Miteny ny Raintsika
Rayntsika mihitsy no miteny ny teny folo, manomboka tsy amin'ny fangatahana fa amin'izay Izy: Ilay nitondra azy nivoaka ny fanandevozana. Fahatokiana, anarana, Sabata, ray aman-dreny, ain'olona, fanambadiana, fananana, fahamarinana, filàna. Mifona amin'i Mosesy ny vahoaka mba hihaino ho azy, ary miditra ao amin'ny aizina matevina izy.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–17, 22–26
20 1Dia niteny ireto teny rehetra ireto ny Raintsika hoe:
2« Izaho no Rainao, izay nitondra anao niala tamin’ny tanin’i Egypta, niala tamin’ny trano fanompoana.
3« Aza manana andriamani-kafa eo anatrehako.
4« Aza manao sarin-javatra voasokitra ho anao, na endrika na inona na inona izay any an-danitra ambony, na etỳ ambonin’ny tany ambany, na any anatin’ny rano ambanin’ny tany. 5Aza miankohoka eo anoloan’izy ireo, na manompo azy; fa Izaho, Rainao, dia Ray saro-piaro, mamaly ny helok’ny ray aman-dreny amin’ny zanaka hatramin’ny taranaka fahatelo sy fahefatra amin’izay mankahala Ahy, 6fa mampiseho famindrampo araka ny fanekena amin’ny arivony amin’izay tia Ahy sy mitandrina ny didiko.
7« Aza manonona foana ny anaran’ny Rainao, fa tsy hamela ho tsy meloka ny Raintsika izay manonona foana ny anarany.
8« Tsarovy ny andro Sabata, mba hataonao masina izy. 9Enin-andro no hiasanao sy hanaovanao ny asanao rehetra, 10fa ny andro fahafito dia Sabata ho an’ny Rainao. Aza manao asa ianao, na ny zanakao lahy, na ny zanakao vavy, na ny mpanomponao lahy, na ny mpanomponao vavy, na ny biby fiompinao, na ny vahiny ao anatin’ny vavahadinao. 11Fa tao anatin’ny enin-andro no nanao ny lanitra sy ny tany sy ny ranomasina ary izay rehetra ao aminy ny Raintsika, dia nitsahatra tamin’ny andro fahafito; ary noho izany dia nitahy ny andro Sabata ny Raintsika ka nanao azy ho masina.
12« Manajà ny rainao sy ny reninao, mba hahalava ny andronao amin’ny tany izay omen’ny Rainao anao.
13« Aza mamono olona.
14« Aza mijangajanga.
15« Aza mangalatra.
16« Aza vavolombelona mandainga manohitra ny namanao.
17« Aza maniry ny tranon’ny namanao. Aza maniry ny vadin’ny namanao, na ny mpanompony lahy na vavy, na ny ombiny na ny boriky, na izay rehetra an’ny namanao. »
18Ary nahita ny kotrokorana sy ny helatra sy ny feon’ny trompetra ary ny tendrombohitra misy setroka ny vahoaka rehetra. Nony nahita izany izy, dia nangovitra ka nijanona teny lavitra.
19Hoy izy ireo tamin’i Mosesy: « Ianao no miteny aminay, dia hihaino izahay. Fa aza avela hiteny aminay ny Raintsika, fandrao maty izahay. »
20Hoy Mosesy tamin’ny vahoaka: « Aza matahotra; fa tonga hanandrana anareo ny Raintsika, mba hitoetra aminareo ny fahatahorana Azy, ka tsy hanota hianareo. » 21Nijanona teny lavitra ny vahoaka, fa Mosesy kosa nanatona ny haizina matevina izay nisy ny Raintsika.
Manatona i Mosesy
22Dia hoy ny Raintsika tamin’i Mosesy: « Lazao amin’ny Zanak’Israely hoe: Hianareo ihany no nahita fa niteny taminareo avy any an-danitra Aho. 23Aza manao andriamanitra volafotsy hiaraka amiko, ary aza manao andriamanitra volamena ho anareo. 24Manaova alitara tany ho Ahy, ary eo no hanaovanareo ny fanatitra doranareo sy ny fanati-pihavananareo, ny ondry aman’osinareo sy ny ombinareo. Na aiza na aiza no asiko ny anarako ho tsarovana, dia ho avy aminareo Aho ka hitahy anareo. 25Raha manao alitara vato ho Ahy hianareo, dia aza atao amin’ny vato voasoka izy, fa ny fampiasanareo ny fitaovanareo eo aminy dia mandoto azy. 26Aza miakatra amin’ny dingana mankany amin’ny alitarako, mba tsy hiseho eo aminy ny fahamenaranareo. »