نحمياه 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹هغه کسان چې مُهر يې پرې ولګولو دا وُو: نحمياه حاکم، د حکلياه زوئ، او صدقياه، ²سرايا، عزريا، يرمياه، ³فشحور، امريا، ملکياه، ⁴حطوش، شبنياه، ملوک، ⁵حارِم، مريموت، عبدياه، ⁶دانيال، جنتون، باروک، ⁷مشلام، ابياه، ميامين، ⁸معزياه، بلجى، او شمعياه. دا امامان وُو. ⁹او لاويان: يشوع د ازنياه زوئ، بنوى د حنداد د زامنو نه، قدميئيل، ¹⁰او د هغوئ ملګرى لاويان: شبنياه، هودياه، قليطا، فلايا، حنان، ¹¹ميکا، رحوب، حشبياه، ¹²زکور، شربياه، شبنياه، ¹³هودياه، بانى، او بنينو. ¹⁴د خلقو مشران: فروش، فحت‌موآب، عيلام، زتو، بانى، ¹⁵بونى، ازجاد، بيباى، ¹⁶ادونياه، بجوى، عدين، ¹⁷اطير، حزقياه، عزور، ¹⁸هودياه، حاشوم، بيصاى، ¹⁹حاريف، عناتوت، نيباى، ²⁰مجفياش، مشلام، حزير، ²¹مشيزبئيل، صدوق، يدوع، ²²فلطياه، حنان، عنايا، ²³هوسع، حننياه، حشوب، ²⁴هلوحيش، فلحا، شوبيق، ²⁵رحوم، حشبنا، معسياه، ²⁶اخيا، حنان، عنان، ²⁷ملوک، حارِم، او بعنا.

خلق خپل ځانونه له پلار سره تړى

²⁸پاتې خلق—امامان، لاويان، دربانان، سندرغاړى، د هيکل خدمتګاران، او هر هغه څوک چې د زمونږ پلار د شريعت دپاره د ملکونو د خلقو نه بېل شوى وُو—د خپلو ښځو، زامنو او لوڼو سره، هر هغه څوک چې علم او پوهه يې درلودله، ²⁹دا ټول له خپلو معزز ملګرو سره يوځائ شول، او په لعنت او قسم باندې وتړل شول چې د زمونږ پلار په هغه شريعت پسې به ځى چې د هغۀ د خادم موسىٰ په وسيله ورکړے شوے وو، او دا چې د زمونږ د مالِک پلار ټول حُکمونه، د هغۀ فيصلې او قانونونه به ساتى او عمل به پرې کوى. ³⁰مونږ وعده کوو چې خپلې لوڼه به د چاپېره خلقو ته په نکاح نۀ ورکوو، او نۀ به د هغوئ لوڼه د خپلو زامنو دپاره اخلو. ³¹کۀ د ملک خلق د آرام په ورځ مال يا غله د خرڅولو دپاره راوړى، نو مونږ به د هغوئ نه د آرام په ورځ يا په کوم بل مقدس ورځ باندې څۀ نۀ اخلو. هر اوومه کال به مونږ زمکه په آرام پرېږدو او هر قرض به معاف کوو.

³²مونږ خپل ځانونه په دې هم تړو چې د زمونږ پلار د کور د خدمت دپاره به هر کال د اونس اتمه حصه چاندى ورکوو: ³³د هغې ډوډۍ دپاره چې د هغۀ په مخکښې ايښودلے کيږى، د هرې ورځې د غلې او د سوزولو قربانيو دپاره، د آرام د ورځې، د نوى سپوږمۍ او د اختر د قربانيو دپاره، د مقدسو نذرانو او د اِسرائيل د کفارې دپاره د ګناه د قربانيو دپاره—د زمونږ پلار د کور د ټول کار دپاره. ³⁴مونږ، امامانو، لاويانو او خلقو، د لرګيو د قربانۍ دپاره پچه واچوله، دې دپاره چې هغه د خپلو کورنيو په حساب، هر کال په مقرر وختونو کښې د زمونږ پلار کور ته راوړو، ترڅو چې د زمونږ پلار په قربان‌ګاه باندې يې وسوزوو، لکه څنګه چې شريعت وائى. ³⁵مونږ دا هم منو چې د خپلې زمکې اولنۍ مېوه او د هرې ونې د هرې مېوې اولنۍ برخه به کال په کال د زمونږ پلار کور ته راوړو. ³⁶مونږ به خپل اول زامن او د خپلو څارويو اول بچى هم، لکه څنګه چې په شريعت کښې ليکلى دى، او د خپلو رمو او د ګلو اول بچى د زمونږ پلار کور ته، هغو امامانو ته چې هلته خدمت کوى، راوړو. ³⁷مونږ به د خپلو اوړو اول، د خپلو نذرانو، د هرې ونې مېوه، نوے شراب او تېل امامانو ته، د زمونږ پلار د کور ګودامونو ته راوړو؛ او د خپلې زمکې لسمه برخه لاويانو ته، ځکه چې لاويان زمونږ په ټولو کرنيزو ښارونو کښې لسمه برخه راغونډوى. ³⁸کله چې لاويان لسمه برخه راغونډوى، نو د هارون د اولادې يو امام به د هغوئ سره وى، او لاويان به د هغې لسمه برخه د زمونږ پلار کور ته، د خزانې ګودامونو ته پورته راوړى. ³⁹د اِسرائيل خلق او لاويان به د غلې، نوو شرابو او تېلو نذرانې هغو ګودامونو ته راوړى چې د مقدس ځائ سامان پکښې وى، چرته چې خدمت کوونکى امامان، دربانان او سندرغاړى اوسيږى. مونږ به د زمونږ پلار د کور نه غفلت نۀ کوو.