નહેમ્યા 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹આ મહિનાના ચોવીસમા દિવસે, ઇઝરાયલીઓ ઉપવાસ કરીને, ટાટ પહેરીને, માથે ધૂળ નાખીને એકઠા થયા. ^a a v1 માથે ધૂળ નાખવી, ઉપવાસ અને ખરબચડા ટાટ સાથે, ઊંડા શોક અને પસ્તાવાની પ્રાચીન નિશાની હતી. ²ઇઝરાયલના વંશજોએ સર્વ પરદેશીઓથી અલગ થઈને, ઊભા રહીને, પોતાનાં પાપ તથા પોતાના પૂર્વજોના અપરાધ કબૂલ કર્યા. ³તેઓ પોતપોતાની જગ્યાએ ઊભા રહ્યા અને આશરે ત્રણ કલાક સુધી આપણા પિતાના નિયમશાસ્ત્રનું પુસ્તક વાંચ્યું, પછી બીજા ત્રણ કલાક કબૂલાત કરી અને આપણા પિતાની આરાધના કરી. ⁴યેશૂઆ, બાની, કાદમીએલ, શબાન્યા, બુન્ની, શેરેબ્યા, બાની તથા કનાની લેવીઓનાં પગથિયાં પર ઊભા રહ્યા અને આપણા પિતાને મોટા અવાજે પોકાર કર્યો. ⁵પછી લેવીઓ—યેશૂઆ, કાદમીએલ, બાની, હશાબ્નયા, શેરેબ્યા, હોદિયા, શબાન્યા, પથાહ્યા—બોલ્યા: “ઊભા થાઓ, અનાદિકાળથી અનંતકાળ સુધી તમારા પિતાને ધન્યવાદ આપો. તમારું મહિમાવંત નામ ધન્ય હો, જે સર્વ ધન્યવાદ તથા સ્તુતિથી ઉચ્ચ છે. ⁶તમે એકલા જ અમારા પિતા છો. તમે આકાશ, હા, આકાશોનું આકાશ, તેમના સર્વ સૈન્ય સહિત, પૃથ્વી તથા તેના પરની સર્વ વસ્તુ, સમુદ્રો તથા તેમાંનું સર્વ બનાવ્યું. તમે તે સર્વને જીવન આપો છો, અને આકાશનું સૈન્ય તમારી આરાધના કરે છે. ⁷તમે અમારા પિતા છો, જેમણે ઇબ્રામને પસંદ કર્યો અને તેને ખાલદીઓના ઉરમાંથી બહાર લાવ્યા અને તેને ઇબ્રાહિમ નામ આપ્યું. ⁸તમે તેનું હૃદય તમારી આગળ વિશ્વાસુ માલૂમ કર્યું, અને તમે તેની સાથે કરાર કર્યો કે કનાનીઓ, હિત્તીઓ, અમોરીઓ, પરિઝીઓ, યબૂસીઓ તથા ગિર્ગાશીઓનો દેશ તેના વંશજોને આપો. અને તમે તમારું વચન પાળ્યું છે, કારણ કે તમે ન્યાયી છો. ⁹તમે મિસરમાં અમારા પૂર્વજોનું દુઃખ જોયું; તમે રાતા સમુદ્ર આગળ તેમનો પોકાર સાંભળ્યો. ¹⁰તમે ફારુનની વિરુદ્ધ, તેના સર્વ અમલદારો તથા તેના દેશના સર્વ લોકોની વિરુદ્ધ, ચિહ્નો તથા ચમત્કારો મોકલ્યા, કારણ કે મિસરીઓએ અમારા લોકો સાથે કેવો ઘમંડભર્યો વ્યવહાર કર્યો તે તમે જાણતા હતા. તેથી તમે પોતાને માટે નામ કર્યું, જે આજ સુધી ટકી રહ્યું છે. ¹¹તમે તેમની આગળ સમુદ્રના બે ભાગ કર્યા, જેથી તેઓ કોરી જમીન પર તેમાં થઈને પસાર થયા, પણ તમે તેમનો પીછો કરનારાઓને ઊંડાણમાં નાખી દીધા, જેમ પ્રચંડ પાણીમાં પથ્થર નાખ્યો હોય તેમ. ¹²દિવસે તમે મેઘસ્તંભથી તેમને દોર્યા, અને રાત્રે અગ્નિસ્તંભથી, જે માર્ગે તેમને જવાનું હતું તે પર તેમને અજવાળું આપવા. ¹³તમે સિનાઈ પર્વત પર ઊતર્યા; તમે આકાશમાંથી તેમની સાથે બોલ્યા. તમે તેમને ન્યાયી વિધિઓ તથા સાચા નિયમો, સારા નિયમ તથા આજ્ઞાઓ આપ્યાં. ¹⁴તમે તેમને તમારો પવિત્ર વિશ્રામવાર જણાવ્યો અને તમારા સેવક મૂસા દ્વારા તેમને આજ્ઞાઓ, વિધિઓ તથા નિયમો આપ્યાં. ¹⁵તેમની ભૂખમાં તમે તેમને આકાશમાંથી રોટલી આપી, અને તેમની તરસમાં તમે તેમને ખડકમાંથી પાણી કાઢી આપ્યું. તમે તેમને કહ્યું કે અંદર જઈને તે દેશનો કબજો લો, જે આપવાને તમે તેમને સમ ખાધા હતા. ¹⁶પણ તેઓ—અમારા પૂર્વજો—ઘમંડી તથા હઠીલા બન્યા, અને તેમણે તમારી આજ્ઞાઓ પાળવાની ના પાડી. ¹⁷તેમણે સાંભળવાની ના પાડી અને તમે તેમની મધ્યે જે ચમત્કારો કર્યા હતા તે યાદ ન રાખ્યા. તેઓ હઠીલા બન્યા, અને પોતાના બંડમાં તેમણે એક આગેવાન નીમ્યો કે તેઓ પોતાની ગુલામીમાં પાછા ફરે. પણ તમે માફ કરનારા પિતા છો, કૃપાળુ તથા દયાળુ, ક્રોધ કરવામાં ધીમા અને અવિચળ પ્રેમમાં સમૃદ્ધ, અને તમે તેમને તજી દીધા નહિ. ¹⁸જ્યારે તેમણે પોતાને માટે વાછરડાની મૂર્તિ ઢાળી અને કહ્યું, ‘તને મિસરમાંથી બહાર લાવનાર તારો દેવ આ છે,’ અને ભયંકર દુર્ભાષણ કર્યું, ત્યારે પણ, ¹⁹તમે, તમારી મહાન દયાથી, તેમને અરણ્યમાં તજી દીધા નહિ. દિવસે મેઘસ્તંભ હજી તેમને તેમના માર્ગે દોરતો રહ્યો, અને રાત્રે અગ્નિસ્તંભ હજી તેમનો માર્ગ અજવાળતો રહ્યો. ²⁰તમે તેમને શિક્ષણ આપવા તમારો ઉત્તમ આત્મા આપ્યો. તમે તમારો માન્ના તેમના મોંમાંથી રોક્યો નહિ, અને તમે તેમને તેમની તરસ માટે પાણી આપ્યું. ²¹ચાળીસ વર્ષ સુધી તમે તેમને અરણ્યમાં નિભાવ્યા, અને તેમને કશાની ખોટ પડી નહિ; તેમનાં વસ્ત્રો ઘસાઈ ગયાં નહિ, અને તેમના પગ સૂજ્યા નહિ. ²²તમે તેમને રાજ્યો તથા પ્રજાઓ આપ્યાં, દેશના દરેક ખૂણે તેમને પ્રદેશ વહેંચી આપ્યો. તેથી તેમણે હેશ્બોનના રાજા સીહોનના દેશનો, અને બાશાનના રાજા ઓગના દેશનો કબજો લીધો. ²³તમે તેમનાં સંતાનોને આકાશના તારાઓ જેટલાં અસંખ્ય કર્યાં, અને તમે તેમને તે દેશમાં લાવ્યા જેમાં પ્રવેશીને તેનો કબજો લેવાનું તમે તેમના પૂર્વજોને કહ્યું હતું. ²⁴તેમનાં સંતાનોએ અંદર જઈને તે દેશનો કબજો લીધો. ત્યાં રહેતા કનાનીઓને તમે તેમની આગળ નમાવ્યા, અને કનાનીઓને તેમના રાજાઓ તથા દેશના લોકો સહિત તમે તેમના હાથમાં સોંપી દીધા, કે તેઓ પોતાની મરજી મુજબ તેમની સાથે વર્તે. ²⁵તેમણે કિલ્લેબંધ નગરો તથા ફળદ્રુપ જમીન કબજે કરી; દરેક સારી વસ્તુથી ભરેલાં ઘરો, ખોદેલા કૂવા, દ્રાક્ષવાડીઓ, જૈતૂનવાડીઓ તથા પુષ્કળ ફળઝાડનો તેમણે કબજો લીધો. તેથી તેઓ ખાઈને તૃપ્ત થયા અને પુષ્ટ થયા, અને તમારી મહાન ભલાઈમાં મગ્ન થયા. ²⁶પણ તેઓ આજ્ઞાભંગ કરનારા થયા અને તમારી વિરુદ્ધ બંડ કર્યું; તેમણે તમારો નિયમ પોતાની પીઠ પાછળ ફેંકી દીધો. તેમણે તમારા પ્રબોધકોને મારી નાખ્યા, જેમણે તેમને તમારી તરફ પાછા વાળવા ચેતવ્યા હતા, અને તેમણે ભયંકર દુર્ભાષણ કર્યું. ²⁷તેથી તમે તેમને તેમના