ڇپيل
ڪتاب

اهي جن پاڪ شهر کي پنهنجو گھر بڻايو

يروشلم کي رهاڪو گھرجن، تنهنڪري قرعي سان ڏهن خاندانن مان هڪ کي ڀتين اندر آندو وڃي ٿو، ۽ ماڻهو رضاڪارن کي برڪت ڏين ٿا. باب ٻڌائي ٿو ته اتي ڪير رهندو هو — اڳواڻ، پادري، لاوي، دربان، ڳائيندڙ — ۽ يهوداہ ۽ بنيمين جا باقي ڳوٺ ڪهڙن ماڻهن سان ڀريا.

باب 11.

اڳواڻ يروشلم ۾ رهيا؛ باقي ماڻهن پرچيون وڌيون تہ هر ڏهن مان هڪڙو پاڪ شهر يروشلم ۾ رهڻ لاءِ آندو وڃي، ۽ باقي نو حصا شهرن ۾ رهن. پوءِ ماڻهن انهن سڀني مڙسن کي برڪت ڏني جن پنهنجي خوشيءَ سان يروشلم ۾ رهڻ لاءِ پاڻ پيش ڪيو.

اهي صوبي جا اڳواڻ آهن جيڪي يروشلم ۾ رهيا؛ پر يهوداه جي شهرن ۾ هر ڪو پنهنجي ملڪيت تي پنهنجي شهر ۾ رهيو — اسرائيل، ڪاهن، لاوي، هيڪل جا خادم، ۽ سليمان جي نوڪرن جو اولاد. يهوداه ۽ بنيمين جي اولاد مان ڪي يروشلم ۾ رهيا. يهوداه مان: عتائياه، عزياه جو پٽ، زڪرياه جو پٽ، امرياه جو پٽ، سفطياه جو پٽ، مهللئيل جو پٽ، جيڪو فارص جي اولاد مان هو؛ ان کان سواءِ معسياه، باروخ جو پٽ، ڪول حوزه جو پٽ، حزايا جو پٽ، عدايا جو پٽ، يوئريب جو پٽ، زڪرياه جو پٽ، شيلوني جو پٽ. يروشلم ۾ رهندڙ فارص جي سڀني اولاد جو تعداد چار سؤ اٺاسٺ بهادر مڙس هو.

بنيمين مان: سلو، مشلام جو پٽ، يوعد جو پٽ، فدايا جو پٽ، ڪولايا جو پٽ، معسياه جو پٽ، اتيئيل جو پٽ، يسعياه جو پٽ، ۽ سندس پٺيان گبائي ۽ سلائي — ڪل نو سؤ اٺاويهه. زڪري جو پٽ يوئيل انهن جو نگران هو؛ هسنوه جو پٽ يهوداه شهر ۾ ٻئي نمبر تي هو.

ڪاهنن مان: يوئريب جو پٽ يدعياه، يڪين، سرايا، حلقياه جو پٽ، مشلام جو پٽ، صدوق جو پٽ، مريوت جو پٽ، اخيطوب جو پٽ، اسان جي پيءُ جي گھر جو حاڪم؛ سندن ڀائر، جيڪي گھر جو ڪم ڪندا هئا، اٺ سؤ ٻاويهه هئا؛ ۽ عدايا، يروحام جو پٽ، فلليا جو پٽ، امضي جو پٽ، زڪرياه جو پٽ، فشحور جو پٽ، ملڪياه جو پٽ، ۽ سندس ڀائر، ڪٽنبن جا سردار — ٻه سؤ ٻيتاليهه؛ ۽ عماشسائي، عزرئيل جو پٽ، احزائي جو پٽ، مشلموت جو پٽ، امير جو پٽ، ۽ سندن ساٿي، بهادر ويڙهاڪ — هڪ سؤ اٺاويهه؛ سندن نگران هگدوليم جو پٽ زبديئيل هو.

لاوين مان: سمعياه، حشوب جو پٽ، عزريقام جو پٽ، حشبياه جو پٽ، بني جو پٽ؛ ۽ سبتائي ۽ يوزبد، لاوين جي سردارن مان، اسان جي پيءُ جي گھر جي ٻاهرين ڪم جا نگران هئا؛ ۽ متنياه، ميڪا جو پٽ، زبدي جو پٽ، آسف جو پٽ، جيڪو شڪرگذاري ۽ دعا ۾ اڳواڻي ڪندو هو؛ بقبقياه، پنهنجن ساٿين ۾ ٻيو؛ ۽ عبدا، سموع جو پٽ، جلال جو پٽ، يدوتون جو پٽ. پاڪ شهر ۾ سڀ لاوي ٻه سؤ چوراسي هئا.

دروازن جا نگهبان — عقوب، طلمون، ۽ سندن ساٿي جيڪي دروازن تي پهرو ڏيندا هئا — هڪ سؤ ٻهتر هئا.

باقي اسرائيل، ڪاهن ۽ لاوي يهوداه جي سڀني شهرن ۾ هئا، هر ڪو پنهنجي ميراث تي. هيڪل جا خادم عوفل تي رهندا هئا، ۽ هيڪل جي خادمن تي صيحا ۽ گشفا مقرر هئا.

عزي، باني جو پٽ، حشبياه جو پٽ، متنياه جو پٽ، ميڪا جو پٽ، آسف جي اولاد مان، يروشلم ۾ لاوين جو نگران هو، يعني اسان جي پيءُ جي گھر جي ڪم جي ذميوار ڳائيندڙن جو. ڇاڪاڻ تہ انهن بابت بادشاهه جو حڪم هو، ۽ ڳائيندڙن لاءِ روزانو مقرر ڀتو هو. فتحياه، مشيزبيل جو پٽ، يهوداه جي پٽ زارح جي اولاد مان، ماڻهن جي هر معاملي ۾ بادشاهه جي خدمت ۾ هو.

ڳوٺن ۽ سندن ٻنين جي ڳالهه ڪجي تہ يهوداه جي اولاد مان ڪي قريت ارباع ۽ ان جي ڳوٺن ۾، ديبون ۽ ان جي ڳوٺن ۾، ۽ يقبصئيل ۽ ان جي ٻهراڙين ۾ رهيا، يشوع ۾، موليدا ۾، بيت فلط ۾، حصر شوعال ۾، بئرسبع ۽ ان جي ڳوٺن ۾، صقلغ ۾، مڪونه ۽ ان جي ڳوٺن ۾، عين رمون ۾، صرعه ۾، يرموت ۾، زانوح، عدلام ۽ سندن ڳوٺن ۾، لخيس ۽ ان جي ٻنين ۾، عزيقه ۽ ان جي ڳوٺن ۾. اهڙيءَ طرح اهي بئرسبع کان وٺي هنوم جي واديءَ تائين آباد ٿيا. بنيمين جا اولاد جبع کان وٺي اڳتي، مڪماس، عيا، بيت ايل ۽ ان جي ڳوٺن ۾ رهيا، عنتوت، نوب، حننياه، حصور، رامه، جتائيم، حديد، صبوعيم، نبلات، لود، ۽ اونو، ڪاريگرن جي وادي. يهوداه مان لاوين جا ڪي ٽولا بنيمين ڏانهن مقرر ڪيا ويا.