नहेम्याह 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹यस महिनाको चौबिसौँ दिनमा इस्राएलीहरू उपवासमा बसेर, भाङ्ग्रा लगाएर, आफ्ना शिरमा धूलो हालेर भेला भए। ^a a v1 उपवास र खस्रो भाङ्ग्रासँगै शिरमा धूलो हाल्नु गहिरो शोक र पश्चात्तापको प्राचीन चिन्ह थियो। ²इस्राएलका सन्तानहरू सबै विदेशीहरूबाट अलग भएर खडा भए, र आफ्ना पाप र आफ्ना पुर्खाहरूका अपराध स्वीकार गरे। ³तिनीहरू आ-आफ्नो ठाउँमा खडा भएर करिब तीन घण्टासम्म हाम्रा पिताको व्यवस्थाको पुस्तक पढे, अनि अरू तीन घण्टा पाप स्वीकार गरे र हाम्रा पिताको आराधना गरे। ⁴येशूअ, बानी, कदमीएल, शबन्याह, बुन्नी, शरेब्याह, बानी र कनानी लेवीहरूको भऱ्याङमा खडा भएर हाम्रा पितालाई ठूलो सोरले पुकारे। ⁵तब लेवीहरू—येशूअ, कदमीएल, बानी, हशब्नयाह, शरेब्याह, होदियाह, शबन्याह, पतह्याह—ले भने: “उठ, अनादिदेखि अनन्तसम्म हुनुहुने आफ्ना पितालाई धन्यको भन। तपाईंको महिमित नाम धन्यको होस्, जुन सबै धन्यवाद र प्रशंसाभन्दा उच्च छ। ⁶तपाईं मात्र हाम्रा पिता हुनुहुन्छ। तपाईंले आकाशमण्डल, उच्चभन्दा उच्च स्वर्गहरू तिनीहरूका सारा सेनासहित, पृथ्वी र त्यसमाथि भएका सबै थोक, समुद्रहरू र तिनमा भएका सबै थोक बनाउनुभयो। तपाईंले ती सबैलाई जीवन दिनुहुन्छ, र स्वर्गका सेनाले तपाईंको आराधना गर्छन्। ⁷तपाईं हाम्रा पिता हुनुहुन्छ, जसले अब्रामलाई चुन्नुभयो, र तिनलाई कल्दीहरूको ऊर नगरबाट बाहिर ल्याउनुभयो, र तिनलाई अब्राहाम नाम दिनुभयो। ⁸तपाईंले तिनको हृदय तपाईंको सामु विश्वासयोग्य पाउनुभयो, र कनानी, हित्ती, एमोरी, परिज्जी, यबूसी र गिर्गाशीहरूको देश तिनका सन्तानलाई दिनलाई तिनीसँग करार बाँध्नुभयो। अनि तपाईंले आफ्नो प्रतिज्ञा पूरा गर्नुभएको छ, किनकि तपाईं धर्मी हुनुहुन्छ। ⁹तपाईंले मिश्रमा हाम्रा पुर्खाहरूको दुःख देख्नुभयो; लाल समुद्रमा तिनीहरूको पुकार सुन्नुभयो। ¹⁰तपाईंले फारो, तिनका सबै अधिकारी र तिनको देशका सबै मानिसहरूको विरुद्धमा चिन्ह र आश्चर्यकर्महरू पठाउनुभयो, किनकि मिश्रीहरूले हाम्रा मानिसहरूसित कति घमण्डसाथ व्यवहार गरे भनी तपाईंलाई थाहा थियो। यसरी तपाईंले आफ्नो निम्ति नाम कमाउनुभयो, जुन आजसम्म रहिरहन्छ। ¹¹तपाईंले तिनीहरूको सामु समुद्रलाई विभाजन गर्नुभयो, ताकि तिनीहरू सुख्खा जमिनमाथि त्यसबाट पार भए, तर तिनीहरूलाई खेद्नेहरूलाई तपाईंले गहिराइमा फाल्नुभयो, प्रचण्ड पानीमा ढुङ्गालाई झैँ। ¹²दिनमा तपाईंले तिनीहरूलाई बादलको खाँबोद्वारा अगुवाइ गर्नुभयो, र रातमा आगोको खाँबोद्वारा, तिनीहरूले हिँड्नुपर्ने बाटोमा उज्यालो दिनलाई। ¹³तपाईं सीनै पर्वतमा ओर्लनुभयो; स्वर्गबाट तिनीहरूसँग बोल्नुभयो। तपाईंले तिनीहरूलाई न्यायसङ्गत नियमहरू र साँचा व्यवस्थाहरू, असल विधिहरू र आज्ञाहरू दिनुभयो। ¹⁴तपाईंले तिनीहरूलाई आफ्नो पवित्र शबाथको ज्ञान दिनुभयो, र आफ्ना दास मोशाद्वारा तिनीहरूलाई आज्ञाहरू, विधिहरू र व्यवस्थाहरू