خروج 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹مصر مان نڪرڻ کان پوءِ ٽئين مهيني ۾، انهيءَ ئي ڏينهن، بني اسرائيل سينا جي بيابان ۾ پهتا. ²رفيدم کان روانا ٿي سينا جي بيابان ۾ پهتا ۽ اتي ڊيرو ڪيائون؛ اسرائيل جبل جي سامهون ڊيرو ڄمايو.

³موسيٰ اسان جي پيءُ ڏانهن مٿي چڙهي ويو، تڏهن اسان جي پيءُ جبل مان کيس سڏي فرمايو تہ ”يعقوب جي گھراڻي کي هيئن چؤ، بني اسرائيل کي ٻڌايو تہ ⁴اوهان ڏٺو آهي تہ مون مصر سان ڇا ڪيو، ۽ ڪيئن مون اوهان کي عقابن جي پرن تي کڻي پاڻ وٽ آندو. ⁵سو هاڻي جيڪڏهن اوهان سچ پچ منهنجي آواز جي فرمانبرداري ڪندا ۽ منهنجو عهد پاليندا، تہ سڀني قومن مان اوهان منهنجي خاص ملڪيت ٿيندا — ڇاڪاڻ تہ سڄي زمين منهنجي آهي. ^a a v5 اسان جو پيءُ پنهنجي قوم کي ”خاص ملڪيت“ سڏي ٿو — اها گھري پيار جي ٻولي آهي، جيئن هڪ پيءُ پنهنجي پياري ٻار کي قيمتي ڄاڻي ٿو. ⁶اوهان منهنجي لاءِ ڪاهنن جي بادشاهي ۽ پاڪ قوم ٿيندا. اهي ڳالهيون آهن جيڪي اوهان بني اسرائيل کي ٻڌائجو.“

⁷موسيٰ اچي، قوم جي بزرگن کي سڏائي، جيڪي سڀ ڳالهيون اسان جي پيءُ کيس حڪم ڪري ڏنيون هيون، سي سندن اڳيان رکيائين. ⁸سڀني ماڻهن گڏجي وراڻيو تہ ”جيڪي ڪجھ اسان جي پيءُ چيو آهي، سو سڀ اسين ڪنداسين.“ پوءِ موسيٰ ماڻهن جون ڳالهيون اسان جي پيءُ وٽ موٽائي آندون.

⁹اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”آءٌ گھاٽي ڪڪر ۾ تو وٽ اچان ٿو، تہ جيئن جڏهن آءٌ تو سان ڳالهايان تڏهن ماڻهو ٻڌن، ۽ سدائين تو تي ڀروسو ڪن.“ پوءِ موسيٰ ماڻهن جون ڳالهيون اسان جي پيءُ کي ٻڌايون. ¹⁰اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”ماڻهن وٽ وڃ، اڄ ۽ سڀاڻي کين پاڪ ڪر؛ اهي پنهنجا ڪپڙا ڌوئن. ¹¹اهي ٽئين ڏينهن تائين تيار رهن، ڇاڪاڻ تہ ٽئين ڏينهن آءٌ سڀني ماڻهن جي اکين اڳيان سينا جبل تي لهندس. ¹²ماڻهن لاءِ چوڌاري حد مقرر ڪر ۽ چؤ تہ ’خبردار! جبل تي نہ چڙهجو ۽ نڪي ان جي ڪناري کي هٿ لڳائجو. جيڪو بہ جبل کي هٿ لڳائيندو سو ضرور ماريو ويندو.‘ ¹³ڪو هٿ کيس نہ لڳائي — کيس سنگسار ڪيو وڃي يا تير هڻي ماريو وڃي. جانور هجي يا ماڻهو، جيئرو نہ رهندو. جڏهن نرسنگھي جو آواز ڊگھو ٿئي، تڏهن اهي جبل تي چڙهي سگھن ٿا.“

¹⁴موسيٰ جبل کان ماڻهن ڏانهن هيٺ لٿو، کين پاڪ ڪيائين، ۽ هنن پنهنجا ڪپڙا ڌوتا. ¹⁵ماڻهن کي چيائين تہ ”ٽئين ڏينهن لاءِ تيار رهو؛ زالن وٽ نہ وڃو.“

¹⁶ٽئين صبح جو گجگوڙ ۽ بجلي ٿي، جبل تي گھاٽو ڪڪر ڇانئجي ويو، ۽ نرسنگھي جي ڏاڍي زوردار آواز تي ڊيري ۾ سڀ ماڻهو ڏڪڻ لڳا. ¹⁷موسيٰ ماڻهن کي اسان جي پيءُ سان ملڻ لاءِ ڊيري مان ٻاهر وٺي آيو، ۽ اهي جبل جي دامن ۾ بيهي رهيا. ¹⁸سينا جبل سڄو دونهين ۾ هو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ ان تي باهہ ۾ لٿو هو. دونهون ڀٽيءَ جي دونهين وانگر مٿي چڙهي رهيو هو، ۽ سڄو جبل ڏاڍو لڏي رهيو هو. ¹⁹جيئن جيئن نرسنگھي جو آواز وڌندو ويو، تيئن تيئن موسيٰ ڳالهايو ۽ اسان جي پيءُ گجگوڙ ۾ کيس جواب ڏنو. ²⁰اسان جو پيءُ سينا جبل تي، جبل جي چوٽيءَ تي لٿو، ۽ موسيٰ کي چوٽيءَ ڏانهن سڏيائين؛ موسيٰ مٿي چڙهي ويو.

²¹پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”هيٺ وڃ ۽ ماڻهن کي خبردار ڪر تہ مون کي ڏسڻ لاءِ حد ٽپي نہ اچن، نہ تہ گھڻا مري ويندا. ²²جيڪي ڪاهن مون وٽ ايندا، تن کي بہ پاڻ کي پاڪ ڪرڻ گھرجي، نہ تہ آءٌ سندن مٿان ڀڙڪي پوندس.“

²³موسيٰ اسان جي پيءُ کي چيو تہ ”ماڻهو سينا جبل تي چڙهي نٿا سگھن، ڇاڪاڻ تہ تو پاڻ اسان کي خبردار ڪيو هو تہ ’جبل جي چوڌاري حدون مقرر ڪر ۽ ان کي پاڪ ڪر.‘“

²⁴پوءِ اسان جي پيءُ کيس فرمايو تہ ”هيٺ وڃ، پوءِ هارون سان گڏ مٿي اچ. ڪاهنن ۽ ماڻهن کي مون وٽ مٿي اچڻ لاءِ حد ٽپڻ نہ ڏج، نہ تہ آءٌ سندن مٿان ڀڙڪي پوندس.“

²⁵پوءِ موسيٰ ماڻهن وٽ هيٺ وڃي کين ٻڌايو.