اسان جو پيءُ فرمائي ٿو
اسان جو پيءُ ڏهه لفظ پاڻ ڳالهائي ٿو، مطالبي سان نه پر ان سان شروع ڪري ٿو ته هو ڪير آهي: اهو جيڪو کين غلاميءَ مان ڪڍي آيو. وفاداري، نالو، سبت، والدين، زندگي، شادي، ملڪيت، سچ، خواهش. ماڻهو موسيٰ کي منٿ ڪن ٿا ته هو سندن بدران ٻڌي، ۽ هو گهاٽي اونداهي ۾ داخل ٿئي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–17, 22–26
20 1پوءِ اسان جي پيءُ هي سڀ ڪلام فرمايو:
2”آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان، جنهن تو کي مصر جي ملڪ مان، غلاميءَ جي گھر مان ڪڍي آندو.
3”منهنجي اڳيان ٻيا ڪي بہ معبود نہ رکج.
4”پنهنجي لاءِ ڪا ڪوريل مورتي نہ ٺاهج، نہ ئي مٿي آسمانن ۾، هيٺ زمين تي، يا زمين هيٺ پاڻيءَ ۾ جيڪا شيءِ آهي، تنهن جي ڪا بہ صورت ٺاهج. 5انهن اڳيان سجدو نہ ڪج ۽ نہ ئي انهن جي خدمت ڪج. آءٌ، تنهنجو پيءُ، غيرتمند پيءُ آهيان، جيڪو مون سان دشمني رکندڙن جي ٻارن تي ماءُ پيءُ جي گناهه جي سزا ٽين ۽ چوٿين پيڙهيءَ تائين آڻيان ٿو، 6پر مون سان پيار ڪرڻ وارن ۽ منهنجا حڪم مڃڻ وارن مان هزارن تي عهد جي شفقت ڏيکاريان ٿو.
7”پنهنجي پيءُ جو نالو بيڪار نہ وٺج، ڇو تہ جيڪو سندس نالو بيڪار وٺندو، تنهن کي اسان جو پيءُ بيگناهه نہ سمجهندو.
8”سبت جو ڏينهن ياد رکج ۽ ان کي پاڪ رکج. 9ڇهه ڏينهن تون محنت ڪندين ۽ پنهنجو سڀ ڪم ڪندين، 10پر ستون ڏينهن تنهنجي پيءُ لاءِ سبت آهي. ان ڏينهن ڪو بہ ڪم نہ ڪج—نڪي تون، نڪي تنهنجو پٽ، نڪي تنهنجي ڌيءُ، نڪي تنهنجو نوڪر يا نوڪرياڻي، نڪي تنهنجا جانور، نڪي اهو پرديسي جيڪو تنهنجن دروازن اندر هجي. 11ڇو تہ اسان جي پيءُ ڇهن ڏينهن ۾ آسمان، زمين، سمنڊ ۽ جيڪي ڪجهه انهن ۾ آهي، سو سڀ ٺاهيو، پوءِ ستين ڏينهن آرام ڪيائين؛ تنهنڪري اسان جي پيءُ سبت جي ڏينهن کي برڪت ڏني ۽ ان کي پاڪ ڪيو.
12”پنهنجي ماءُ ۽ پيءُ جي عزت ڪج، تہ جيئن جيڪا زمين تنهنجو پيءُ تو کي ڏئي رهيو آهي، تنهن ۾ تنهنجا ڏينهن ڊگها ٿين.
13”قتل نہ ڪج.
14”زناڪاري نہ ڪج.
15”چوري نہ ڪج.
16”پنهنجي پاڙيسريءَ جي خلاف ڪوڙي شاهدي نہ ڏج.
17”پنهنجي پاڙيسريءَ جي گھر تي لالچ نہ ڪج. پنهنجي پاڙيسريءَ جي زال تي، سندس نوڪر يا نوڪرياڻي تي، سندس ڏاند يا گڏهه تي، يا جيڪا بہ شيءِ پاڙيسريءَ جي آهي، تنهن تي لالچ نہ ڪج.“
18سڀني ماڻهن ڪڙڪ، بجليءَ جا چمڪاٽ، نفيريءَ جو آواز ۽ دونهون ڏيندڙ جبل ڏٺائون. اهو ڏسي ڏڪڻ لڳا ۽ پري بيٺا.
19موسيٰ کي چيائون تہ ”تون اسان سان ڳالهاءِ، اسين ٻڌنداسين. پر اسان جو پيءُ اسان سان نہ ڳالهائي، نہ تہ اسين مري وينداسين.“
20موسيٰ ماڻهن کي چيو تہ ”ڊڄو نہ؛ اسان جو پيءُ اوهان کي آزمائڻ آيو آهي، تہ جيئن سندس خوف اوهان ۾ رهي ۽ اوهين گناهه نہ ڪريو.“ 21ماڻهو پري بيٺا رهيا، پر موسيٰ انهيءَ گھاٽي اونداهيءَ ڏانهن ويجهو ويو، جتي اسان جو پيءُ هو.
موسيٰ ويجهو ٿئي ٿو
22پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”بني اسرائيل کي ٻڌاءِ تہ اوهان پاڻ ڏٺو آهي تہ مون آسمان کان اوهان سان ڳالهه ڪئي آهي. 23منهنجي ڀرسان چانديءَ جا معبود نہ ٺاهيو، نڪي پنهنجي لاءِ سون جا معبود ٺاهيو. 24منهنجي لاءِ مٽيءَ جي قربانگاهه ٺاهيو، ۽ ان تي پنهنجيون ساڙڻ واريون قربانيون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون، پنهنجيون رڍون ۽ ڍور قربان ڪريو. جتي بہ آءٌ پنهنجي نالي جي ياد ڏياريندس، اتي اوهان وٽ ايندس ۽ اوهان کي برڪت ڏيندس. 25جيڪڏهن اوهين منهنجي لاءِ پٿر جي قربانگاهه ٺاهيو، تہ ان کي ڇنيل پٿرن سان نہ ٺاهيو، ڇو تہ ان تي پنهنجو اوزار هلائڻ سان اها ناپاڪ ٿي ويندي. 26منهنجي قربانگاهه تي ڏاڪڻين رستي نہ چڙهو، تہ جيئن ان تي اوهان جي ننگائي ظاهر نہ ٿئي.“