दिनुभयो। ¹⁵तिनीहरूको भोकमा तपाईंले तिनीहरूलाई स्वर्गबाट रोटी दिनुभयो, र तिनीहरूको तिर्खामा चट्टानबाट तिनीहरूलाई पानी निकालिदिनुभयो। तिनीहरूलाई दिने प्रतिज्ञा गर्नुभएको देश भित्र गएर अधिकार गर्नू भनी तपाईंले तिनीहरूलाई भन्नुभयो। ¹⁶तर तिनीहरू—हाम्रा पुर्खाहरू—घमण्डी र हठी भए, र तिनीहरूले तपाईंका आज्ञाहरू पालन गर्न इन्कार गरे। ¹⁷तिनीहरूले सुन्न इन्कार गरे र तपाईंले तिनीहरूका बीचमा गर्नुभएका आश्चर्यकर्महरू सम्झन चुके। तिनीहरू हठी भए, र आफ्नो विद्रोहमा तिनीहरूले आफ्नो दासत्वमा फर्कनलाई एक जना अगुवा नियुक्त गरे। तर तपाईं क्षमा गर्नुहुने पिता, अनुग्रही र दयालु, रिसाउन ढिलो र अचुक प्रेमले प्रशस्त हुनुहुन्छ, र तपाईंले तिनीहरूलाई त्याग्नुभएन। ¹⁸तिनीहरूले आफ्ना निम्ति बाछाको मूर्ति ढालेर, “तिमीहरूलाई मिश्रबाट ल्याउने तिमीहरूका देवता यही हो,” भनी भने, र भयानक ईश्वरनिन्दा गरे तापनि— ¹⁹तपाईंले आफ्नो महान् दयाले तिनीहरूलाई उजाड-स्थानमा त्याग्नुभएन। दिनमा बादलको खाँबोले अझै तिनीहरूको बाटोमा अगुवाइ गरिरह्यो, र आगोको खाँबोले अझै तिनीहरूको बाटो उज्यालो बनाइरह्यो, रातमा। ²⁰तपाईंले तिनीहरूलाई सिकाउन आफ्नो असल आत्मा दिनुभयो। तपाईंले तिनीहरूका मुखबाट आफ्नो मन्न रोक्नुभएन, र तिनीहरूको तिर्खाको निम्ति तिनीहरूलाई पानी दिनुभयो। ²¹चालिस वर्षसम्म तपाईंले तिनीहरूलाई उजाड-स्थानमा पालनपोषण गर्नुभयो, र तिनीहरूलाई केही कुराको अभाव भएन; तिनीहरूका लुगा फाटेनन्, र तिनीहरूका खुट्टा सुन्निएनन्। ²²तपाईंले तिनीहरूलाई राज्यहरू र जातिहरू दिनुभयो, देशको कुनाकुनामा तिनीहरूलाई भूमि बाँडिदिनुभयो। यसरी तिनीहरूले हेश्बोनका राजा सीहोनको देश र बाशानका राजा ओगको देश अधिकार गरे। ²³तपाईंले तिनीहरूका छोराछोरीलाई आकाशका ताराझैँ असंख्य बनाउनुभयो, र तिनीहरूका पुर्खाहरूलाई भित्र गएर अधिकार गर्नू भनी भन्नुभएको देशमा तपाईंले तिनीहरूलाई ल्याउनुभयो। ²⁴तिनीहरूका छोराछोरी भित्र गएर देश अधिकार गरे। तपाईंले त्यहाँ बस्ने कनानीहरूलाई तिनीहरूको सामु अधीनमा पार्नुभयो, र कनानीहरूलाई तिनीहरूका राजाहरू र देशका मानिसहरूसहित तिनीहरूको हातमा सुम्पिदिनुभयो, ताकि तिनीहरूले आफ्नो इच्छाअनुसार तिनीहरूसँग व्यवहार गर्न सकून्। ²⁵तिनीहरूले किल्लाबन्दी गरिएका सहरहरू र उर्वर भूमि कब्जा गरे; हरेक असल थोकले भरिएका घरहरू, पहिले नै खनिएका इनारहरू, दाखबारीहरू, भद्राक्षका बगैँचाहरू र प्रशस्त फलका रूखहरू अधिकार गरे। यसरी तिनीहरूले खाए, तृप्त भए र मोटाए, र तपाईंको महान् भलाइमा रमाए। ²⁶तर तिनीहरू अनाज्ञाकारी भए र तपाईंको विरुद्धमा विद्रोह गरे; तपाईंको व्यवस्थालाई तिनीहरूले आफ्नो पछाडि फ्याँके। तपाईंकहाँ फर्काउन तिनीहरूलाई चेतावनी दिने तपाईंका अगमवक्ताहरूलाई तिनीहरूले मारे, र भयानक ईश्वरनिन्दा गरे। ²⁷यसकारण तपाईंले तिनीहरूलाई तिनीहरूका शत्रुहरूको हातमा सुम्पिदिनुभयो, जसले तिनीहरूलाई