يترو اسان جي پيءُ جي جبل وٽ اچي ٿو
يترو موسيٰ جي زال ۽ پٽن کي واپس وٺي اچي ٿو، اهو سڀ ڪجهه ٻڌي ٿو جيڪو اسان جي پيءُ ڪيو، ۽ عبادت ڪري ٿو. پوءِ هو ڏسي ٿو ته موسيٰ صبح کان شام تائين اڪيلو انصاف ڪري ٿو ۽ صاف چوي ٿو: اهو سٺو ناهي، تون ٿڪجي ختم ٿي ويندين. لائق ۽ ايماندار ماڻهو هزارن، سون، پنجاهن ۽ ڏهن تي مقرر ڪيا وڃن ٿا.
18 1مديان جي ڪاهن، موسيٰ جي سهري يترو، اهو سڀ ڪجهه ٻڌو جيڪو اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ پنهنجي قوم اسرائيل لاءِ ڪيو هو، يعني ڪيئن هن اسرائيل کي مصر مان ڪڍي آندو. 2جڏهن موسيٰ پنهنجي زال صفوره کي موڪلي ڇڏيو هو، تڏهن موسيٰ جي سهري يترو کيس پاڻ وٽ رکيو هو، 3ساڻس گڏ سندس ٻن پٽن کي بہ—هڪڙي جو نالو گيرسوم هو، ڇاڪاڻ تہ موسيٰ چيو هو تہ ”مان ڌارئين ملڪ ۾ ڌارئيو هوس،“ 4ٻئي جو نالو العزر هو، ڇاڪاڻ تہ هن چيو هو تہ ”منهنجي ابي جي خدا منهنجي مدد ڪئي، ۽ مون کي فرعون جي تلوار کان بچايائين.“ a a v4 العزر جي معنيٰ آهي ”منهنجو خدا منهنجو مددگار آهي“—اهو نالو موسيٰ پنهنجي پٽ کي فرعون کان ڇوٽڪاري جي شڪرگذاريءَ ۾ ڏنو. 5موسيٰ جو سهرو يترو، موسيٰ جي پٽن ۽ زال کي ساڻ کڻي، بيابان ۾ سندس ڇانوڻيءَ تي، اسان جي پيءُ جي جبل وٽ، ساڻس ملڻ آيو. 6هن موسيٰ کي چيو تہ ”مان، تنهنجو سهرو يترو، تنهنجي زال ۽ سندس ٻن پٽن سان گڏ تو وٽ اچي رهيو آهيان.“
7موسيٰ پنهنجي سهري کي ملڻ لاءِ ٻاهر نڪتو، جهڪيو ۽ کيس چميائين. هنن هڪٻئي کي سلام ڪيو ۽ هڪٻئي جو احوال پڇيو، پوءِ خيمي ۾ ويا. 8موسيٰ پنهنجي سهري کي اهو سڀ ڪجهه ٻڌايو جيڪو اسان جي پيءُ اسرائيل جي خاطر فرعون ۽ مصر سان ڪيو هو، ۽ اهي سڀ مصيبتون جيڪي رستي ۾ هنن تي آيون، ۽ ڪيئن اسان جي پيءُ کين ڇڏايو. 9اسان جي پيءُ اسرائيل سان جيڪا چڱائي ڪئي هئي ۽ کين مصر جي هٿ مان ڇڏايو هو، ان سڀ تي يترو خوش ٿيو. 10يترو چيو تہ اسان جو پيءُ مبارڪ آهي، جنهن اوهان کي مصر جي هٿ مان ۽ فرعون جي هٿ مان ڇڏايو، ۽ جنهن ماڻهن کي مصر جي هٿ هيٺان ڇڏايو. 11هاڻي مون کي خبر پئي تہ اسان جو پيءُ سڀني معبودن کان وڏو آهي، ڇاڪاڻ تہ جنهن ڳالهه ۾ هنن وڏائي ڪئي هئي، تنهن ۾ ئي هن کين هارايو. 12موسيٰ جو سهرو يترو اسان جي پيءُ لاءِ ساڙڻ واري قرباني ۽ ٻيون قربانيون کڻي آيو؛ هارون ۽ اسرائيل جا سڀ بزرگ اسان جي پيءُ جي اڳيان موسيٰ جي سهري سان گڏ ماني کائڻ آيا.
