Ny Vahoaka Miaiky eo anatrehan’ny Rainy

Miakanjo lamba firaisana ireo nandositra niverina ary mitantara mafy amin'i Rainy ny tantarany manontolo: Abrahama voantso, ny ranomasina nizarazara, ny manna nomena, ny zanak'omby novolavolaina, ny mpaminany novonoina, ny mpamonjy naterina imbetsaka. Tapitra tsy misy fanamaivanana izy ireo, mbola andevo ao amin'ny taniny ihany, ary manao fifanarahana mamatotra.

Toko 9.

Tamin’ny andro faha-24 tamin’io volana io, dia nivory ny Zanak’Isiraely, nifady hanina, nitafy lamba fisaonana, ary nisy vovoka teo an-dohany. ^a Nisaraka tamin’ny vahiny rehetra ny taranak’Isiraely, dia nitsangana izy ary niaiky ny fahotany sy ny helok’ny razany. Nitsangana teo amin’ny toerany izy ka namaky ny Bokin’ny Lalàn’i Raintsika nandritra ny ora telo eo ho eo; ary nandritra ny ora telo hafa dia niaiky sy niankohoka tamin’i Raintsika. Nitsangana teo amin’ny tohatry ny Levita i Jesoa sy Bany sy Kadmiela sy Sebania sy Bonia sy Serebia sy Bany ary Kenany, ka niantso tamin-peo avo tamin’i Raintsika. Dia hoy ny Levita, dia Jesoa sy Kadmiela sy Bany sy Hasabneia sy Serebia sy Hodia sy Sebania ary Petahia: « Mitsangàna, misaora ny Rainareo, hatramin’ny taloha indrindra ka hatramin’ny mandrakizay. Hoderaina anie ny anaranao malaza, izay ambony noho ny fisaorana sy ny fiderana rehetra. Ianao irery no Rainay. Ianao no nanao ny lanitra, eny, ny lanitra ambonin’ny lanitra rehetra, mbamin’ny andiany rehetra, ny tany sy izay rehetra eo aminy, ny ranomasina sy izay rehetra ao aminy. Ianao no mamelona azy rehetra, ary ny andian’ny any an-danitra dia miankohoka eo anatrehanao. Ianao no Rainay, izay nifidy an’i Abrama ka nitondra azy niala tao Oran’ny Kaldeana ary nanome azy ny anarana hoe Abrahama. Hitanao fa mahatoky eo anatrehanao ny fony, ary nanao fanekena taminy Ianao hanome ny tanin’ny Kananita sy ny Hetita, ny Amorita sy ny Perizita, ny Jebosita ary ny Girgasita, mba hanome izany ho an’ny taranany. Ary efa notananao ny teny fikasanao, satria marina Ianao. Hitanao ny fahoriana nanjo ny razanay tany Egypta, ary renao ny fitarainany teo amin’ny Ranomasina Mena. Nampiseho famantarana sy fahagagana nanohitra an’i Farao Ianao, sy ny mpanompony rehetra ary ny vahoaka rehetra tao amin’ny taniny, satria fantatrao fa nanao ny tena avonavona tamin’ny olonay ny Egyptiana. Ka nanao anarana ho Anao Ianao, izay mitoetra mandraka androany. Nosaranao teo anoloany ny ranomasina, ka nandalo namaky azy teo an-tany maina izy, fa ireo nanenjika azy kosa nariana tao amin’ny lalina Ianao, tahaka ny vato latsaka ao anaty rano mahery. Tamin’ny andro dia nitarika azy tamin’ny andry rahona Ianao, ary tamin’ny alina tamin’ny andry afo, mba hanazava ny lalana halehany. Nidina teo amin’ny tendrombohitra Sinay Ianao; niteny taminy avy any an-danitra. Nomenao azy ny didim-pitsarana ara-drariny sy ny lalàna marina, ny fitsipika tsara sy ny didy. Nampahafantarinao azy ny Sabatanao masina, ary nomenao azy ny didy sy ny fitsipika ary ny lalàna tamin’ny alalan’i Mosesy mpanomponao. Tamin’ny hanoanany dia nomenao mofo avy any an-danitra izy, ary tamin’ny hetahetany dia nampiavy rano avy tamin’ny vato Ianao. Nasainao niditra izy hanana ny tany izay nianiananao hanome azy. Fa izy ireo, dia ny razanay, no nirehareha sy nanamafy ny vozony, ka tsy nety nankatò ny didinao. Tsy nety nihaino izy ary tsy nahatsiaro ny fahagagana nataonao teo aminy. Nanamafy ny vozony izy, ary tamin’ny fikomiany dia nanendry mpitarika hiverina amin’ny fanompoana azy. Fa Ianao kosa dia Ray mamela heloka, be fahasoavana sy be fiantrana, mahari-po sady be famindrampo, ary tsy nafoinao izy. Na dia nanao ho azy aza izy ny sarin’ny zanak’omby natsonika ary nilaza hoe: “Ity no andriamanitrao, izay nitondra anao niakatra avy tany Egypta,” ary nanao fanevatevana mahatsiravina, dia Ianao, noho ny fiantranao lehibe, tsy nahafoy azy tany an-efitra. Ny andry