Isra'ila Ya Isa Sinai

A Sinai Ubanmu ya ce ya ɗauke su a kan fikafikan gaggafa ya kawo su wurinsa, ya kuma yi musu tayin alkawari: keɓaɓɓiyar taska, mulkin firistoci. Jama'a suka yi wanka suka jira kwana uku, dutsen kuma ya girgiza da wuta, da hayaƙi, da ƙaho mai ƙara ƙarfi.

Babi na 19.

A cikin wata na uku bayan Isra'ilawa suka fito daga Masar, a wannan rana ɗin, sai suka iso jejin Sinai. Suka tashi daga Refidim, suka isa jejin Sinai, suka yi sansani a can; Isra'ila ya kafa sansani ɗaura da dutsen.

Musa ya hau wurin Ubanmu, Ubanmu kuwa ya kira shi daga dutsen, ya ce, “Ga abin da za ka faɗa wa gidan Yaƙub, ka gaya wa Isra'ilawa. Kun ga abin da na yi wa Masar, yadda na ɗauke ku a kan fikafikan gaggafa na kuma kawo ku gare ni. Yanzu fa, in kun yi biyayya da gaske ga muryata, kuka kuma kiyaye alkawarina, za ku zama mallakata ta musamman daga cikin dukan al'ummai, gama dukan duniya tawa ce. ^a Za ku zama mulkin firistoci a gare ni, al'umma mai tsarki. Waɗannan su ne kalmomin da za ka faɗa wa Isra'ilawa.”

Musa ya zo, ya kira dattawan mutane, ya kuma bayyana musu dukan maganganun da Ubanmu ya umarce shi. Dukan mutane suka amsa gaba ɗaya, suka ce, “Za mu aikata dukan abin da Ubanmu ya faɗa.” Musa kuwa ya kai wa Ubanmu maganarsu.

Ubanmu ya ce wa Musa, “Ina zuwa gare ka cikin babban girgije mai kauri, domin mutane su ji sa'ad da nake magana da kai, su kuma gaskata ka har abada.” Sa'an nan Musa ya kai wa Ubanmu maganar mutane. Ubanmu ya ce wa Musa, “Je wurin mutane, ka tsarkake su yau da gobe; ka sa su wanke tufafinsu. Ku kasance a shirye kafin rana ta uku, gama a ranar nan zan sauko kan Dutsen Sinai a gaban idanun dukan mutane.” “Ka yi wa mutane iyaka kewaye, ka ce, ‘Ku yi hankali kada ku hau dutsen ko ku taɓa gefensa. Duk wanda ya taɓa dutsen, lalle za a kashe shi.’” “Kada hannu ya taɓa shi — dole a jajjefe shi da duwatsu ko a harbe shi da kibiya. Ko dabba ce ko mutum, dole ya mutu. Sa'ad da ƙahon rago ya yi doguwar busa, sai su hau dutsen.”

Musa ya sauko daga dutsen zuwa wurin mutane, ya tsarkake su, suka kuwa wanke tufafinsu. Ya ce wa mutane, “Ku kasance a shirye domin rana ta uku; kada ku kusanci mata.”

Da safiyar rana ta uku, sai tsawa da walƙiya suka auku, babban girgije mai kauri ya rufe dutsen, ƙarar ƙaho mai girma kuma ta sa dukan mutanen sansani suka yi rawar jiki. Musa ya fitar da mutane daga sansani domin su taryi Ubanmu, suka kuma tsaya a gindin dutsen. Dutsen Sinai duka ya cika da hayaƙi, domin Ubanmu ya sauko a kansa cikin wuta. Hayaƙi ya tashi kamar hayaƙin matoya, dukan dutsen kuma ya yi rawa ƙwarai. Yayinda ƙarar ƙaho take ƙara ƙaruwa, Musa ya yi magana, Ubanmu kuwa ya amsa masa da tsawa. Ubanmu ya sauko kan Dutsen Sinai, a ƙwanƙolin dutsen, Ubanmu kuma ya kira Musa ya hau ƙwanƙolin dutsen; Musa kuwa ya hau.

Ubanmu ya ce wa Musa, “Ka sauka ka gargaɗi mutane kada su wuce iyaka don su hango ni, in ba haka ba da yawa za su mutu. Firistoci waɗanda suke matsowa kusa da ni su ma dole su tsarkake kansu, in ba haka ba zan auka musu.”

Musa ya ce wa Ubanmu, “Mutane ba za su iya hawa Dutsen Sinai ba, gama kai da kanka ka gargaɗe mu, ka ce, ‘Ka yi iyaka kewaye da dutsen, ka kuma tsarkake shi.’”

Ubanmu ya ce masa, “Ka sauka, sa'an nan ka hau tare da Haruna. Kada ka bar firistoci da mutane su wuce iyaka don su hau wurina, in ba haka ba zan auka musu.”

Sai Musa ya sauka zuwa wurin mutane, ya kuma gaya musu.