ନିହିମୀୟା 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ଏହି ମାସର ଚବିଶତମ ଦିନରେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ ଉପବାସ କରି, ଚଟବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ଓ ଆପଣା ଆପଣା ମସ୍ତକରେ ଧୂଳି ଦେଇ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ^a a v1 ଉପବାସ ଓ ଖଦଡ଼ ଚଟବସ୍ତ୍ର ସହିତ ମସ୍ତକରେ ଧୂଳି ଦେବା ଗଭୀର ଶୋକ ଓ ଅନୁତାପର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଚିହ୍ନ ଥିଲା। ²ତହିଁରେ ଇସ୍ରାଏଲର ବଂଶ ସମସ୍ତ ବିଦେଶୀୟ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରି, ଠିଆ ହୋଇ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପାପ ଓ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଅପରାଧ ସ୍ଵୀକାର କଲେ। ³ପୁଣି ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା-ପୁସ୍ତକ ପ୍ରାୟ ତିନି ଘଣ୍ଟା ପାଠ କଲେ, ତାʼପରେ ଆଉ ତିନି ଘଣ୍ଟା ସ୍ଵୀକାର କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉପାସନା କଲେ। ⁴ଯେଶୂୟ, ବାନି, କଦ୍‍ମୀୟେଲ, ଶବନୀୟ, ବୁନ୍ନି, ଶେରେବୀୟ, ବାନି ଓ କନାନି ଲେବୀୟମାନଙ୍କ ସୋପାନ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ। ⁵ତହୁଁ ଯେଶୂୟ, କଦ୍‍ମୀୟେଲ, ବାନି, ହଶବ୍‍ନୀୟ, ଶେରେବୀୟ, ହୋଦୀୟ, ଶବନୀୟ ଓ ପଥାହୀୟ ଏହି ଲେବୀୟମାନେ କହିଲେ, “ଉଠ, ଅନାଦିକାଳରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କର। ତୁମ୍ଭର ମହିମାନ୍ଵିତ ନାମ ଧନ୍ୟ ହେଉ, ତାହା ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵରେ ଉନ୍ନତ। ⁶ତୁମ୍ଭେ, କେବଳ ତୁମ୍ଭେ ହିଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା। ତୁମ୍ଭେ ସ୍ଵର୍ଗ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵତମ ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ତହିଁର ସମସ୍ତ ବାହିନୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ତହିଁ ଉପରିସ୍ଥ ସକଳ, ସମୁଦ୍ର ଓ ତନ୍ମଧ୍ୟସ୍ଥ ସକଳ ବସ୍ତୁ ନିର୍ମାଣ କଲ। ତୁମ୍ଭେ ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଉଅଛ, ଆଉ ସ୍ଵର୍ଗର ବାହିନୀ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ⁷ତୁମ୍ଭେ ସେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯେ ଅବ୍ରାମଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରି କଲ୍‍ଦୀୟମାନଙ୍କ ଊରରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଲ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ଅବ୍ରହାମ ନାମ ଦେଲ। ⁸ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଦେଖିଲ, ଆଉ କିଣାନୀୟ, ହିତ୍ତୀୟ, ଇମୋରୀୟ, ପରିଷୀୟ, ଯିବୂଷୀୟ ଓ ଗିର୍ଗାଶୀୟମାନଙ୍କ ଦେଶ ତାହାଙ୍କ ବଂଶକୁ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ନିୟମ କଲ। ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରିଅଛ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକ। ⁹ତୁମ୍ଭେ ମିସରରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଖିଲ; ସୂଫ ସାଗର ନିକଟରେ ସେମାନଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣିଲ। ¹⁰ତୁମ୍ଭେ ଫାରୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ତାହାର ସମସ୍ତ ଦାସ ଓ ତାହାର ଦେଶର ସକଳ ଲୋକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚିହ୍ନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ପ୍ରେରଣ କଲ, କାରଣ ମିସରୀୟମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି କେତେ ଗର୍ବରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିଲ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ଏକ ନାମ କଲ, ତାହା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥାୟୀ। ¹¹ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମୁଦ୍ର ବିଭକ୍ତ କଲ, ତହିଁରେ ସେମାନେ ଶୁଷ୍କ ଭୂମି ଦେଇ ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ପାର ହୋଇ ଗଲେ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପଶ୍ଚାଦ୍‍ଧାବକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଜଳରାଶିରେ ପଥର ପରି ଗଭୀର ସ୍ଥାନକୁ ନିକ୍ଷେପ କଲ। ¹²ଦିନ ବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ମେଘସ୍ତମ୍ଭ ଦ୍ଵାରା ଓ ରାତ୍ରି ବେଳେ ଅଗ୍ନିସ୍ତମ୍ଭ ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କୁ କଢ଼ାଇ ନେଲ, ଯେପରି ସେମାନେ ଯେଉଁ ପଥରେ ଯିବା କଥା, ସେହି ପଥରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକ ଦେବ। ¹³ତୁମ୍ଭେ ସୀନୟ ପର୍ବତ ଉପରେ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲ; ସ୍ଵର୍ଗରୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିଲ। ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ବିଧି ଓ ସତ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଉତ୍ତମ ନିୟମ ଓ ଆଜ୍ଞା ଦେଲ। ¹⁴ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ପବିତ୍ର ବିଶ୍ରାମଦିନ ଜଣାଇଲ ଓ ଆପଣା ଦାସ ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା, ନିୟମ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଲ। ¹⁵ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷୁଧା ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଆହାର ଦେଲ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ତୃଷ୍ଣା ସମୟରେ ଶୈଳରୁ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଜଳ ବାହାର କରି ଆଣିଲ। ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ ଦେଶ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଶପଥ କରିଥିଲ, ତାହା ଅଧିକାର କରିବାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲ। ¹⁶ମାତ୍ର ସେମାନେ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷେ—ଗର୍ବୀ ଓ ଅବାଧ୍ୟ ହେଲେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞା ମାନିବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ। ¹⁷ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ ଓ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ କରିଥିଲ, ତାହା ସ୍ମରଣ କଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଅବାଧ୍ୟ ହେଲେ, ଆଉ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହରେ ଦାସତ୍ଵକୁ ଫେରିଯିବା ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ନେତା ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ କ୍ଷମାଶୀଳ ପିତା, ଅନୁଗ୍ରହକାରୀ ଓ କୃପାମୟ, କ୍ରୋଧରେ ଧୀର ଓ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ପ୍ରେମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲ ନାହିଁ। ¹⁸ଏପରିକି ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ବାଛୁରିର ଛାଞ୍ଚ ଢାଳିଲେ ଓ କହିଲେ, “ଏ ତୁମ୍ଭର ଦେବତା, ଯେ ତୁମ୍ଭକୁ ମିସରରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଲା,” ଆଉ ଭୟଙ୍କର ନିନ୍ଦା କଲେ, ¹⁹ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମହା କୃପାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ତ୍ୟାଗ କଲ ନାହିଁ। ମେଘସ୍ତମ୍ଭ ଦିନ ବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପଥରେ ସେମାନଙ୍କୁ କଢ଼ାଇ ନେବାକୁ ଓ ଅଗ୍ନିସ୍ତମ୍ଭ ରାତ୍ରି ବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପଥକୁ ଆଲୋକିତ କରିବାକୁ ବାରମ୍ବାର ଥିଲା। ²⁰ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ମଙ୍ଗଳମୟ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଲ। ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଆପଣା ମାନ୍ନା ଅଟକାଇଲ ନାହିଁ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ତୃଷ୍ଣା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଳ ଦେଲ। ²¹ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିପାଳନ କଲ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଅଭାବ ହେଲା ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ନାହିଁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ଫୁଲିଲା ନାହିଁ। ²²ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଓ ଲୋକବୃନ୍ଦ ଦେଲ, ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୀମାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଞ୍ଚଳ ଦେଲ। ତହୁଁ ସେମାନେ ହିଶ୍‍ବୋନର ରାଜା ସୀହୋନର ଦେଶ ଓ ବାଶନର ରାଜା ଓଗର ଦେଶ ଅଧିକାର କଲେ। ²³ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଆକାଶର ତାରାଗଣ ପରି ଅସଂଖ୍ୟ କଲ, ଆଉ ଯେଉଁ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଅଧିକାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ କହିଥିଲ, ସେହି ଦେଶକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଣିଲ। ²⁴ତହୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେହି ଦେଶ ଅଧିକାର କଲେ। ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା କିଣାନୀୟମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦମନ କଲ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ରାଜାମାନଙ୍କ ଓ ଦେଶର ଲୋକବୃନ୍ଦ ସହିତ କିଣାନୀୟମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲ। ²⁵ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀରବେଷ୍ଟିତ ନଗର ଓ ଉର୍ବର ଦେଶ ହସ୍ତଗତ କଲେ; ସର୍ବପ୍ରକାର ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୃହ, ଖୋଳା ଯାଇଥିବା କୂପ, ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର, ଜୀତବୃକ୍ଷ ଓ ପ୍ରଚୁର ଫଳବୃକ୍ଷ ଅଧିକାର କଲେ। ତହୁଁ ସେମାନେ ଭୋଜନ କରି ତୃପ୍ତ ଓ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭର ମହା ମଙ୍ଗଳଭାବରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ। ²⁶ତଥାପି ସେମାନେ ଅବାଧ୍ୟ ହୋଇ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କଲେ; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆପଣାମାନଙ୍କ ପଛକୁ ପକାଇ ଦେଲେ। ତୁମ୍ଭ ଯେଉଁ ଭାବବାଦୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ବଧ କଲେ, ଆଉ ଭୟଙ୍କର ନିନ୍ଦା କଲେ। ²⁷ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଲେଶ ଦେଲେ। ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ, ତୁମ୍ଭେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲ, ଆଉ ଆପଣା ମହା କୃପାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଦେଲ, ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ²⁸ମାତ୍ର ବିଶ୍ରାମ ପାଇବା ମାତ୍ରେ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ କୁକର୍ମ କଲେ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ତ୍ୟାଗ କଲ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କଲେ। ତଥାପି ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଫେରି ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ, ତୁମ୍ଭେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଶୁଣିଲ, ଆଉ ଆପଣା କୃପାରେ ବାରମ୍ବାର ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲ। ²⁹ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଫେରିବା ନିମନ୍ତେ ସତର୍କ କଲ, ମାତ୍ର ସେମାନେ ଗର୍ବୀ ହେଲେ ଓ ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞା ମାନିଲେ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଶାସନ ପାଳନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବଞ୍ଚେ, ତୁମ୍ଭର ସେହି ଶାସନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ପାପ କଲେ। ଅବାଧ୍ୟ ହୋଇ ସେମାନେ ପିଠି ଫେରାଇଲେ, ଗ୍ରୀବା ଶକ୍ତ କଲେ ଓ ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ। ³⁰ଅନେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରିଲ। ଆପଣା ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କଲ, ତଥାପି ସେମାନେ କର୍ଣ୍ଣପାତ କଲେ ନାହିଁ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଶସମୂହର ଲୋକବୃନ୍ଦ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲ। ³¹ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମହା କୃପାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋପ କଲ ନାହିଁ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗ କଲ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଅନୁଗ୍ରହକାରୀ ଓ କୃପାମୟ ପିତା। ³²ଏବେ, ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା—ମହାନ, ପରାକ୍ରାନ୍ତ ଓ ଭୟାବହ, ଯେ ଆପଣା ବିଶ୍ଵସ୍ତ ପ୍ରେମର ନିୟମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି— ଅଶୂରର ରାଜାମାନଙ୍କ ସମୟଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ରାଜା ଓ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଯାଜକ ଓ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷ ଓ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଯେଉଁ କ୍ଲେଶ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି, ଏହିସବୁ କ୍ଲେଶ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ବୋଲି ଜ୍ଞାନ ନ ହେଉ। ³³ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି, ସେସବୁରେ ତୁମ୍ଭେ ନ୍ୟାୟବାନ ହୋଇଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିଅଛ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେମାନେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଅଛୁ। ³⁴ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ରାଜା ଓ ଅଧିପତିମାନେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଯାଜକ ଓ ପିତୃପୁରୁଷେ ତୁମ୍ଭ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କଲେ ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞା କିମ୍ବା ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ସତର୍କବାଣୀ ପ୍ରତି ସେମାନେ କର୍ଣ୍ଣପାତ କଲେ ନାହିଁ। ³⁵ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ମହା ମଙ୍ଗଳଭାବ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିଥିବା ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଉର୍ବର ଦେଶ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଆପଣାମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଥିଲେ ହେଁ, ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର ସେବା କଲେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଆପଣାମାନଙ୍କ କୁପଥରୁ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ³⁶ଆଉ ଏବେ ଦେଖ—ଆଜି ଆମ୍ଭେମାନେ ଦାସ, ଯେଉଁ ଦେଶ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲ, ଯେପରି ସେମାନେ ତହିଁର ଫଳ ଓ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବେ, ସେହି ଦେଶରେ ହିଁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦାସ। ³⁷ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପ ସକାଶୁ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେଉଁ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଅଛ, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ତହିଁର ପ୍ରଚୁର ଶସ୍ୟ ଯାଉଅଛି। ସେମାନେ ଆପଣା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶରୀର ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଶୁ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରନ୍ତି, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ମହା ସଙ୍କଟରେ ଅଛୁ।”

³⁸ଏହିସବୁ କାରଣରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏକ ଦୃଢ଼ ନିୟମ ଲେଖିତ ଭାବରେ କରୁଅଛୁ, ଆଉ ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ଲେବୀୟ ଓ ଯାଜକମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇଅଛି।