Mutane Sun Furta Zunubansu a Gaban Ubansu

Cikin tsummokin makoki waɗanda suka komo daga zaman bauta suka sake faɗar dukan labarinsu da babbar murya ga Ubansu: an kira Ibrahim, an raba teku, an ba da manna, an yi siffar ɗan maraƙi, an kashe annabawa, an aiko da masu ceto sau da sau. Suka ƙare ba tare da sauƙi ba, har yanzu bayi ne a ƙasarsu, suka kuma sa hannu a kan alkawari mai ɗaurewa.

Babi na 9.

A ranar ashirin da huɗu ga wannan wata, Isra'ilawa suka taru suna azumi, sanye da tufafin makoki, ƙura kuma a kawunansu. ^a Zuriyar Isra'ila suka rabu da dukan baƙi, suka tsaya, suka furta zunubansu da laifin kakanninsu. Suka tsaya a wurarensu suka karanta Littafin Dokar Ubanmu kusan sa'o'i uku, sa'an nan suka furta zunubansu suka yi wa Ubanmu sujada har wasu sa'o'i uku. Yeshuwa, da Bani, da Kadmiyel, da Shebaniya, da Bunni, da Sherebiya, da Bani, da Kenani suka tsaya a kan matakan Lawiyawa suka yi kuka da ƙarfi ga Ubanmu. Sa'an nan Lawiyawa—Yeshuwa, da Kadmiyel, da Bani, da Hashabneiya, da Sherebiya, da Hodiya, da Shebaniya, da Fetahiya—suka ce, “Ku tashi tsaye, ku yabi Ubanku, daga madawwami zuwa madawwami. A yabi sunanka mai ɗaukaka, wanda aka ɗaukaka bisa dukan albarka da yabo. Kai kaɗai ne Ubanmu. Kai ne ka yi sammai, har ma sammai mafi ɗaukaka, da dukan rundunarsu, duniya da dukan abin da ke kanta, tekuna da dukan abin da ke cikinsu. Kana ba su duka rai, rundunar sama kuma tana yi maka sujada. Kai ne Ubanmu, wanda ka zaɓi Abram, ka fitar da shi daga Ur ta Kaldiyawa, ka kuma ba shi suna Ibrahim. Ka tarar zuciyarsa mai aminci ce a gabanka, ka kuma yi alkawari da shi domin ka ba da ƙasar Kan'aniyawa, da Hittiyawa, da Amoriyawa, da Ferizziyawa, da Yebusiyawa, da Girgashiyawa— ka ba da ita ga zuriyarsa. Ka kuma cika alkawarinka, gama kai mai adalci ne. Ka ga wahalar kakanninmu a Masar; ka ji kukansu a bakin Jar Teku. Ka aiko da alamu da abubuwan al'ajabi a kan Fir'auna, da a kan dukan fādawansa da dukan mutanen ƙasarsa, gama ka san irin girman kai da Masarawa suka nuna wa mutanenmu. Saboda haka ka yi wa kanka suna, wanda yake nan har yau. Ka raba teku a gabansu, har suka ratsa shi a kan busasshiyar ƙasa, amma ka jefa masu binsu cikin zurfafa, kamar dutse cikin manyan ruwaye. Da rana ka bishe su da ginshiƙin girgije, da dare kuma da ginshiƙin wuta, domin ka ba su haske a hanyar da za su bi. Ka sauko a kan Dutsen Sina'i; ka yi musu magana daga sama. Ka ba su ƙa'idodi masu adalci da dokoki na gaskiya, farillai masu kyau da umarnai. Ka sanar da su Asabarka mai tsarki, ka kuma ba su umarnai, da farillai, da dokoki ta wurin bawanka Musa. Cikin yunwarsu ka ba su abinci daga sama, cikin ƙishirwarsu kuma ka fito musu da ruwa daga dutse. Ka ce musu su shiga su mallaki ƙasar da ka rantse za ka ba su. Amma su— kakanninmu—suka cika da girman kai da taurin kai, suka ƙi yin biyayya ga umarnanka. Suka ƙi saurara, suka kuma kāsa tuna da abubuwan al'ajabin da ka yi a cikinsu. Suka taurare kai, kuma cikin tawayensu suka naɗa shugaba domin su koma bautarsu. Amma kai Uba ne mai gafara, mai alheri da jinƙai, mai jinkirin fushi, mai yalwar madawwamiyar ƙauna, kuma ba ka yashe su ba. Har ma sa'ad da suka ƙera wa kansu siffar ɗan maraƙi suka ce, ‘Wannan ne allahnku wanda ya fisshe ku daga Masar,’ suka kuma yi munanan saɓon Allah, kai, cikin jinƙanka mai girma, ba ka yashe su ba a jeji. Ginshiƙin girgije bai daina bishe su a hanyarsu da rana ba, ginshiƙin wuta kuma bai daina haskaka musu hanya da dare ba. Ka ba su Ruhunka mai kyau domin ya koya musu. Ba ka hana bakunansu Manna ba, ka kuma ba su ruwa don ƙishirwarsu. Shekara arba'in ka ciyar da su a jeji, ba su rasa kome ba; tufafinsu ba su yage ba, ƙafafunsu kuma ba su kumbura ba. Ka ba su mulkoki da al'ummai, ka raba musu yankuna a kowane lungu na ƙasar. Saboda haka suka mallaki ƙasar Sihon sarkin Heshbon da ƙasar Og sarkin Bashan. Ka sa 'ya'yansu suka yi yawa kamar taurarin sama, ka kuma kawo su cikin ƙasar da ka ce wa kakanninsu su shiga su mallaka. 