ماڻهو پنهنجي پيءُ اڳيان اقرار ڪن ٿا

ٽاٽ ۾ موٽيل جلاوطن پنهنجو سڄو قصو پنهنجي پيءُ آڏو وڏي آواز سان ٻڌائين ٿا: ابراهيم جو سڏ، سمنڊ جو ٻه اڌ ٿيڻ، منّ جو ملڻ، گوسالي جو اڇلايو وڃڻ، نبين جو قتل، ڇڏائيندڙن جو ٻيهر ٻيهر موڪلڻ. اهي آسائش کان سواءِ ختم ٿين ٿا، پنهنجي ئي ملڪ ۾ اڃا غلام، ۽ هڪ پابند ڪندڙ معاهدي تي صحيحون ڪن ٿا.

باب 9.

ان مهيني جي چوويهين تاريخ تي بني اسرائيل روزو رکي، ٽاٽ پهري ۽ مٿن ۾ مٽي وجهي گڏ ٿيا. ^a اسرائيل جي اولاد سڀني پرڏيهين کان الڳ ٿي بيهي رهيو ۽ پنهنجن گناهن ۽ پنهنجن ابن ڏاڏن جي ڏوهن جو اقرار ڪيائون. هو پنهنجي جاءِ تي بيهي رهيا ۽ اسان جي پيءُ جي شريعت جو ڪتاب اٽڪل ٽي ڪلاڪ پڙهيائون، پوءِ ٽي ڪلاڪ اقرار ڪيائون ۽ اسان جي پيءُ جي عبادت ڪيائون. يشوع، بني، ڪدمئيل، شبنياه، بوني، شريبياه، بني ۽ ڪناني ليوين جي ڏاڪڻ تي بيهي، اسان جي پيءُ کي وڏي آواز سان سڏيائون. پوءِ ليوين، يعني يشوع، ڪدمئيل، بني، حشبنياه، شريبياه، هوديا، شبنياه ۽ فتحياه چيو تہ ”اٿو، پنهنجي پيءُ کي ازل کان ابد تائين مبارڪ چئو. تنهنجو جلالي نالو مبارڪ هجي، جيڪو سڀني برڪتن ۽ ساراهن کان مٿاهون آهي. رڳو تون ئي اسان جو پيءُ آهين. تو آسمان، بلڪ آسمانن جا آسمان، انهن جي سڀني لشڪر سميت، زمين ۽ جيڪي ان تي آهي، سمنڊ ۽ جيڪي انهن ۾ آهي، اهي سڀ بڻايا. تون انهن سڀني کي حياتي ڏين ٿو، ۽ آسمان جو لشڪر تنهنجي عبادت ڪري ٿو. تون ئي اسان جو پيءُ آهين، جنهن ابرام کي چونڊيو، کيس ڪلدين جي اُر مان ڪڍي آندو ۽ ابراهيم نالو ڏنائينس. تو سندس دل کي پنهنجي اڳيان وفادار لڌو، ۽ ساڻس عهد ڪيو تہ ڪنعانين، حتين، اموريئن، فرزين، يبوسين ۽ جرجاسين جو ملڪ سندس اولاد کي ڏيندين. تو پنهنجو واعدو پورو ڪيو آهي، ڇاڪاڻ تہ تون سچو آهين. تو مصر ۾ اسان جي ابن ڏاڏن جي ڏکيائي ڏٺي؛ تو ڳاڙهي سمنڊ وٽ سندن دانهن ٻڌي. تو فرعون جي مٿان، سندس سڀني عملدارن ۽ سندس ملڪ جي سڀني ماڻهن جي مٿان نشان ۽ معجزا موڪليا، ڇاڪاڻ تہ تو ڄاتو تہ مصرين اسان جي ماڻهن سان ڪيئن غرور سان سلوڪ ڪيو. تنهنڪري تو پنهنجي لاءِ نالو ڪيو، جيڪو اڄ ڏينهن تائين قائم آهي. تو سندن اڳيان سمنڊ ورهائي ڇڏيو، جيئن اهي سڪي زمين تان ان مان لنگهي ويا، پر تو سندن پٺيان پوندڙن کي اونهن ۾ اڇلايو، جهڙو وڏن پاڻين ۾ پٿر. ڏينهن جو تو بادل جي ٿنڀي سان ۽ رات جو باھ جي ٿنڀي سان کين هلايو، تہ جنهن واٽ تي کين هلڻو هو، تنهن تي کين روشني ملي. تون سينا جبل تي لهي آئين؛ تو آسمان