzere– onunla bir antlaşma yaptın. Sözünü de tuttun, çünkü sen doğrusun. ⁹Atalarımızın Mısır'daki çektiği acıyı gördün; Kızıldeniz kıyısındaki feryatlarını işittin. ¹⁰Firavuna, bütün görevlilerine ve ülkesinin tüm halkına karşı belirtiler ve harikalar gönderdin; çünkü Mısırlılar'ın halkımıza ne denli küstahça davrandığını biliyordun. Böylece bugüne dek süren bir ad kazandın kendine. ¹¹Denizi önlerinde yardın, öyle ki kuru toprak üzerinden geçtiler; ama onları kovalayanları güçlü sulara atılan bir taş gibi derinliklere fırlattın. ¹²Gündüz onlara bir bulut sütunuyla, gece bir ateş sütunuyla yol gösterdin; gidecekleri yolu aydınlatasın diye. ¹³Sina Dağı'na indin; gökten onlarla konuştun. Onlara adil kurallar, gerçek yasalar, iyi kurallar ve buyruklar verdin. ¹⁴Kutsal Şabat gününü onlara bildirdin; kulun Musa aracılığıyla onlara buyruklar, kurallar ve yasalar verdin. ¹⁵Açlıklarında onlara gökten ekmek verdin, susuzluklarında onlara kayadan su çıkardın. Onlara, vermeye ant içtiğin ülkeye girip onu mülk edinmelerini söyledin. ¹⁶Ama onlar –atalarımız– küstahlaştılar, dikbaşlı oldular ve buyruklarına uymayı reddettiler. ¹⁷Dinlemeyi reddettiler ve aralarında yaptığın harikaları anımsamadılar. Dikbaşlı oldular ve isyanlarında köleliklerine geri dönmek için bir önder atadılar. Ama sen bağışlayan bir Baba'sın, lütufkâr ve şefkatli, tez öfkelenmeyen ve sadık sevgisi bol bir Baba; onları terk etmedin. ¹⁸Kendilerine dökme bir buzağı yapıp «Sizi Mısır'dan çıkaran ilahınız budur» dedikleri ve korkunç küfürler ettikleri zaman bile, ¹⁹sen, büyük şefkatinle onları çölde terk etmedin. Bulut sütunu gündüz yollarında onlara yol göstermeyi, ateş sütunu gece yollarını aydınlatmayı sürdürdü. ²⁰Onları eğitmek için iyi Ruhun'u verdin. Ağızlarından manını esirgemedin ve susuzluklarında onlara su verdin. ²¹Kırk yıl boyunca çölde onları besledin, hiçbir eksikleri olmadı; giysileri eskimedi, ayakları şişmedi. ²²Onlara krallıklar ve halklar verdin; ülkenin her köşesini onlara pay olarak dağıttın. Böylece Heşbon Kralı Sihon'un ülkesini ve Başan Kralı Og'un ülkesini mülk edindiler. ²³Çocuklarını gökteki yıldızlar kadar çoğalttın ve onları, atalarına girip mülk edinmelerini söylediğin ülkeye getirdin. ²⁴Çocukları girip ülkeyi mülk edindiler. Orada yaşayan Kenanlılar'ı önlerinde alt ettin ve krallarıyla, ülke halklarıyla birlikte Kenanlılar'ı, diledikleri gibi davransınlar diye ellerine teslim ettin. ²⁵Surlu kentleri ve verimli toprakları ele geçirdiler; her iyi şeyle dolu evleri, kazılmış kuyuları, bağları, zeytinlikleri ve bol meyve ağaçlarını mülk edindiler. Böylece yediler, doydular ve semirdiler; büyük iyiliğinle sevince kavuştular. ²⁶Ama söz dinlemediler ve sana karşı ayaklandılar; yasanı sırtlarının arkasına attılar. Kendilerini sana döndürmek için onları uyaran peygamberlerini öldürdüler ve korkunç küfürler ettiler. ²⁷Bu yüzden onları, kendilerine baskı yapan düşmanlarının eline teslim ettin. Ama sıkıntı çektikleri zaman sana feryat ettiklerinde, gökten onları işittin ve büyük şefkatinle onlara, düşmanlarının elinden kurtaran kurtarıcılar verdin. ²⁸Ama rahata kavuşur kavuşmaz, senin önünde yine kötülük yaptılar. Bu yüzden onları, kendilerine egemen olan düşmanlarının eline bıraktın. Yine de geri dönüp sana feryat ettiklerinde, gökten işittin ve defalarca şefkatinle onları kurtardın. ²⁹Onları yasana dönmeleri için uyardın, ama küstahlaştılar ve buyruklarına uymadılar. Uyan herkese yaşam veren ilkelerine karşı günah işlediler. Dikbaşlılıkla sırtlarını döndüler, boyunlarını dikleştirdiler ve dinlemek istemediler. ³⁰Yıllarca onlara sabır gösterdin. Ruhun aracılığıyla, peygamberlerinle onları uyardın, ama yine de kulak asmadılar. Bu yüzden onları ülkelerin halklarının eline teslim ettin. ³¹Ama büyük şefkatinle onları büsbütün yok etmedin, terk etmedin; çünkü sen lütufkâr ve şefkatli bir Baba'sın. ³²Şimdi, ey Babamız –büyük, güçlü ve heybetli, sadık sevgi antlaşmasını tutan Baba– başımıza gelen bütün bu sıkıntı gözünde küçük görünmesin: Asur krallarının günlerinden bugüne dek başımıza, krallarımızın ve önderlerimizin, kâhinlerimizin ve peygamberlerimizin, atalarımızın ve bütün halkının başına gelen sıkıntı. ³³Başımıza gelen her şeyde sen adil davrandın; sen sadakatle davrandın, oysa biz kötülük yaptık. ³⁴Krallarımız ve önderlerimiz, kâhinlerimiz ve atalarımız yasana uymadılar; buyruklarına da, onlara verdiğin uyarılara da kulak asmadılar. ³⁵Kendi krallıklarında olup onlara verdiğin büyük iyilikten ve önlerine serdiğin geniş, verimli ülkeden yararlanırlarken bile, sana kulluk etmediler ve kötü yollarından dönmediler. ³⁶Ve şimdi bak –bugün biz köleyiz; atalarımıza, meyvesini ve iyi ürünlerini yesinler diye verdiğin ülkede köleyiz. ³⁷Onun bol ürünü, günahlarımız yüzünden üzerimize atadığın krallara gidiyor. Bedenlerimize ve hayvanlarımıza diledikleri gibi egemen oluyorlar; biz ise büyük sıkıntı içindeyiz.»

³⁸İşte bütün bunlar yüzünden biz, önderlerimiz, Levililerimiz ve kâhinlerimizce mühürlenmiş, yazılı ve bağlayıcı bir antlaşma yapıyoruz.