શત્રુઓના હાથમાં સોંપી દીધા, જેમણે તેમના પર જુલમ કર્યો. પણ તેમના સંકટ સમયે, જ્યારે તેમણે તમને પોકાર કર્યો, ત્યારે તમે આકાશમાંથી તેમને સાંભળ્યા, અને તમારી મહાન દયાથી તમે તેમને છોડાવનારા આપ્યા, જેમણે તેમને તેમના શત્રુઓના હાથમાંથી છોડાવ્યા. ²⁸પણ જેવી તેમને વિશ્રાંતિ મળી કે તરત તેમણે ફરીથી તમારી આગળ દુષ્ટતા કરી. તેથી તમે તેમને તેમના શત્રુઓના હાથમાં તજી દીધા, જેમણે તેમના પર રાજ કર્યું. તોપણ જ્યારે તેઓ પાછા ફરીને તમને પોકાર કરતા, ત્યારે તમે આકાશમાંથી સાંભળતા, અને વારંવાર, તમારી દયાથી, તમે તેમને છોડાવતા. ²⁹તમે તેમને તમારા નિયમ તરફ પાછા ફરવા ચેતવ્યા, પણ તેઓ ઘમંડી થયા અને તમારી આજ્ઞાઓ પાળી નહિ. જે કોઈ તમારા હુકમો પાળે તેને તે જીવન આપે છે, તે હુકમોની વિરુદ્ધ તેમણે પાપ કર્યું. હઠીલાઈથી તેમણે પીઠ ફેરવી, પોતાની ગરદન કઠણ કરી, અને સાંભળ્યું નહિ. ³⁰ઘણાં વર્ષો સુધી તમે તેમની સાથે ધીરજ રાખી. તમારા આત્મા વડે તમે તમારા પ્રબોધકો દ્વારા તેમને ચેતવ્યા, તોપણ તેમણે ધ્યાન આપ્યું નહિ. તેથી તમે તેમને દેશોના લોકોના હાથમાં સોંપી દીધા. ³¹પણ તમારી મહાન દયાથી તમે તેમનો અંત કર્યો નહિ કે તેમને તજી દીધા નહિ, કારણ કે તમે કૃપાળુ તથા દયાળુ પિતા છો. ³²અને હવે, હે અમારા પિતા—મહાન, પરાક્રમી તથા ભયાવહ, જે અવિચળ પ્રેમનો કરાર પાળો છો—આ બધી વિપત્તિને તમારી આગળ નજીવી ગણશો નહિ: તે વિપત્તિ જે અમારા પર, અમારા રાજાઓ તથા આગેવાનો પર, અમારા યાજકો તથા પ્રબોધકો પર, અમારા પૂર્વજો તથા તમારા સર્વ લોકો પર, આશ્શૂરના રાજાઓના દિવસોથી આજ સુધી આવી પડી છે. ³³અમારા પર જે કંઈ આવી પડ્યું છે તે સર્વમાં તમે ન્યાયી રહ્યા છો; તમે વિશ્વાસુપણે વર્ત્યા છો, જ્યારે અમે ખોટું કર્યું છે. ³⁴અમારા રાજાઓ તથા આગેવાનો, અમારા યાજકો તથા પૂર્વજોએ તમારો નિયમ પાળ્યો નહિ; તમારી આજ્ઞાઓ તરફ કે તમે તેમને આપેલી ચેતવણીઓ તરફ તેમણે ધ્યાન આપ્યું નહિ. ³⁵જ્યારે તેઓ પોતાના જ રાજ્યમાં હતા, અને તમે તેમને આપેલી મહાન ભલાઈ તથા તમે તેમની આગળ મૂકેલી વિશાળ, ફળદ્રુપ ભૂમિ ભોગવતા હતા, ત્યારે પણ તેમણે તમારી સેવા કરી નહિ કે પોતાના દુષ્ટ માર્ગોથી પાછા ફર્યા નહિ. ³⁶અને હવે જુઓ—આજે અમે ગુલામ છીએ, એ જ ભૂમિમાં ગુલામ, જે તમે અમારા પૂર્વજોને આપી હતી કે તેઓ તેનાં ફળ તથા તેની સારી વસ્તુઓ ખાય. ³⁷તેની પુષ્કળ ઊપજ તે રાજાઓને જાય છે, જેમને અમારાં પાપોને કારણે તમે અમારા પર ઠરાવ્યા છે. તેઓ પોતાની મરજી મુજબ અમારા શરીરો તથા અમારાં ઢોરઢાંખર પર રાજ કરે છે, અને અમે મોટા સંકટમાં છીએ.”

³⁸તેથી અમે લેખિતમાં એક દૃઢ કરાર કરીએ છીએ, જેના પર અમારા આગેવાનો, લેવીઓ તથા યાજકોએ મહોર મારી છે.