'Ya'yansu suka shiga suka mallaki ƙasar. Ka rinjayar musu Kan'aniyawan da suke zaune a wurin, ka kuma bashe Kan'aniyawa a hannunsu, tare da sarakunansu da mutanen ƙasar, don su yi da su yadda suka ga dama. Suka ƙwace birane masu katanga da ƙasa mai albarka; suka mallaki gidaje cike da kowane abu mai kyau, da rijiyoyin da aka riga aka haƙa, da gonakin inabi, da gonakin zaitun, da itatuwan 'ya'yan itace masu yawa. Saboda haka suka ci suka ƙoshi suka yi ƙiba, suka kuma ji daɗin alherinka mai girma. Amma suka ƙi biyayya suka yi maka tawaye; suka watsar da dokarka a bayansu. Suka kashe annabawanka, waɗanda suka gargaɗe su domin su maido da su gare ka, suka kuma yi munanan saɓon Allah. Saboda haka ka bashe su a hannun abokan gābansu, waɗanda suka danne su. Amma a lokacin wahalarsu, sa'ad da suka yi kuka gare ka, ka ji su daga sama, kuma cikin jinƙanka mai girma ka ba su masu ceto, waɗanda suka cece su daga hannun abokan gābansu. Amma da zarar sun sami hutu, suka sāke aikata mugunta a gabanka. Saboda haka ka yashe su a hannun abokan gābansu, waɗanda suka yi mulki a kansu. Duk da haka sa'ad da suka juyo suka yi kuka gare ka, ka ji daga sama, kuma sau da sau, cikin jinƙanka, ka cece su. Ka gargaɗe su domin su koma ga dokarka, amma suka cika da girman kai, ba su yi biyayya ga umarnanka ba. Suka yi zunubi ga farillanka, waɗanda suke ba da rai ga duk mai yin biyayya gare su. Da taurin kai suka juya baya, suka taurare kansu, suka ƙi saurara. Shekaru masu yawa ka yi haƙuri da su. Ta wurin Ruhunka ka gargaɗe su ta bakin annabawanka, duk da haka ba su kula ba. Saboda haka ka bashe su a hannun mutanen ƙasashe. Amma cikin jinƙanka mai girma ba ka hallaka su ba, ba ka kuma yashe su ba, gama kai Uba ne mai alheri da jinƙai. Yanzu fa, ya Ubanmu—mai girma, mai iko, mai banrazana, wanda yake kiyaye alkawarinsa na madawwamiyar ƙauna—kada ka bari dukan wannan wahala ta zama ƙarama a gabanka: wato wahalar da ta auko mana, a kan sarakunanmu da shugabanninmu, da firistocinmu da annabawanmu, da kakanninmu da dukan mutanenka, daga zamanin sarakunan Assuriya har yau. Cikin dukan abin da ya auko mana ka yi adalci; ka yi da aminci, amma mu mun aikata mugunta. Sarakunanmu da shugabanninmu, firistocinmu da kakanninmu ba su kiyaye dokarka ba; ba su kula da umarnanka ba, ko kuwa da gargaɗin da ka yi musu ba. Har ma yayinda suke cikin mulkinsu, suna jin daɗin alherinka mai girma da ka ba su, da ƙasa mai faɗi, mai albarka, da ka sa a gabansu, ba su yi maka bauta ba, ba su kuma juya daga mugayen ayyukansu ba. Yanzu kuma ga shi—mu bayi ne a yau, bayi a cikin ƙasar nan da ka ba kakanninmu domin su ci 'ya'yan itatuwanta da kyawawan abubuwanta. Girbinta mai yawa yana zuwa ga sarakunan da ka naɗa a kanmu saboda zunubanmu. Suna mulki a kan jikunanmu da dabbobinmu yadda suka ga dama, muna kuma cikin wahala mai girma.”

Saboda haka muna ƙulla tabbataccen alkawari a rubuce, wanda shugabanninmu, da Lawiyawa, da firistoci suka yi wa hatimi.