ኣቦና ይዛረብ

ኣቦና ባዕሉ ነቲ ዓሰርተ ቓላት ተዛረቦ፥ ብትእዛዝ ዘይኮነ ብመንነቱ ጀሚሩ፦ እቲ ኻብ ባርነት ዘውፅኦም እዩ። ተኣማንነት፥ ስም፥ ሰንበት፥ ወለዲ፥ ህይወት፥ መርዓ፥ ንብረት፥ ሓቅን ትምኒትን። እቶም ህዝቢ ንሙሴ ምእንታኦም ክሰምዕ ለመንዎ፥ ንሱ ኸዓ ናብቲ ግብ ዝበለ ፀልማት ኣተወ።

ምዕራፍ 20።

ኣቦና ድማ ነዚ ኵሉ ቓላት እዚ ተዛረበ፦

ካብ ምድሪ ግብፂ፥ ካብ ቤት ባርነት ዘውፃእኹኻ ኣቦኻ ኣነ እየ።

ኣብ ቅድመይ ካልኦት ኣማልኽቲ ኣይሃልዉኻ።

ዝተቐረፀ ምስሊ፥ ወይ ኣብ ላዕሊ ኣብ ሰማያት፥ ወይ ኣብ ታሕቲ ኣብ ምድሪ፥ ወይ ኣብ ትሕቲ ምድሪ ኣብ ዘሎ ማይ ናይ ዘሎ ዝኾነ ምስሊ ንርእስኻ ኣይትግበር። ኣይትስገደሎም ኣይተምልኾምን፤ ኣነ ኣቦኻ ቐናእ ኣቦ እየ እሞ፥ ካብቶም ዝፀልኡኒ ሓጢኣት ኣቦታት ኣብ ልዕሊ ውሉድ ክሳዕ ሳልሳይን ራብዓይን ትውልዲ ኤምፅእ፥ ንዝፈትዉንን ትእዛዛተይውን ንዝሕልዉን ኣእላፋት ግና ምሕረት እገብር።

ስም ኣቦኻ ብኸንቱ ኣይትፅዋዕ፤ ኣቦና ነቲ ስሙ ብኸንቱ ዝፅውዕ ሰብ በደል ዘይብሉ ኣይገብሮን እዩ እሞ።

ንመዓልቲ ሰንበት ዘክር፥ ቅድስቲ ጌርካ ሓልዋ። ሽዱሽተ መዓልቲ ስራሕ፥ ኵሉ ተግባርካ ድማ ግበር። እታ ሻውዐይቲ መዓልቲ ግና ንኣቦኻ ሰንበት እያ። ንስኻ፥ ወድኻ፥ ጓልካ፥ ኣገልጋሊኻ ወይ ኣገልጋሊትካ፥ ጥሪትካ፥ ወይ እቲ ኣብ ማዕፆኻ ዘሎ ጓና፥ ኣብኣ ዝኾነ ስራሕ ኣይትግበሩ። ኣቦና ኣብ ሽዱሽተ መዓልቲ ሰማይን ምድርን ባሕርን ኣብኣቶም ዘሎ ዅሉን ፈጢሩ፥ በታ ሻውዐይቲ መዓልቲ ኣዕረፈ። ስለዙይ ኣቦና ንሰንበት መዓልቲ ባሪኹ ቀደሳ።

ነቦኻን ነዴኻን ኣኽብር፤ ኣብታ ኣቦኻ ዝህበካ ምድሪ መዓልቲታትካ ምእንቲ ኽነውሕ።

ኣይትቕተል።

ኣይትዘሙ።

ኣይትስረቕ።

ኣብ ልዕሊ ብፃይካ ብሓሰት ኣይትመስክር።

ቤት ብፃይካ ኣይትመነ። ሰበይቲ ብፃይካ ኮነ ግዙኡ ወይ ኣገልጋሊቱ፥ ብዕራዩን ኣድጉን፥ ወይ ናይ ብፃይካ ዝኾነ ነገር ኣይትመነ።

ኵሉ እቲ ህዝቢ ድማ ነጐድጓድን ምብራቕ መብረቕን ድምፂ መለኸትን እቲ ዝተክኽ እምባውን ረአዩ። ምስ ረአዩ ኸዓ ተንቀጥቀጡ፤ ርሕቕ ኢሎምውን ደው በሉ።

ናብ ሙሴ ድማ “ንስኻ ተዛረበና፥ ንሕናውን ክንሰምዕ ኢና። ኣቦና ግና ከይንመውት፥ ምሳና ኣይዛረብ” በልዎ።

ሙሴ ድማ ነቲ ህዝቢ “ኣይትፍርሑ፤ ኣቦና ፍርሑ ምሳኻትኩም ምእንቲ ኽፀንሕ፥ ከይትሓጥኡውን፥ ክፍትነኩም እዩ ዝመፀ” በሎም። እቲ ህዝቢ ድማ ርሕቕ ኢሉ ደው በለ፤ ሙሴ ግና ናብቲ ኣቦና ዝነበሮ ግብ ዝበለ ፀልማት ቀረበ።

ሙሴ ይቐርብ

ኣቦና ድማ ንሙሴ ከምዙይ በሎ፦ “ንደቂ እስራኤል ከምዙይ በሎም፦ ኣነ ኻብ ሰማይ ከም ዝተዛረብኩኹም ባዕልኻትኩም ርኢኹም ኢኹም። ምሳይ ዝኾኑ ናይ ብሩር ኣማልኽቲ ኣይትግበሩ፤ ናይ ወርቂ ኣማልኽቲ ድማ ንርእስኻትኩም ኣይትግበሩ። ናይ ምድሪ መሰውኢ ስራሕለይ፤ ኣብኡ ድማ ዚሕረቕ መስዋእትኻን መስዋእቲ ሰላምን፥ ኣባጊዕኻን ከፍትኻን ሰውእ። ኣብ ኵሉ ስመይ ዝዝከረሉ ቦታ ናባኻ ክመፅእ፥ ክባርኸካውን እየ። ናይ እምኒ መሰውኢ እንተ ገበርካለይ፥ ብእተፀርበ ኣእማን ኣይትስርሓዮ፤ ኣብ ልዕሊኡ መሳርሒ እንተ ኣልዓልካሉ ኣርኪስካዮ ኢኻ እሞ። ሕፍረትካ ኣብ ልዕሊኡ ምእንቲ ኸይቅላዕ፥ ናብ መሰውእየይ ብመደያይቦ ኣይትደይብ።”