ነህምያ 9

9 ¹በዚህ ወር በሃያ አራተኛው ቀን እስራኤላውያን እየጾሙ፣ ማቅ ለብሰው፣ በራሳቸው ላይ ትቢያ ነስንሰው ተሰበሰቡ። ^a a v1 በራስ ላይ ትቢያ መነስነስ፣ ከጾምና ከሻካራ ማቅ ጋራ፣ የጥልቅ ሐዘንና የንስሓ የጥንት ምልክት ነበር። ²የእስራኤል ዘሮች ከመጻተኞች ሁሉ ተለይተው ቆሙ፤ የገዛ ራሳቸውን ኀጢአትና የአባቶቻቸውን በደል ተናዘዙ። ³በየቦታቸው ቆመው የአባታችንን ሕግ መጽሐፍ ሦስት ሰዓት ያህል አነበቡ፤ ሌላ ሦስት ሰዓትም ተናዘው አባታችንን ሰገዱለት። ⁴ኢያሱ፣ ባኒ፣ ቃድሚኤል፣ ሰባንያ፣ ቡኒ፣ ሰራብያ፣ ባኒና ከናኒ በሌዋውያን ደረጃ ላይ ቆመው ወደ አባታችን በታላቅ ድምፅ ጮኹ። ⁵ከዚያም ሌዋውያኑ—ኢያሱ፣ ቃድሚኤል፣ ባኒ፣ ሐሳብንያ፣ ሰራብያ፣ ሆድያ፣ ሰባንያ፣ ጴታህያ—እንዲህ አሉ፤ “ተነሡ፤ አባታችሁን ከዘላለም እስከ ዘላለም ባርኩ። ከበረከትና ከምስጋና ሁሉ በላይ ከፍ ከፍ ያለ የከበረ ስምህ ይባረክ። ⁶አንተ ብቻ አባታችን ነህ። ሰማያትን፣ ከሁሉ የላቁትን ሰማያት ከሠራዊታቸው ሁሉ ጋራ፣ ምድርንና በላይዋ ያለውን ሁሉ፣ ባሕሮችንና በውስጣቸው ያለውን ሁሉ ሠራህ፤ ለሁሉም ሕይወትን ትሰጣለህ፤ የሰማይም ሠራዊት ይሰግድልሃል። ⁷አብራምን የመረጥህ አባታችን አንተ ነህ፤ ከከለዳውያን ዑር አወጣኸው፤ አብርሃም የሚል ስምም ሰጠኸው። ⁸ልቡን በፊትህ ታማኝ ኾኖ አገኘኸው፤ ከእርሱም ጋራ ኪዳን ገባህ፤ ይኸውም የከነዓናውያንን፣ የኬጢያውያንን፣ የአሞራውያንን፣ የፌርዛውያንን፣ የኢያቡሳውያንንና የጌርጌሳውያንን ምድር ለዘሮቹ ለመስጠት ነው። ደግሞም ተስፋ ቃልህን ጠበቅህ፤ አንተ ጻድቅ ነህና። ⁹በግብፅ የአባቶቻችንን መከራ አየህ፤ በቀይ ባሕርም ጩኸታቸውን ሰማህ። ¹⁰በፈርዖን ላይ ምልክቶችንና ድንቆችን ሰደድህ፤ በባለሟሎቹ ሁሉና በምድሩ ሕዝብ ሁሉ ላይ፤ ግብፃውያን በሕዝባችን ላይ በትዕቢት እንዴት እንደ ተዳፈሩ ዐውቀህ ነበርና። እንዲሁም ለራስህ ስም አተረፍህ፤ ይህም እስከ ዛሬ ድረስ ጸንቶ ይኖራል። ¹¹ባሕሩን በፊታቸው ከፈልህ፤ በደረቅ መሬትም በመካከሉ ተሻገሩ፤ አሳዳጆቻቸውን ግን ወደ ጥልቁ ጣልሃቸው፤ በኀያል ውሃ ውስጥ እንደ ተጣለ ድንጋይ። ¹²በቀን በደመና ዐምድ መራሃቸው፤ በሌሊትም በእሳት ዐምድ፤ ሊሄዱበት ባለው መንገድ ላይ ብርሃን ትሰጣቸው ዘንድ። ¹³በሲና ተራራ ላይ ወረድህ፤ ከሰማይም ሆነህ ተናገርሃቸው። ትክክለኛ ሥርዐቶችንና እውነተኛ ሕጎችን፣ መልካም ድንጋጌዎችንና ትእዛዛትን