کان کين ڳالهايو. تو کين انصاف وارا حڪم ۽ سچا قانون، چڱا قاعدا ۽ فرمان ڏنا. تو کين پنهنجو پاڪ سبت ڄاڻايو ۽ پنهنجي ٻانهي موسيٰ جي هٿان کين حڪم، قاعدا ۽ قانون ڏنا. سندن بک ۾ تو کين آسمان کان ماني ڏني، ۽ سندن اڃ ۾ پٿر مان پاڻي ڪڍي ڏنو. تو کين چيو تہ وڃو ۽ ان ملڪ تي قبضو ڪريو جيڪو ڏيڻ جو تو قسم کنيو هو. پر هو، يعني اسان جا ابا ڏاڏا، مغرور ۽ ضدي ٿي پيا، ۽ تنهنجا حڪم مڃڻ کان انڪار ڪيائون. ٻڌڻ کان انڪار ڪيائون ۽ جيڪي معجزا تو سندن وچ ۾ ڪيا هئا، سي ياد رکي نہ سگھيا. هو ضدي ٿي پيا، ۽ بغاوت ۾ پنهنجي غلاميءَ ڏانهن موٽڻ لاءِ هڪ اڳواڻ مقرر ڪيائون. پر تون معاف ڪندڙ پيءُ آهين، فضل وارو ۽ رحم وارو، ڪاوڙ ۾ دير ڪندڙ ۽ لافاني شفقت ۾ مالامال، ۽ تو کين نہ ڇڏيو. جڏهن بہ هنن پنهنجي لاءِ ڍڳي جي ٻچي جو بت ڍاريو ۽ چيائون تہ ’هيءُ تنهنجو معبود آهي جنهن تو کي مصر مان ڪڍي آندو،‘ ۽ وڏيون ڪفر جون ڳالهيون ڪيائون، تڏهن بہ تو پنهنجي وڏي رحم ڪري کين بيابان ۾ نہ ڇڏيو. ڏينهن جو بادل جو ٿنڀو کين سندن واٽ تي اڃا بہ هلائيندو رهيو، ۽ رات جو باھ جو ٿنڀو سندن رستو روشن ڪندو رهيو. تو کين سيکارڻ لاءِ پنهنجو چڱو روح ڏنو. تو پنهنجو من سندن وات کان نہ روڪيو، ۽ سندن اڃ لاءِ کين پاڻي ڏنو. چاليهن ورهين تائين تو بيابان ۾ کين سنڀاليو، ۽ کين ڪنهن شيءِ جي گھٽتائي نہ ٿي؛ سندن ڪپڙا پراڻا نہ ٿيا، ۽ سندن پير نہ سڄيا. تو کين بادشاهتون ۽ قومون ڏنيون، ۽ ملڪ جي هر ڪنڊ ۾ کين علائقو ڏنو. تنهنڪري هنن حشبون جي بادشاهه سيحون جي ملڪ ۽ بسن جي بادشاهه عوج جي ملڪ تي قبضو ڪيو. تو سندن اولاد کي آسمان جي تارن جيترو گھڻو ڪيو، ۽ کين ان ملڪ ۾ آندو جنهن ۾ داخل ٿي قبضو ڪرڻ لاءِ تو سندن ابن ڏاڏن کي چيو هو. سندن اولاد اندر وڃي ملڪ جا مالڪ ٿيا. تو ان ۾ رهندڙ ڪنعانين کي سندن اڳيان مغلوب ڪيو، ۽ ڪنعانين کي سندن بادشاهن ۽ ملڪ جي قومن سميت سندن هٿ ۾ ڏنو، تہ جيئن هو انهن سان جيئن چاهين تيئن ڪن. هنن قلعي بند شهر ۽ زرخيز زمين فتح ڪئي؛ هر چڱي شيءِ سان ڀريل گھرن، کوٽيل کوهن، انگورن جي باغن، زيتونن جي باغن ۽ گھڻي تعداد ۾ ميوي وارن وڻن تي قبضو ڪيائون. تنهنڪري کاڌائون ۽ ڍاپيا ۽ ٿلها ٿيا، ۽ تنهنجي وڏي چڱائيءَ ۾ عيش ڪيائون. پر هو نافرمان ٿيا ۽ تو خلاف بغاوت ڪيائون؛ تنهنجي شريعت کي پنهنجي پٺيان اڇلائي ڇڏيائون. تنهنجي نبين کي، جن کين تو ڏانهن موٽائڻ لاءِ خبردار ڪيو هو، قتل ڪيائون، ۽ وڏيون ڪفر جون ڳالهيون ڪيائون. تنهنڪري تو کين سندن دشمنن