ዮቶር ናብ ደብሪ ኣቦና ይመፅእ

ዮቶር ንሰበይትን ንደቅን ሙሴ መሊሱ ኣምፅኦም፥ ኣቦና ዝገበሮ ዅሉ ሰሚዑ ድማ ሰገደ። ሽዑ ሙሴ ኻብ ንግሆ ክሳዕ ምሸት በይኑ ኽፈርድ ረአየ እሞ ብግልፂ፦ እዙይ ፅቡቕ ኣይኮነን፥ ክትደክም ኢኻ በሎ። ክኢላታትን እሙናትን ሰባት ድማ ኣሕሉቕ ሽሕን ሚእትን ሓምሳን ዓሰርተን ኮይኖም ተሸሙ።

ምዕራፍ 18።

ዮቶር ካህን ምድያም፥ ሓሙ ሙሴ፥ ኣቦና ንሙሴን ንህዝቡ እስራኤልን ዝገበረሎም ኵሉ፥ ንእስራኤል ካብ ግብፂ ኸም ዘውፅኦም ሰምዐ። ዮቶር ሓሙ ሙሴ ድማ፥ ሙሴ ንሰበይቱ ሲፖራ ናብ ገዝአ ምስ ሰደዳ፥ ተቐበላ፤ ምስ ክልተ ደቃ ኸዓ፤ ስም እቲ ሓደ ጌርሳም ነበረ፥ ሙሴ “ኣብ ምድሪ ጓና ስደተኛ ነበርኩ” ኢሉ ነበረ እሞ፤ ስም እቲ ኻልኣይ ድማ ኤልኤዘር ነበረ፥ “ኣምላኽ ኣቦይ ረድአኒ፥ ካብ ሰይፊ ፈርዖን ድማ ኣናገፈኒ” ኢሉ ነበረ እሞ። ^a ዮቶር ሓሙ ሙሴ ድማ፥ ንደቂ ሙሴን ሰበይቱን ሒዙ፥ ናብቲ ኣብ ምድረ በዳ ዝሰፈረሉ ደብሪ ኣቦና ናብኡ መፀ። ንሙሴ ኸዓ “ኣነ ሓሙኻ ዮቶር፥ ምስ ሰበይትኻን ክልተ ደቃን ናባኻ እመፅእ ኣለኹ” በሎ።

ሙሴ ንሓሙኡ ኽቕበሎ ወፂኡ፥ ሰጊዱ ሰዓሞ። ንሓድሕዶም ድማ ደሓን ምህላዎም ተጠያየቑ፤ ሽዑ ናብ ድንኳን ኣተዉ። ሙሴ ድማ ኣቦና ምእንቲ እስራኤል ኢሉ ንፈርዖንን ንግብፅን ዝገበሮ ዅሉ፥ ነቲ ኣብ መንገዲ ዝረኸቦም ኵሉ መከራ፥ ከመይ ኢሉ ኸም ዘድሓኖምን ንሓሙኡ ነገሮ። ዮቶር ድማ ኣቦና ንእስራኤል ካብ ኢድ ግብፂ ኣናጊፉ ብዝገበረሎም ዅሉ ሰናይ ተሓጐሰ። ዮቶር ድማ ከምዙይ በለ፦ ካብ ኢድ ግብፅን ካብ ኢድ ፈርዖንን ዘናገፈካ፥ ነቲ ህዝቢ ድማ ኻብ ትሕቲ ኢድ ግብፂ ዘድሓነ ኣቦና ይባረኽ። ኣቦና ኻብ ኵሎም ኣማልኽቲ ኸም ዝዓቢ ሕዚ ፈለጥኩ፤ በቲ ዝዕበዩሉ ዝነበሩ ነገር ስዒርዎም እዩ እሞ። ዮቶር ሓሙ ሙሴ ድማ ንኣቦና ዝቃፀል መስዋእትን ሕሩድን ወሰደ፤ ኣሮንን ኵሎም ዓበይቲ እስራኤልን ከዓ ኣብ ቅድሚ ኣቦና ምስ ሓሙ ሙሴ እንጀራ ኽበልዑ መፁ።

