Eksodus 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹In die derde maand nadat die Israeliete Egipte verlaat het, op daardie selfde dag, het hulle by die woestyn van Sinai aangekom. ²Hulle het van Refidim af weggetrek, in die woestyn van Sinai aangekom en daar kamp opgeslaan; Israel het reg teenoor die berg kamp opgeslaan.

³Moses het na ons Vader toe opgeklim, en ons Vader het van die berg af na hom geroep en gesê: “Sê dit vir die huis van Jakob, vertel die Israeliete: ⁴Julle het gesien wat ek aan Egipte gedoen het, hoe ek julle op arendsvlerke gedra en na my toe gebring het. ⁵As julle nou werklik my stem gehoorsaam en my verbond hou, sal julle my kosbare besitting wees uit al die volke—want die hele aarde behoort aan my. ^a a v5 Ons Vader noem sy volk sy “kosbare besitting” — woorde van diep toegeneentheid, soos ’n vader ’n geliefde kind koester. ⁶Julle sal my koninkryk van priesters wees, ’n heilige nasie. Dit is die woorde wat jy vir die Israeliete moet sê.”

⁷Moses het gekom, die oudstes van die volk geroep en al die woorde wat ons Vader hom beveel het, aan hulle voorgehou. ⁸Die hele volk het saam geantwoord: “Alles wat ons Vader gesê het, sal ons doen.” Moses het hulle woorde na ons Vader toe teruggebring.

⁹Ons Vader het vir Moses gesê: “Ek kom in ’n dik wolk na jou toe, sodat die volk kan hoor wanneer ek met jou praat, en jou vir altyd kan vertrou.” Toe het Moses die woorde van die volk aan ons Vader oorgedra. ¹⁰Ons Vader het vir Moses gesê: “Gaan na die volk toe, heilig hulle vandag en môre; laat hulle hul klere was. ¹¹Wees gereed teen die derde dag, want op daardie dag sal ek voor die oë van die hele volk op die berg Sinai afkom. ¹²Trek rondom ’n grens vir die volk af en sê: ‘Pas op dat julle nie teen die berg opgaan of aan sy rand raak nie. Elkeen wat aan die berg raak, sal sekerlik doodgemaak word.’ ¹³Geen hand mag aan hom raak nie—hy moet gestenig of met ’n pyl geskiet word. Of dit nou ’n dier of ’n mens is, hy moet sterf. Wanneer die ramshoring lank blaas, mag hulle teen die berg opgaan.”

¹⁴Moses het van die berg af na die volk toe afgekom, hulle geheilig, en hulle het hul klere gewas. ¹⁵En hy het vir die volk gesê: “Wees gereed vir die derde dag; moenie geslagsgemeenskap hê nie.”

¹⁶Op die derde môre het daar donderslae en weerligte gekom, ’n dik wolk het die berg bedek, en ’n baie harde trompetgeskal het al die mense in die kamp laat bewe. ¹⁷Moses het die volk uit die kamp gelei om ons Vader te ontmoet, en hulle het by die voet van die berg gaan staan. ¹⁸Die berg Sinai was heeltemal in rook gehul, omdat ons Vader in vuur daarop neergedaal het. Die rook het opgestyg soos rook uit ’n oond, en die hele berg het hewig geskud. ¹⁹Terwyl die geluid van die trompet al hoe harder geword het, het Moses gepraat, en ons Vader het hom met donder geantwoord. ²⁰Ons Vader het op die berg Sinai, op die top van die berg, neergedaal, en ons Vader het Moses na die top van die berg geroep; en Moses het opgeklim.

²¹En ons Vader het vir Moses gesê: “Gaan af en waarsku die volk om nie deur te breek om na my te kyk nie, anders sal baie van hulle sterf. ²²Die priesters wat na my toe nader kom, moet hulle ook heilig, anders sal ek teen hulle losbreek.”

²³Moses het vir ons Vader gesê: “Die volk kan nie teen die berg Sinai opkom nie, want u het ons self gewaarsku en gesê: ‘Stel grense rondom die berg en heilig dit.’”

²⁴En ons Vader het vir hom gesê: “Gaan af, en kom dan saam met Aäron op. Moenie toelaat dat die priesters en die volk deurbreek om na my toe op te kom nie, anders sal ek teen hulle losbreek.”

²⁵Toe het Moses na die volk toe afgegaan en dit vir hulle gesê.