نحمياه 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹جن مهر ڪئي تن ۾ هي هئا: حڪلياه جو پٽ نحمياه حاڪم، ۽ صدقياه، ²سرائياه، عزرياه، يرمياه، ³فشحور، امرياه، ملڪياه، ⁴حطوس، سبنياه، ملوڪ، ⁵حارم، مريموت، عبدياه، ⁶دانيال، جنتون، باروڪ، ⁷مصلام، ابياه، مياقين، ⁸معزياه، بلجائي ۽ سمعياه. اهي ڪاهن هئا. ⁹ليوي هي هئا: عزنياه جو پٽ يشوع، حينداد جي پٽن مان بنوي، قدميئل، ¹⁰۽ سندن ليوي ڀائر: سبنياه، هوديه، قليطا، فلايه، حنان، ¹¹ميڪا، رحوب، حشبياه، ¹²زڪور، شريبياه، سبنياه، ¹³هوديه، بني ۽ بنينو. ¹⁴قوم جا اڳواڻ: پروش، فحت موآب، عيلام، ززتو، بني، ¹⁵بني، عزجد، ببي، ¹⁶ادونياه، بگوئي، عدين، ¹⁷عطير، حزقياه، عزور، ¹⁸هوديه، حشوم، بصائي، ¹⁹حاريف، عناتوت، نيبائي، ²⁰مگفياس، مصلام، حزير، ²¹مشيزبئيل، صدوق، يدوع، ²²فلطياه، حنان، عنائياه، ²³هوسيع، حننياه، حشوب، ²⁴هلوحيش، فلحا، سوبيق، ²⁵رحوم، حشبنه، معسياه، ²⁶اخياه، حنان، عنان، ²⁷ملوڪ، حارم ۽ بعنه.

قوم پاڻ کي پيءُ سان پابند ڪري ٿي

²⁸باقي قوم—ڪاهن، ليوي، دروازن جا نگهبان، ڳائيندڙ، هيڪل جا خادم، ۽ اهي سڀ جن اسان جي پيءُ جي شريعت لاءِ ملڪن جي قومن کان پاڻ کي ڌار ڪيو—پنهنجين زالن، پٽن ۽ ڌيئرن سان گڏ، هر ڪو جنهن کي علم ۽ سمجھ هئي، ²⁹اهي سڀ پنهنجن اشرافي ڀائرن سان شامل ٿيا، ۽ لعنت ۽ قسم سان پابند ٿي، سندس خادم موسيٰ جي وسيلي ڏنل اسان جي پيءُ جي شريعت تي هلڻ، ۽ اسان جي مالڪ پيءُ جا سڀ حڪم، سندس فيصلا ۽ سندس قاعدا مڃڻ ۽ پورا ڪرڻ جو قسم کنيائون. ³⁰اسين واعدو ڪريون ٿا تہ پنهنجين ڌيئرن کي اسان جي آس پاس جي قومن سان نہ پرڻائينداسين، ۽ نہ وري سندن ڌيئرن کي پنهنجن پٽن لاءِ وٺنداسين. ³¹جيڪڏهن ملڪ جون قومون سبت جي ڏينهن سامان يا اناج وڪڻڻ لاءِ آڻين، تہ اسين کانئن سبت جي ڏينهن يا ڪنهن پاڪ ڏينهن تي نہ خريد ڪنداسين. هر ستين سال زمين کي آرام ڏينداسين ۽ هر قرض معاف ڪنداسين.

³²اسان پاڻ تي اهو بہ فرض ڪيو آهي تہ اسان جي پيءُ جي گھر جي خدمت لاءِ هر سال هڪ اونس جو اٺون حصو چاندي ڏينداسين: ³³سندس اڳيان رکيل ماني، روزاني اناج جي نذر ۽ ساڙڻ واري قربانيءَ، سبت، نئين چنڊ ۽ عيدن جي قربانين، پاڪ نذرانن، ۽ اسرائيل جي ڪفاري لاءِ گناهه جي قربانين—ان سان گڏ اسان جي پيءُ جي گھر جي سڀني ڪم لاءِ. ³⁴اسان ڪاهنن، ليونين ۽ قوم، ڪاٺين جي نذر لاءِ پرچيون وڌيون تہ هر سال مقرر وقتن تي پنهنجن گھرانن موجب اها اسان جي پيءُ جي گھر ۾ آندي وڃي، ۽ جيئن شريعت ۾ لکيل آهي تيئن اسان جي پيءُ جي قربانگاهه تي ساڙي وڃي. ³⁵اسين اهو بہ واعدو ڪريون ٿا تہ پنهنجي زمين جو پهريون ميوو ۽ هر وڻ جي سڀ ميوي جو پهريون ميوو، سال بہ سال، اسان جي پيءُ جي گھر ۾ آڻينداسين. ³⁶ساڳيءَ ريت جيئن شريعت ۾ لکيل آهي، پنهنجن پٽن جا پهريان ٻچا ۽ چوپائي مال جا پهريان ٻچا، ۽ پنهنجن ڍڳن ۽ رڍن جا پهريان ٻچا، اسان جي پيءُ جي گھر ۾ اتي خدمت ڪندڙ ڪاهنن وٽ آڻينداسين. ³⁷اسين پنهنجي ڳوهيل اٽي جو پهريون حصو، پنهنجا چندا، هر وڻ جو ميوو، نئون ڏاک رس ۽ تيل ڪاهنن ڏانهن، اسان جي پيءُ جي گھر جي ڪوٺين ۾ آڻينداسين؛ ۽ پنهنجي زمين جو ڏھون ليونين کي ڏينداسين، ڇاڪاڻ تہ اسان جي سڀني پوکي وارن شهرن ۾ ڏھون ليوي ئي گڏ ڪن ٿا. ³⁸جڏهن ليوي ڏھون گڏ ڪندا، تڏهن هارون جي نسل مان هڪ ڪاهن ليونين سان گڏ هوندو، ۽ ليوي انهيءَ ڏھين مان ڏھون اسان جي پيءُ جي گھر ڏانهن، خزاني جي ڪوٺين ۾ کڻي ايندا. ³⁹بني اسرائيل ۽ ليوي اناج، نئين ڏاک رس ۽ تيل جا چندا انهن ڪوٺين ۾ آڻيندا جتي مقدس جا سامان رکيل آهن، ۽ جتي خدمت ڪندڙ ڪاهن، دروازن جا نگهبان ۽ ڳائيندڙ رهن ٿا. اسين اسان جي پيءُ جي گھر کي نظرانداز نہ ڪنداسين.