ଇସ୍ରାଏଲ ସୀନୟ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି
ସୀନୟରେ ଆମ ପିତା କହନ୍ତି ଯେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀର ଡେଣାରେ ବହି ନିଜ ପାଖକୁ ଆଣିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ନିୟମ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଅନ୍ତି: ଏକ ବହୁମୂଲ୍ୟ ନିଜସ୍ୱ ସମ୍ପତ୍ତି, ଯାଜକମାନଙ୍କର ଏକ ରାଜ୍ୟ। ଲୋକମାନେ ନିଜକୁ ଧୌତ କରି ତିନି ଦିନ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଧୂଆଁ ଓ କ୍ରମଶଃ ଉଚ୍ଚ ହେଉଥିବା ତୂରୀଧ୍ୱନିରେ ପର୍ବତ କମ୍ପିଉଠେ।
19 1ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣ ମିସର ଦେଶ ତ୍ୟାଗ କଲା ଉତ୍ତାରେ ତୃତୀୟ ମାସରେ, ସେହି ଦିନ ସେମାନେ ସୀନୟ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। 2ସେମାନେ ରଫୀଦୀମରୁ ଯାତ୍ରା କରି ସୀନୟ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଇସ୍ରାଏଲ ପର୍ବତ ସମ୍ମୁଖରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କଲା।
3ଏଥିଉତ୍ତାରେ ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆରୋହଣ କଲେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପର୍ବତରୁ ତାହାଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯାକୁବ ବଂଶକୁ ଏହା କୁହ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ଜଣାଅ, 4ଆମ୍ଭେ ମିସର ପ୍ରତି ଯାହା କଲୁ, ପୁଣି କିପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀର ଡେଣା ଉପରେ ବହନ କରି ଆପଣା ନିକଟକୁ ଆଣିଲୁ, ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେଖିଅଛ। 5ଏଣୁ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଆମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ମାନ ଓ ଆମ୍ଭର ନିୟମ ପାଳନ କର, ତେବେ ସମସ୍ତ ଜନବୃନ୍ଦ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭର ନିଜସ୍ଵ ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପତ୍ତି ହେବ; କାରଣ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଆମ୍ଭର। a a v5 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଲୋକଙ୍କୁ ଆପଣାର “ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପତ୍ତି” ବୋଲି ଡାକନ୍ତି — ଗଭୀର ସ୍ନେହର ଭାଷା, ଯେଉଁପରି ଜଣେ ପିତା ଆପଣା ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନକୁ ଯତ୍ନରେ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି। 6ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ପକ୍ଷରେ ଯାଜକମାନଙ୍କ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ଏକ ଜାତି ହେବ। ଏହି ସବୁ ବାକ୍ୟ ତୁମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ କହିବ।”
7ତହୁଁ ମୋଶା ଆସି ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କୁ ଡାକି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ଯେ ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ଆଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ତାହା ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିଲେ। 8ସେଥିରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏକତ୍ର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାହା ସବୁ କହିଅଛନ୍ତି, ତାହା ସବୁ ଆମ୍ଭେମାନେ କରିବୁ।” ତହୁଁ ମୋଶା ଲୋକମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲେ।
9ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ନିବିଡ଼ ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସୁଅଛୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସହିତ କଥା କହିବା ବେଳେ ଲୋକମାନେ ଶୁଣନ୍ତି ଓ ସଦାକାଳ ତୁମ୍ଭକୁ ବିଶ୍ଵାସ କରନ୍ତି।” ତେବେ ମୋଶା ଲୋକମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। 10ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଆଜି ଓ କାଲି ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କର ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବାକୁ କୁହ। 11ତୃତୀୟ ଦିନ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ, କାରଣ ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଆମ୍ଭେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରରେ ସୀନୟ ପର୍ବତ ଉପରେ ଅବତରଣ କରିବୁ। 12ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସୀମା ନିରୂପଣ କରି କହିବ, ‘ସାବଧାନ ହୁଅ, ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଯାଅ ନାହିଁ କିମ୍ବା ତାହାର ପ୍ରାନ୍ତ ସ୍ପର୍ଶ କର ନାହିଁ; ଯେକେହି ପର୍ବତ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ହତ ହେବ।’ 13କୌଣସି ହସ୍ତ ତାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ ନାହିଁ, ବରଂ ସେ ପ୍ରସ୍ତରାଘାତରେ ଅବା ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ହତ ହେବ; ପଶୁ ହେଉ କି ମନୁଷ୍ୟ ହେଉ, ସେ ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ। ମେଷଶୃଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘ ସ୍ଵରରେ ବାଜିଲେ, ସେମାନେ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଯାଇ ପାରିବେ।”
14ତହୁଁ ମୋଶା ପର୍ବତରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇଲେ। 15ପୁଣି ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୃତୀୟ ଦିନ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ; ସ୍ତ୍ରୀସଙ୍ଗ କର ନାହିଁ।”
16ଆଉ ତୃତୀୟ ଦିନ ପ୍ରଭାତ ହୁଅନ୍ତେ, ବଜ୍ର ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ହେଲା, ପର୍ବତ ଉପରେ ନିବିଡ଼ ମେଘ ଛାଇଗଲା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ତୂରୀଧ୍ଵନି ହୋଇ ଛାଉଣିସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କରାଇଲା। 17ତେବେ ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଛାଉଣିରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ପର୍ବତ ତଳେ ଠିଆ ହେଲେ। 18ସେତେବେଳେ ସମୁଦାୟ ସୀନୟ ପର୍ବତ ଧୂମମୟ ହୋଇଥିଲା, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ତହିଁ ଉପରେ ଅବତରଣ କଲେ; ଆଉ ଭାଟିର ଧୂମ ପରି ଧୂମ ଉଠିଲା ଓ ସମୁଦାୟ ପର୍ବତ ଅତିଶୟ କମ୍ପିଲା। 19ପୁଣି ତୂରୀଧ୍ଵନି ଯେତେ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା, ମୋଶା କଥା କହିଲେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ବଜ୍ରନାଦରେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। 20ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସୀନୟ ପର୍ବତ ଉପରେ, ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଅବତରଣ କଲେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରକୁ ଡାକିଲେ; ତହୁଁ ମୋଶା ଉପରକୁ ଗଲେ।
21ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କର, ଯେପରି ସେମାନେ ଆମ୍ଭକୁ ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ ନ କରନ୍ତି, ନୋହିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ବିନଷ୍ଟ ହେବେ। 22ଆଉ ଯେଉଁ ଯାଜକମାନେ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ନୋହିଲେ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବୁ।”
23ତହିଁରେ ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଲୋକମାନେ ସୀନୟ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଆସି ପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣ ନିଜେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରି କହିଥିଲେ, ‘ପର୍ବତ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ସୀମା ନିରୂପଣ କର ଓ ତାହା ପବିତ୍ର କର।’”
24ସେଥିରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓହ୍ଲାଇ ଯାଅ, ପୁଣି ହାରୋଣଙ୍କ ସହିତ ଉପରକୁ ଆସ। ମାତ୍ର ଯାଜକମାନେ ଓ ଲୋକମାନେ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସିବା ନିମନ୍ତେ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ ନ କରନ୍ତୁ, ନୋହିଲେ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବୁ।”
25ତେଣୁ ମୋଶା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ତାହା କହିଲେ।