rahona dia mbola nitarika azy teny amin’ny lalany tamin’ny andro, ary ny andry afo dia mbola nanazava ny lalany tamin’ny alina. Nomenao azy ny Fanahinao tsara hampianatra azy. Tsy nisakanao tsy ho ao am-bavany ny manaonao, ary nomenao rano izy tamin’ny hetahetany. Nandritra ny efapolo taona dia nitaiza azy tany an-efitra Ianao, ka tsy nila na inona na inona izy; tsy nihasimba ny fitafiany, ary tsy nibontsina ny tongony. Nomenao azy ny fanjakana sy ny firenena, ary nomenao azy faritany hatramin’ny zoro rehetra amin’ny tany. Dia nanana ny tanin’i Sihona izy, mpanjakan’i Hesbona, sy ny tanin’i Oga mpanjakan’i Basana. Nataonao tahaka ny kintana any amin’ny lanitra ny habetsahan’ny zanany, ary nitondra azy ho any amin’ny tany Ianao izay nasainao ny razany hiditra sy hanana. Niditra ny zanany ka nahazo ny tany. Resinao teo anoloany ny Kananita izay nipetraka tao, ary natolotrao teo an-tànany ny Kananita, mbamin’ny mpanjakany sy ny firenen’ny tany, mba hataony aminy izay sitrany. Nahafaka tanàna mimanda sy tany lonaka izy; nanana trano feno zava-tsoa rehetra sy lavaka rano efa nadavaka izy, tanim-boaloboka sy tanim-oliva ary hazo mamoa be dia be. Dia nihinana izy ka voky sy matavy, ary nifaly tamin’ny hatsaram-ponao lehibe. Nefa tsy nankatò izy ary nikomy taminao; natsipiny tao ambadiky ny lalànao. Novonoiny ny mpaminanao, izay nampitandrina azy mba hampiverina azy aminao, ary nanao fanevatevana mahatsiravina izy. Dia natolotrao teo an-tànan’ny fahavalony izy, izay nampahory azy. Nefa tamin’ny andron’ny fahoriany, rehefa niantso Anao izy, dia renao avy any an-danitra izy, ary noho ny fiantranao lehibe dia nomenao mpamonjy, izay namonjy azy tamin’ny tanan’ny fahavalony. Nefa raha vao nahita fiadanana izy, dia nanao ny ratsy indray izy teo anatrehanao. Dia navelanao teo an-tànan’ny fahavalony izy, izay nanjaka taminy. Kanefa rehefa niverina izy ary niantso Anao, dia renao avy any an-danitra, ary imbetsaka, noho ny fiantranao, dia namonjy azy Ianao. Nampitandremanao izy mba hiverina amin’ny lalànao, nefa nirehareha izy ka tsy nankatò ny didinao. Nanota tamin’ny fitsipi-pitsaranao izy, izay mamelona ny olona rehetra mankatò azy. Nanosika ny sorony izy, nanamafy ny vozony, ary tsy nety nihaino. Nandritra ny taona maro dia nandefitra taminy Ianao. Tamin’ny Fanahinao dia nampitandremanao izy tamin’ny alalan’ny mpaminanao, nefa tsy nety nihaino izy. Dia natolotrao tamin’ny firenen’ireo tany izy. Nefa noho ny fiantranao lehibe dia tsy nofongorinao izy na nafoinao, fa Ray be fahasoavana sy be fiantrana Ianao. Ary ankehitriny, Rainay — lehibe sy mahery ary mahatahotra, izay mitandrina ny fanekena sy ny famindrampo — aza avela hataonao ho kely eo imasonao izao fahoriana rehetra izao, dia ny fahoriana nanjo anay sy ny mpanjakanay sy ny mpitondranay, ny mpisoronay sy ny mpaminanay, ny razanay ary ny olonao rehetra, hatramin’ny andron’ny mpanjakan’i Asyria ka hatramin’androany. Marina Ianao amin’izay rehetra nanjo anay; nanao tamim-pahatokiana Ianao, fa izahay kosa dia nanao ratsy. Ny mpanjakanay sy ny mpitondranay, ny mpisoronay ary ny razanay dia tsy nitana ny lalànao; tsy nihaino ny didinao izy na ny fampitandremana nomenao azy. Na dia teo amin’ny fanjakany aza izy, ka nankafy ny hatsaram-ponao lehibe nomenao azy sy ny tany malalaka sy lonaka napetrakao teo anoloany, dia tsy nety nanompo Anao izy na niala tamin’ny lalany ratsy. Ary ankehitriny, indro, andevo izahay androany, andevo any amin’ny tany mihitsy izay nomenao ny razanay mba hihinany ny voany sy ny zava-tsoany. Ny vokatra be dia be dia ho an’ny mpanjaka izay napetrakao hifehy anay noho ny fahotanay. Mifehy ny tenanay sy ny biby fiompinay araka izay sitrany izy, ary izahay dia ao anatin’ny fahoriana lehibe. »

Noho izany rehetra izany, dia manao fifanekena mafy an-tsoratra izahay, ary ny mpitondranay sy ny Levita ary ny mpisorona no manisy tombo-kase azy.