Yitro Teka ing Gununge Rama kita
Yitro ngeterake bojo lan anak-anake Musa bali, krungu kabeh kang wis katindakake dening Rama kita, lan banjur sujud nyembah. Banjur dheweke nyawang Musa ngadili dhewekan wiwit esuk nganti sore lan kandha kanthi blaka: iki ora becik, kowe bakal kekeselen. Wong-wong kang cakep lan jujur banjur diangkat dadi pangarsane sewu, satus, seket lan sepuluh.
18 1Yitro, imam ing Midian, maratuwane Musa, krungu bab sakabehe kang wis katindakake dening Rama kita tumrap Musa lan Israel umate, anggone ngirid Israel metu saka tanah Mesir. 2Anadene Yitro, maratuwane Musa, wis nampani Zipora, bojone Musa, sawise diulihake dening Musa, 3dalah anake lanang loro—kang siji jenenge Gersom, awit Musa ngucap: “Aku dadi wong manca ing tanah manca,” 4kang sijine jenenge Eliezer, awit dheweke ngucap: “Allahe bapakku wis mitulungi aku, lan ngluwari aku saka pedhange Firaun.” a a v4 Eliezer tegese “Allahku iku pitulunganku” — jeneng kang diwenehake Musa marang anake minangka panuwun awit saka kaluwaran saka Firaun. 5Yitro, maratuwane Musa, teka nggawa anak-anak lan bojone Musa, marani Musa ing pakemahane ing ara-ara samun, yaiku ing gununge Rama kita. 6Banjur dheweke kandha marang Musa: “Aku, maratuwamu Yitro, teka nggawa bojomu lan anake lanang loro.”
7Musa banjur metu methukake maratuwane, sujud, lan ngaras dheweke. Padha salam-salaman lan takon-tinakon bab kaslametane, nuli padha lumebu ing tarub. 8Musa banjur nyritakake marang maratuwane bab sakabehe kang wis katindakake dening Rama kita marang Firaun lan wong Mesir kanggo Israel, sarta sakabehe karubedan kang diadhepi ana ing dalan, lan kepriye anggone Panjenengane ngluwari wong-wong mau. 9Yitro bungah banget ngrungokake sakabehe kabecikan kang wis katindakake dening Rama kita tumrap Israel, anggone ngluwari wong-wong mau saka tangane wong Mesir. 10Yitro ngucap: Pinujia Rama kita, kang wis ngluwari kowe saka tangane wong Mesir lan tangane Firaun, kang wis ngluwari bangsa iki saka sangisore tangane wong Mesir. 11Saiki aku ngerti yen Rama kita iku luwih agung tinimbang sakabehe allah, awit Panjenengane wis ngalahake wong-wong mau ing prakara kang padha diegung-egungake. 12Yitro, maratuwane Musa, banjur nyaosake kurban obaran lan kurban sembelehan konjuk marang Rama kita; Harun lan sakabehe pinituwane Israel padha teka mangan roti bebarengan karo maratuwane Musa ana ing ngarsane Rama kita.
13Esuke Musa lungguh ngadili bangsa mau, kang padha ngadeg ngubengi dheweke wiwit esuk nganti sore. 14Bareng maratuwane weruh sakabehe kang ditindakake Musa tumrap bangsa mau, banjur ngucap: “Kokgawe apa iki tumrap bangsa iki? Yagene kowe lungguh ijen, dene saben wong padha ngadeg ngubengi kowe wiwit esuk nganti sore?”
15Musa mangsuli marang maratuwane: “Amarga bangsa iki padha teka marang aku arep nyuwun pirsa marang Rama kita; 16manawa padha pasulayan, banjur padha teka marang aku; aku ngadili antarane wong siji lan pepadhane, sarta nerangake pranatan lan angger-anggere Rama kita.” 17Maratuwane Musa banjur kandha marang dheweke: “Apa kang koktindakake iku ora becik. 18Kowe lan bangsa iki bakal padha kesel—gaweyan iki abot banget tumrap kowe; kowe ora bisa nindakake ijen. 19Saiki rungokna kandhaku: aku bakal menehi pituduh marang kowe—muga-muga Rama kita nunggila karo kowe. Kowe dadia wakile bangsa iki ana ing ngarsane Panjenengane, lan prakarane padha aturna marang Panjenengane. 20Kowe kudu mituturi wong-wong mau bab pranatan lan angger-angger, sarta nuduhake dalan kang kudu diambah lan pagaweyan kang kudu ditindakake. 21Saka antarane bangsa iki kabeh, kowe miliha wong-wong kang cakap kang padha wedi lan ngabekti marang Rama kita, kang jujur lan sengit marang bebathen kang ora bener; wong-wong mau padha dadekna panggedhene wong sewu, wong satus, wong seket, lan wong sepuluh. 22Wong-wong mau kareben ngadili bangsa iki ing samangsa-mangsa, saben prakara kang gedhe diaturake marang kowe, nanging saben prakara kang cilik diputusake dhewe—supaya ngenthengake sesanggananmu, awit padha mikul bebarengan karo kowe. 23Manawa kowe nindakake prakara iki lan Rama kita paring dhawuh marang kowe, kowe bakal kuwat tahan, lan bangsa iki kabeh bakal bali menyang panggonane kanthi tentrem.”
24Musa banjur ngrungokake kandhane maratuwane lan nindakake sakabehe kang wis diucapake. 25Musa banjur milih wong-wong kang cakap saka antarane wong Israel kabeh, lan padha didadekake panggedhene bangsa mau—panggedhene wong sewu, wong satus, wong seket, lan wong sepuluh. 26Wong-wong mau padha ngadili bangsa mau ing samangsa-mangsa; prakara kang angel diaturake marang Musa, nanging prakara kang cilik diadili dhewe. 27Musa banjur nglilani maratuwane mangkat, nuli dheweke bali menyang nagarane dhewe.