جي حوالي ڪيو، جن کين ستايو. پر سندن مصيبت جي وقت ۾، جڏهن هنن تو ڏانهن دانهن ڪئي، تڏهن تو آسمان کان کين ٻڌو، ۽ پنهنجي وڏي رحم سان کين ڇوٽڪارو ڏيندڙ ڏنا، جن کين سندن دشمنن جي هٿان بچايو. پر جيئن ئي کين آرام مليو، تيئن ئي هنن وري تنهنجي اڳيان برائي ڪئي. تنهنڪري تو کين سندن دشمنن جي هٿ ۾ ڇڏي ڏنو، جن سندن مٿان حڪومت ڪئي. تڏهن بہ جڏهن اهي موٽيا ۽ تو ڏانهن دانهن ڪيائون، تڏهن تو آسمان کان ٻڌو، ۽ ڪيترائي ڀيرا پنهنجي رحم سان کين بچايو. تو کين پنهنجي شريعت ڏانهن موٽڻ لاءِ خبردار ڪيو، پر هو مغرور ٿيا ۽ تنهنجا حڪم نہ مڃيائون. تنهنجي انهن فيصلن خلاف گناهه ڪيائون، جن تي هلندڙ کي زندگي ملي ٿي. ضد ڪري پٺي ڏنائون، ڳچي ڪڙي ڪيائون ۽ نہ ٻڌائون. ڪيترن ورهين تائين تو کين برداشت ڪيو. پنهنجي روح سان تو پنهنجن نبين جي ذريعي کين خبردار ڪيو، تڏهن بہ هنن ڌيان نہ ڏنو. تنهنڪري تو کين ملڪن جي قومن جي حوالي ڪيو. پر پنهنجي وڏي رحم سان تو نہ کين ختم ڪيو ۽ نہ ڇڏيو، ڇاڪاڻ تہ تون فضل وارو ۽ رحم وارو پيءُ آهين. هاڻي، اي اسان جا بابا، وڏا ۽ زورآور ۽ ڀوائتا، تون جيڪو لافاني شفقت جو عهد قائم رکين ٿو، هيءَ سموري تڪليف پنهنجي اڳيان ننڍي نہ لڳڻ ڏي: اها تڪليف جيڪا اسان تي، اسان جي بادشاهن ۽ اڳواڻن تي، اسان جي ڪاهنن ۽ نبين تي، اسان جي ابن ڏاڏن تي ۽ تنهنجي سڀني ماڻهن تي، اسوريا جي بادشاهن جي ڏينهن کان وٺي اڄ تائين آئي آهي. جيڪي بہ اسان تي آيو، ان ۾ تون سچو رهين؛ تو وفاداري سان ڪم ڪيو، جڏهن تہ اسان غلط ڪم ڪيا. اسان جي بادشاهن ۽ اڳواڻن، اسان جي ڪاهنن ۽ ابن ڏاڏن تنهنجي شريعت تي عمل نہ ڪيو؛ هنن تنهنجن حڪمن ۽ انهن خبردارين تي ڌيان نہ ڏنو جيڪي تو کين ڏنيون هيون. جڏهن بہ هو پنهنجي بادشاهي ۾ هئا، ۽ تنهنجي ڏنل وڏي چڱائي ۽ تو سندن اڳيان رکيل وسيع ۽ زرخيز ملڪ مان لطف وٺي رهيا هئا، تڏهن بہ هنن تنهنجي خدمت نہ ڪئي ۽ پنهنجين بڇڙين واٽن کان نہ موٽيا. هاڻي ڏس، اسان اڄ غلام آهيون، انهيءَ ئي ملڪ ۾ غلام جيڪو تو اسان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو تہ هو ان جو ميوو ۽ ان جون چڱيون شيون کائين. ان جي گھڻي پيداوار انهن بادشاهن جي حصي ۾ وڃي ٿي جن کي تو اسان جي گناهن ڪري اسان تي مقرر ڪيو آهي. اهي اسان جي جسمن ۽ اسان جي چوپائي مال تي جيئن چاهين تيئن حڪومت ڪن ٿا، ۽ اسان وڏي تڪليف ۾ آهيون.“

تنهنڪري اسين لکت ۾ هڪ پڪو معاهدو ڪري رهيا آهيون، جنهن تي اسان جي اڳواڻن، ليوين ۽ ڪاهنن مهر ڪئي آهي.