13ٻئي ڏينهن موسيٰ ماڻهن جو فيصلو ڪرڻ لاءِ ويٺو، ۽ ماڻهو صبح کان شام تائين سندس چوڌاري بيٺا رهيا. 14جڏهن سندس سهري اهو سڀ ڏٺو جيڪو هو ماڻهن لاءِ ڪري رهيو هو، تڏهن چيائينس تہ ”هي تون ڇا ٿو ڪرين؟ تون اڪيلو ڇو ٿو ويهين، ۽ سڀ ماڻهو صبح کان شام تائين تو وٽ بيٺا آهن؟“
15موسيٰ پنهنجي سهري کي وراڻيو تہ ”ڇاڪاڻ تہ ماڻهو اسان جي پيءُ کان پڇڻ لاءِ مون وٽ ايندا آهن؛ 16جڏهن کين ڪو جهيڙو ٿئي ٿو تہ مون وٽ ايندا آهن؛ مان هڪڙي ۽ سندس پاڙيسريءَ جي وچ ۾ فيصلو ڪريان ٿو، ۽ اسان جي پيءُ جا فرمان ۽ شريعتون سمجهايان ٿو.“ 17موسيٰ جي سهري کيس چيو تہ ”جيڪو تون ڪري رهيو آهين، سو چڱو ناهي. 18تون ۽ اهي ماڻهو جيڪي تو وٽ آهن، ٻئي ٿڪجي پوندا، ڇاڪاڻ تہ اهو ڪم تو لاءِ تمام ڳرو آهي؛ تون اڪيلو اهو نہ ٿو ڪري سگهين. 19هاڻي منهنجي ڳالهه ٻڌ؛ مان تو کي صلاح ڏيان ٿو، ۽ اسان جو پيءُ تو سان گڏ هجي. تون ماڻهن جي طرفان هن جي اڳيان بيھ، ۽ سندن معاملا هن وٽ آڻ. 20کين فرمانن ۽ شريعتن جي تعليم ڏي، ۽ اهو رستو ۽ اهو ڪم ڏيکار جيڪو هنن کي ڪرڻو آهي. 21سڀني ماڻهن مان لائق ماڻهو چونڊ، جيڪي اسان جي پيءُ کان ڊڄن، سچا هجن ۽ ناحق ڪمائي کان نفرت ڪن؛ کين هزارن جا سردار، سون جا سردار، پنجاهن جا سردار ۽ ڏهن جا سردار مقرر ڪر. 22اهي هر وقت ماڻهن جو فيصلو ڪن؛ هر وڏو معاملو تو وٽ آڻين، پر هر ننڍو معاملو پاڻ نبيرين؛ ائين تنهنجو بار هلڪو ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ اهي تو سان گڏ کڻندا. 23جيڪڏهن تون اهو ڪندين ۽ اسان جو پيءُ تو کي حڪم ڏيندو، تہ تون برداشت ڪري سگهندين، ۽ اهي سڀ ماڻهو سلامتيءَ سان پنهنجي جاءِ تي هليا ويندا.“
24تنهنڪري موسيٰ پنهنجي سهري جي ڳالهه ٻڌي، ۽ هن جيڪي ڪجهه چيو هو سو سڀ ڪيائين. 25موسيٰ سڀني اسرائيلين مان لائق ماڻهو چونڊيا ۽ کين ماڻهن تي سردار مقرر ڪيائين—هزارن جا سردار، سون جا سردار، پنجاهن جا سردار ۽ ڏهن جا سردار. 26اهي هر وقت ماڻهن جو فيصلو ڪندا هئا؛ ڏکيا معاملا موسيٰ وٽ آڻيندا هئا، پر ننڍا معاملا پاڻ نبيريندا هئا. 27پوءِ موسيٰ پنهنجي سهري کي موڪلايو، ۽ هو پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽي ويو.