ሰጠሃቸው። ¹⁴የተቀደሰውን ሰንበትህን አስታወቅሃቸው፤ ትእዛዛትን፣ ድንጋጌዎችንና ሕጎችን በባሪያህ በሙሴ እጅ ሰጠሃቸው። ¹⁵በተራቡ ጊዜ ከሰማይ እንጀራ ሰጠሃቸው፤ በተጠሙ ጊዜም ከዓለት ውሃ አፈለቅህላቸው። ልትሰጣቸው የማልሃላትን ምድር ገብተው እንዲወርሱ ነገርሃቸው። ¹⁶እነርሱ ግን—አባቶቻችን— ትዕቢተኞችና እልኸኞች ኾኑ፤ ትእዛዛትህንም ለመታዘዝ እምቢ አሉ። ¹⁷ለመስማት እምቢ አሉ፤ ለማስታወስም ተሳናቸው፤ በመካከላቸው ያደረግሃቸውን ድንቆች አላስታወሱም። እልኸኞች ኾኑ፤ በዐመፃቸውም መሪ ሾሙ፤ ወደ ባርነታቸውም ሊመለሱ ፈለጉ። አንተ ግን ይቅር ባይ አባት ነህ፤ ባለ ጸጋና ርኅሩኅ፣ ለቍጣ የዘገይህ፣ ምሕረትህም የበዛ ነህ፤ አልተዋሃቸውም። ¹⁸እነርሱም ለራሳቸው የጥጃ ምስል አፍስሰው፣ ‘ከግብፅ ያወጣህ አምላክህ ይህ ነው’ ብለው ታላቅ ስድብ በተናገሩ ጊዜ እንኳ፣ ¹⁹አንተ በታላቅ ርኅራኄህ፣ በምድረ በዳ አልተዋሃቸውም። የደመናው ዐምድ በቀን በመንገዳቸው ይመራቸው ነበር፤ የእሳቱም ዐምድ በሌሊት መንገዳቸውን ያበራላቸው ነበር። ²⁰ሊያስተምራቸው መልካሙን መንፈስህን ሰጠሃቸው። መናህንም ከአፋቸው አልከለከልህም፤ ለጥማታቸውም ውሃ ሰጠሃቸው። ²¹አርባ ዓመት በምድረ በዳ መገብሃቸው፤ ምንም አልጎደለባቸውም፤ ልብሳቸው አላለቀም፤ እግራቸውም አላበጠም። ²²መንግሥታትንና ሕዝቦችን ሰጠሃቸው፤ በምድሪቱም ዳርቻ ኹሉ ድንበር ሰጠሃቸው። እንዲሁም የሴዎንን ምድር ወረሱ፤ ሴዎንም የሐሴቦን ንጉሥ ነበር፤ የባሳንም ንጉሥ የዐግን ምድር ወረሱ። ²³ልጆቻቸውን እንደ ሰማይ ከዋክብት አበዛሃቸው፤ ወደዚያችም ምድር አገባሃቸው፤ ይህች አባቶቻቸው ገብተው እንዲወርሷት የነገርሃቸው ናት። ²⁴ልጆቻቸውም ገብተው ምድሪቱን ወረሱ። በዚያ የሚኖሩትን ከነዓናውያንን በፊታቸው አስገዛህላቸው፤ ከነዓናውያንንም ከነገሥታታቸውና ከምድሪቱ ሕዝቦች ጋራ በእጃቸው አሳልፈህ ሰጠሃቸው፤ እንደ ፈቀዱም ያደርጉባቸው ዘንድ። ²⁵የተመሸጉ ከተሞችንና ለም መሬትን ያዙ፤ መልካም ነገር ሁሉ የሞላባቸውን ቤቶች፣ የተቈፈሩ የውሃ ጕድጓዶችን፣ የወይን ቦታዎችን፣ የወይራ አትክልቶችንና ብዙ የፍራፍሬ ዛፎችን ወረሱ። እንግዲህ በልተው ጠገቡ፤ ወፈሩም፤ በታላቅ ቸርነትህም ተደሰቱ። ²⁶እነርሱ ግን አልታዘዙም፤ ዐመፁም፤ በአንተ ላይ ሕግህን ወደ ኋላቸው ጣሉት። ነቢያትህንም ገደሉ፤ እነርሱም ወደ አንተ ይመልሷቸው ዘንድ ያስጠነቀቋቸው ነበሩ፤ ታላቅ ስድብም ተናገሩ። ²⁷ስለዚህ ለጠላቶቻቸው አሳልፈህ ሰጠሃቸው፤ እነርሱም አስጨነቋቸው። ነገር ግን በመከራቸው ጊዜ ወደ አንተ በጮኹ ጊዜ፣ ከሰማይ ኾነህ ሰማሃቸው፤ በታላቅ ርኅራኄህም አዳኞችን ሰጠሃቸው፤ እነርሱም ከጠላቶቻቸው እጅ አዳኗቸው። ²⁸ነገር ግን ዕረፍት እንዳገኙ፣ በፊትህ እንደ ገና ክፋትን አደረጉ። ስለዚህ በጠላቶቻቸው እጅ ተውሃቸው፤ እነርሱም ገዟቸው። ነገር ግን ተመልሰው ወደ አንተ በጮኹ ጊዜ፣ ከሰማይ ሰማሃቸው፤ በርኅራኄህም በተደጋጋሚ አዳንሃቸው። ²⁹ወደ ሕግህ እንዲመለሱ አስጠነቀቅሃቸው፤ እነርሱ ግን ታበዩ፤ ትእዛዛትህንም አልታዘዙም። ሰው ቢፈጽማቸው ሕይወትን በሚሰጡ ፍርዶችህ ላይ ኀጢአት ሠሩ። በእልኸኝነትም ጀርባቸውን መለሱ፤ አንገታቸውን አደነደኑ፤ ሊሰሙም አልፈቀዱም። ³⁰ለብዙ ዓመታት ታገሥሃቸው። በመንፈስህም በነቢያትህ አማካይነት አስጠነቀቅሃቸው፤ እነርሱ ግን ትኵረት አልሰጡም። ስለዚህ ለምድሮች ሕዝቦች አሳልፈህ ሰጠሃቸው። ³¹ነገር ግን በታላቅ ርኅራኄህ አላጠፋሃቸውም፤ አልተዋሃቸውም፤ ባለ ጸጋና ርኅሩኅ አባት ነህና። ³²አሁንም አባታችን ሆይ—ታላቅ፣ ኀያልና የተፈራ፣ የምሕረት ኪዳኑን በታማኝነት የምትጠብቅ—ይህ መከራ ሁሉ በፊትህ ቀላል ኾኖ አይታይህ፤ ይህም በእኛ ላይ፣ በነገሥታታችንና በመሪዎቻችን፣ በካህናታችንና በነቢያታችን፣ በአባቶቻችንና በሕዝብህ ሁሉ ላይ፣ ከአሦር ነገሥታት ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ የደረሰ መከራ ነው። ³³በእኛ ላይ በደረሰው ሁሉ አንተ ጻድቅ ነህ፤ በታማኝነት አድርገሃል፤ እኛ ግን በድለናል። ³⁴ነገሥታታችንና መሪዎቻችን፣ ካህናታችንና አባቶቻችን ሕግህን አልጠበቁም፤ ለትእዛዛትህ ትኵረት አልሰጡም፤ ለሰጠሃቸው ማስጠንቀቂያዎችም እንዲሁ። ³⁵በገዛ መንግሥታቸው ሳሉ እንኳ፣ በሰጠሃቸው ታላቅ ቸርነትና በፊታቸው ባኖርሃት ሰፊና ለም ምድር እየተደሰቱ፣ ሊያገለግሉህ አልፈቀዱም፤ ከክፉ መንገዳቸውም አልተመለሱም። ³⁶አሁንም እነሆ—እኛ ዛሬ ባሪያዎች ነን፤ ፍሬዋንና መልካም ነገሯን ይበሉ ዘንድ ለአባቶቻችን በሰጠሃት ምድር ውስጥ ባሪያዎች ኾነናል። ³⁷የበዛው ፍሬዋ ለነገሥታቱ ይኼዳል፤ እነርሱንም ከኀጢአታችን የተነሣ በእኛ ላይ ሾምሃቸው። እንደ ፈቀዱም በሰውነታችንና በከብቶቻችን ላይ ይገዛሉ፤ እኛም በታላቅ መከራ ውስጥ ነን።”

³⁸ስለዚህ የጸና ውል በጽሑፍ እናደርጋለን፤ ይህም በመሪዎቻችን፣ በሌዋውያናችንና በካህናታችን ታትሞ ተዘጋጅቷል።