ንፅባሒቱ ድማ ሙሴ ነቲ ህዝቢ ኽፈርድ ተቐመጠ፤ እቲ ህዝቢ ኸዓ ካብ ንግሆ ኽሳዕ ምሸት ኣብ ዙርያኡ ደው ኢሉ ነበረ። ሓሙኡ ድማ ነቲ ህዝቢ ዝገብሮ ዘሎ ዅሉ ምስ ረአየ፥ “እዝ እትገብሮ ዘለኻ እንታይ እዩ? ኵሉ ህዝቢ ኻብ ንግሆ ኽሳዕ ምሸት ኣብ ዙርያኻ ደው ኢሉ እናሃለወ፥ ንስኻ ስለምንታይ በይንኻ ትቕመጥ ኣለኻ?” በሎ።

ሙሴ ድማ ንሓሙኡ ኸምዙይ በሎ፦ “እቲ ህዝቢ ንኣቦና ኽደልዩ ናባይ ይመፁ እዮም እሞ፤ ባእሲ ምስ ዝህልዎም ናባይ ይመፁ፤ ኣብ መንጎ ሰብን ብፃዩን ድማ እፈርድ፤ ሕግጋትን ትእዛዛትን ኣቦና ኸዓ ኣፍልጦም።” ሓሙ ሙሴ ድማ ከምዙይ በሎ፦ “እዝ እትገብሮ ዘለኻ ፅቡቕ ኣይኮነን። ንስኻን እዝ ህዝቢ እዙይን ክትበልዩ ኢኹም፤ እዝ ዕዮ እዙይ ካብ ዓቕምኻ ንላዕሊ ኸቢዱካ ኣሎ እሞ፥ በይንኻ ኽትፍፅሞ ኣይትኽእልን ኢኻ። ሕዚ ቃለይ ስማዕ፤ ክመኽረካ እየ፤ ኣቦና ምሳኻ ይኹን። ንስኻ ኣብ ቅድሚኡ ንህዝቢ ተኪእካ ቅረብ፤ ጉዳዮም ድማ ናብኡ ኣምፅእ። ሕግጋትን ትእዛዛትን ኣጠንቅቆም፤ እታ ዝኸድሉ መንገድን እቲ ዝገብርዎ ዕዮን ድማ ኣርእዮም። ካብ ኵሉ እቲ ህዝቢ ድማ ንኣቦና ዝፈርሑ፥ ሓቀኛታት፥ ብዓመፃ ዝርከብ ረብሓ ዝፀልኡ፥ ክኢላታት ሰባት ምረፅ፤ ኣብ ልዕሊኣቶም ከዓ ኣሕሉቕ ሽሕን ኣሕሉቕ ሚእትን ኣሕሉቕ ሓምሳን ኣሕሉቕ ዓሰርተን ሹሞም። ንሳቶም ኵሉ ጊዜ ነቲ ህዝቢ ይፍረድዎ፤ ነፍሲ ወከፍ ዓብዪ ነገር ናባኻ የምፅእዎ፥ ነፍሲ ወከፍ ንእሽተይ ነገር ግና ባዕልቶም ይፍረድዎ፤ ምሳኻ ኾይኖም ነቲ ፆር ብምፅዋር፥ ንፆርካ የቕልሉልካ። እዝ እንተ ገበርካ፥ ኣቦና ድማ እንተ ኣዘዘካ፥ ክትፀንዕ ኢኻ፤ ኵሉ እዝ ህዝቢ እዙይ ከዓ ብሰላም ናብ ቦታኡ ኽኸይድ እዩ።”

ሙሴ ድማ ንሓሙኡ ሰሚዑ፥ ከምቲ ዝበሎ ዅሉ ገበረ። ሙሴ ኸዓ ካብ ኵሎም እስራኤል ክኢላታት ሰባት መሪፁ፥ ኣብ ልዕሊ እቲ ህዝቢ ኣሕሉቕ ገበሮም፤ ኣሕሉቕ ሽሕን ኣሕሉቕ ሚእትን ኣሕሉቕ ሓምሳን ኣሕሉቕ ዓሰርተን። ንሳቶም ኵሉ ጊዜ ነቲ ህዝቢ ይፍረድዎ ነበሩ፤ ነቲ ኸቢድ ነገር ናብ ሙሴ የምፅእዎ፥ ነቲ ንእሽተይ ነገር ግና ባዕልቶም ይፍረድዎ ነበሩ። ሽዑ ሙሴ ንሓሙኡ ኣፋነዎ፤ ንሱ ኸዓ ናብ ዓዱ ተመለሰ።