थिचोमिचो गरे। तर तिनीहरूको कष्टको समयमा, जब तिनीहरूले तपाईंलाई पुकारे, तपाईंले स्वर्गबाट तिनीहरूको सुन्नुभयो, र आफ्नो महान् दयाले तिनीहरूलाई उद्धारकहरू दिनुभयो, जसले तिनीहरूलाई शत्रुहरूको हातबाट छुटाए। ²⁸तर तिनीहरूले विश्राम पाउनेबित्तिकै, तिनीहरूले फेरि तपाईंको सामु दुष्ट काम गरे। यसकारण तपाईंले तिनीहरूलाई तिनीहरूका शत्रुहरूको हातमा त्याग्नुभयो, जसले तिनीहरूमाथि शासन गरे। तैपनि जब तिनीहरू फर्केर तपाईंलाई पुकारे, तपाईंले स्वर्गबाट सुन्नुभयो, र पटक-पटक, आफ्नो दयाले, तपाईंले तिनीहरूलाई छुटाउनुभयो। ²⁹तपाईंले तिनीहरूलाई आफ्नो व्यवस्थामा फर्कन चेतावनी दिनुभयो, तर तिनीहरू घमण्डी भए र तपाईंका आज्ञाहरू पालन गरेनन्। तिनीहरूले तपाईंका नियमहरूको विरुद्धमा पाप गरे, जसलाई पालन गर्नेलाई ती जीवन दिन्छन्। हठपूर्वक तिनीहरूले पीठ फर्काए, आफ्ना घाँटी अररो पारे, र सुनेनन्। ³⁰धेरै वर्षसम्म तपाईं तिनीहरूप्रति धैर्यवान् हुनुभयो। आफ्नो आत्माद्वारा तपाईंले आफ्ना अगमवक्ताहरूमार्फत तिनीहरूलाई चेतावनी दिनुभयो, तैपनि तिनीहरूले ध्यान दिएनन्। यसकारण तपाईंले तिनीहरूलाई देशहरूका जातिहरूको हातमा सुम्पिदिनुभयो। ³¹तर आफ्नो महान् दयाले तपाईंले तिनीहरूको अन्त्य गर्नुभएन, न त तिनीहरूलाई त्याग्नुभयो, किनकि तपाईं अनुग्रही र दयालु पिता हुनुहुन्छ। ³²अब, हे हाम्रा पिता—महान्, शक्तिशाली र भययोग्य, जसले अचुक प्रेमको आफ्नो करार कायम राख्नुहुन्छ—यी सबै कष्ट तपाईंको सामु सानो नठानियोस्: त्यो कष्ट जो अश्शूरका राजाहरूको समयदेखि आजसम्म हामीमाथि, हाम्रा राजाहरू र अगुवाहरूमाथि, हाम्रा पुजारीहरू र अगमवक्ताहरूमाथि, हाम्रा पुर्खाहरू र तपाईंका सबै मानिसमाथि आइपरेको छ। ³³हामीमाथि आइपरेका सबै कुरामा तपाईं न्यायी हुनुभएको छ; तपाईंले विश्वासयोग्यतासाथ काम गर्नुभएको छ, तर हामीले चाहिँ खराबी गरेका छौँ। ³⁴हाम्रा राजाहरू र अगुवाहरू, हाम्रा पुजारीहरू र पुर्खाहरूले तपाईंको व्यवस्था पालन गरेनन्; तिनीहरूले तपाईंका आज्ञाहरूमा वा तपाईंले तिनीहरूलाई दिनुभएका चेतावनीहरूमा ध्यान दिएनन्। ³⁵तिनीहरू आफ्नै राज्यमा हुँदा पनि, तपाईंले तिनीहरूलाई दिनुभएको महान् भलाइ र तपाईंले तिनीहरूको सामु राखिदिनुभएको फराकिलो, उर्वर भूमिको आनन्द उठाउँदै, तिनीहरूले तपाईंको सेवा गरेनन्, न त आफ्ना दुष्ट मार्गबाट फर्के। ³⁶अब हेर्नुहोस्—आज हामी दास छौँ, त्यही देशमा दास छौँ जुन देश तपाईंले हाम्रा पुर्खाहरूलाई दिनुभयो, ताकि तिनीहरूले त्यसको फल र त्यसका असल थोकहरू खान सकून्। ³⁷त्यसको प्रशस्त फसल ती राजाहरूकहाँ जान्छ जसलाई हाम्रा पापको कारण तपाईंले हामीमाथि नियुक्त गर्नुभएको छ। तिनीहरूले आफ्नो इच्छाअनुसार हाम्रो शरीर र हाम्रा गाईवस्तुमाथि शासन गर्छन्, र हामी ठूलो कष्टमा छौँ।”

³⁸यसकारण हामी लिखित रूपमा एउटा बाध्यकारी करार गर्दैछौँ, जसमा हाम्रा अगुवाहरू, लेवीहरू र पुजारीहरूले मोहोर लगाएका छन्।