يترو د زمونږ پلار غرۀ ته راځى

یترو د موسیٰ ښځه او زامن بېرته راولي، هر هغه څه اوري چې زموږ پلار کړي وو، او عبادت کوي. بیا ګوري چې موسیٰ له سهاره تر ماښامه یوازې قضاوت کوي او په ښکاره وايي: دا ښه نه ده، ته به ستړی شې. وړ او ریښتیني سړي پر زرګونو، سلګونو، پنځوسو او لسو ګمارل کیږي.

څپرکی 18.

د مديان کاهن، د موسىٰ خسر يترو، هغه هر څۀ واورېدل چې زمونږ پلار د موسىٰ او د هغۀ د قوم اِسرائيل دپاره کړى وُو، يعنې دا چې اِسرائيل يې د مصر نه راووېستو. نو د موسىٰ خسر يترو، د موسىٰ ښځه صفوره له ځان سره ساتلې وه، کله چې موسىٰ هغه بيرته کور ته لېږلې وه، او د هغې دواړه زامن هم، چې د يوۀ نوم جرشوم وو، ځکه چې موسىٰ ووئيل چې، ”زۀ په پردى ملک کښې مسافر وم،“ او د بل نوم اليعزر وو، ځکه چې هغۀ ووئيل چې، ”زما د پلار خُدائ پاک زما مدد وکړو، او د فرعون د تُورې نه يې زۀ وژغورلم.“ ^a د موسىٰ خسر يترو، د موسىٰ له زامنو او ښځې سره هغۀ ته راغلو، هغه ځائ ته چې موسىٰ په بيابان کښې د زمونږ پلار د غرۀ سره خېمه وهلې وه. هغۀ موسىٰ ته ووئيل چې، ”زۀ ستا خسر يترو، ستا د ښځې او د هغې د دواړو زامنو سره درته راځم.“

موسىٰ د خپل خسر د هرکلى دپاره بهر ووتلو، سر يې ورته ټيټ کړو او ښکل يې کړو. يو بل ته يې سلام وکړو او د يو بل احوال يې وپوښتلو، بيا خېمې ته ننوتل. موسىٰ خپل خسر ته هغه هر څۀ وبيان کړل چې زمونږ پلار د اِسرائيل دپاره په فرعون او مصر باندې کړى وُو، او هغه ټولې سختۍ چې په لاره کښې پرې راغلې وې، او دا چې هغۀ څنګه هغوئ وژغورل. يترو په هغه ټول خير خوشحاله شو چې زمونږ پلار د اِسرائيل دپاره کړے وو، چې هغوئ يې د مصر د لاس نه خلاص کړل. يترو ووئيل، مبارک دے زمونږ پلار، چې تاسو يې د مصر د لاس او د فرعون د لاس نه خلاص کړئ، او چې خلق يې د مصر د لاس د لاندې نه وژغورل. اوس زۀ پوهېږم چې زمونږ پلار د ټولو دېوتاؤ نه لوئ دے، ځکه چې په کوم کار کښې چې هغوئ تکبر کاوو، هغه يې پرې غالب شو. د موسىٰ خسر يترو، د زمونږ پلار دپاره سوزيدونکې قربانى او نورې قربانۍ راووړې؛ او هارون او د اِسرائيل ټول مشران راغلل چې د زمونږ پلار په حضور کښې د موسىٰ د خسر سره ډوډۍ وخورى.

بل ورځ موسىٰ د خلقو د فيصلو دپاره کښېناستو، او خلق د سحر نه تر ماښامه د هغۀ چاپېره ولاړ وُو. کله چې د هغۀ خسر هغه هر څۀ وليدل چې هغۀ به د خلقو دپاره کول، نو ورته يې ووئيل چې، ”دا څۀ دى چې تۀ يې کوې؟ تۀ ولې يوازې ناست يې، چې ټول خلق د سحر نه تر ماښامه ستا چاپېره ولاړ وى؟“

موسىٰ خپل خسر ته ووئيل چې، ”ځکه چې خلق ما ته راځى دې دپاره چې د زمونږ پلار رضا معلومه کړى؛ کله چې د هغوئ اختلاف وى، نو ما ته راځى؛ زۀ د يوۀ او د هغۀ د ګاونډى په مينځ کښې فيصله کوم، او د زمونږ پلار قانونونه او حُکمونه ورته بيانوم.“ د موسىٰ خسر هغۀ ته ووئيل چې، ”دا کار چې تۀ يې کوې، ښۀ نۀ دے. تۀ به او دا خلق به ستړى شئ — دا کار ستا دپاره ډېر دروند دے؛ تۀ يې يوازې نۀ شې کولے. اوس زما خبره واوره: زۀ به تا له نصيحت درکوم — زمونږ پلار دې ستا سره وى. تۀ د خلقو دپاره د هغۀ په حضور کښې استازے اوسه، او د هغوئ معاملې هغۀ ته وړاندې کوه. هغوئ ته قانونونه او حُکمونه ښايه، او هغه لاره ورته ښکاره کوه چې پرې روان شى، او هغه کار چې کوى يې. د ټولو خلقو نه داسې لايق سړى غوره کوه چې د زمونږ پلار نه ويرېږى، رښتينى وى او د ناحقه ګټې نه کرکه کوى؛ او هغوئ د زرو، د سلو، د پنځوسو او د لسو مشران مقرر کوه. هغوئ دې هر وخت د خلقو فيصلې کوى، او هره لويه معامله دې تا ته راوړى، خو هره وړه معامله دې هغوئ پخپله فيصله کوى — دا به ستا بوج سپک کړى، ځکه چې هغوئ به يې ستا سره پورته کوى. کۀ تۀ دا کار وکړې او زمونږ پلار تا له داسې حُکم وکړى، نو تۀ به تاب راوړلے شې، او دا ټول خلق به په سلامتۍ سره خپل ځائ ته لاړ شى.“

نو موسىٰ د خپل خسر خبره ومنله او هغه هر څۀ يې وکړل چې هغۀ وئيلى وُو. موسىٰ د ټول اِسرائيل نه لايق سړى غوره کړل او د خلقو مشران يې مقرر کړل — د زرو، د سلو، د پنځوسو او د لسو مشران. هغوئ به هر وخت د خلقو فيصلې کولې، او سختې معاملې به يې موسىٰ ته راوړلې خو وړې معاملې به يې پخپله فيصله کولې. بيا موسىٰ خپل خسر روان کړو، او هغه بيرته خپل ملک ته لاړو.