پٿر مان پاڻي
رفيديم ۾ ماڻهو پاڻيءَ تي جهيڙو ڪن ٿا ۽ موسيٰ کي سنگسار ڪرڻ لاءِ تيار آهن، پڇن ٿا ته ڇا اسان جو پيءُ اسان جي وچ ۾ آهي يا نه. موسيٰ کي چيو وڃي ٿو ته پٿر تي ڌڪ هڻ، ۽ پاڻي نڪري اچي ٿو. پوءِ عماليق حملو ڪري ٿو، ۽ اسرائيل رڳو تيستائين غالب رهي ٿو جيستائين هارون ۽ حور موسيٰ جا هٿ مٿي جهلي رکن ٿا.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 5–6, 14
17 1اسرائيل جي سڄي جماعت سين جي بيابان مان روانو ٿي، اسان جي پيءُ جي حڪم موجب منزل بہ منزل سفر ڪندي رفيديم ۾ خيما کوڙيا، پر اتي ماڻهن لاءِ پيئڻ جو پاڻي ڪونہ هو. 2ماڻهن موسيٰ سان جهيڙو ڪندي چيو تہ ”اسان کي پيئڻ لاءِ پاڻي ڏي.“ موسيٰ وراڻيو تہ ”مون سان ڇو ٿا جهيڙو ڪريو؟ اسان جي پيءُ کي ڇو ٿا آزمايو؟“
3اتي ماڻهو پاڻيءَ لاءِ اڃايل هئا ۽ موسيٰ خلاف شڪايت ڪندي چيائون تہ ”تو اسان کي مصر مان ڇو ڪڍي آندو، ڇا اسان کي، اسان جي ٻارن ۽ اسان جي ڍورن کي اڃ سان ماري ڇڏڻ لاءِ؟“
4موسيٰ اسان جي پيءُ کي ٻاڏائيندي چيو تہ ”آءٌ هن قوم سان ڇا ڪريان؟ اهي تہ مون کي سنگسار ڪرڻ وارا آهن.“
5اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”ماڻهن جي اڳيان هل. پاڻ سان گڏ اسرائيل جا ڪي بزرگ وٺ، ۽ جنهن لٺ سان تو نيل کي ڌڪ هنيو هو، سا هٿ ۾ کڻي هل. 6آءٌ اتي حوريب جي پٿر تي تنهنجي اڳيان بيھندس. تون پٿر کي ڌڪ هڻ، تہ ان مان ماڻهن جي پيئڻ لاءِ پاڻي نڪرندو.“ موسيٰ اسرائيل جي بزرگن جي اکين اڳيان ائين ئي ڪيو.
7هن انهيءَ جاءِ جو نالو مسہ ۽ مريبہ رکيو، ڇاڪاڻ تہ بني اسرائيل اتي جهيڙو ڪيو ۽ اسان جي پيءُ کي آزمائيندي چيائون تہ ”ڇا اسان جو پيءُ اسان جي وچ ۾ آهي يا نہ؟“ a a v7 مسہ جو مطلب ”آزمائش“ ۽ مريبہ جو مطلب ”جهيڙو“ آهي. انهيءَ جاءِ جو نالو انهيءَ ڪري رکيو ويو جو ماڻهن شڪ ڪيو تہ اسان جو پيءُ سچ پچ انهن سان گڏ آهي يا نہ.
اسان جو پيءُ جنگ کٽي ٿو
8پوءِ عماليقين اچي رفيديم ۾ اسرائيل سان جنگ ڪئي. 9موسيٰ يشوع کي چيو تہ ”اسان لاءِ ماڻهو چونڊ، ۽ نڪري عماليقين سان وڙھ. سڀاڻي آءٌ اسان جي پيءُ جي لٺ هٿ ۾ کڻي ٽڪريءَ جي چوٽيءَ تي بيھندس.“ 10يشوع موسيٰ جي چوڻ موجب عماليقين سان وڙھيو، ۽ موسيٰ، هارون ۽ حور ٽڪريءَ جي چوٽيءَ تي چڙهي ويا. 11جڏهن بہ موسيٰ پنهنجو هٿ مٿي ڪندو هو، تڏهن اسرائيل غالب ايندو هو، پر جڏهن هو پنهنجو هٿ هيٺ ڪندو هو، تڏهن عماليق غالب ايندا هئا. 12موسيٰ جا هٿ ڳرا ٿي پيا، تنهنڪري هنن سندس هيٺان هڪ پٿر رکيو ۽ هو انهيءَ تي ويٺو. هارون ۽ حور هڪ هڪ پاسي کان سندس هٿ ٽيڪ ڏيندا رهيا، ايستائين جو سندس هٿ سج لهڻ تائين قائم رهيا. 13پوءِ يشوع عماليق ۽ سندس قوم کي تلوار جي ڌار سان هارائي ڇڏيو.
14اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”هيءَ ڳالھ ياد لاءِ ڪتاب ۾ لک، ۽ يشوع کي وڏي آواز سان ٻڌاءِ تہ آءٌ عماليق جي يادگيري آسمان هيٺان بلڪل مٽائي ڇڏيندس.“
15موسيٰ هڪ قربانگاھ ٺاهي، ان جو نالو ”اسان جو پيءُ منهنجو جھنڊو آهي“ رکيو، b b v15 اسرائيل جي عماليق تي فتح کان پوءِ، جيڪا تڏهن ملي جڏهن موسيٰ جا هٿ اسان جي پيءُ ڏانهن مٿي ٿيل هئا، موسيٰ قربانگاھ جو نالو ”اسان جو پيءُ منهنجو جھنڊو آهي“ رکيو. 16هن چيو تہ ”ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي تخت تي هٿ آهي؛ هو نسل در نسل عماليق سان وڙھندو رهندو.“ c c v16 ”تخت تي هٿ“ جنگ جو قسم آهي. عماليق اسان جي پيءُ جي حڪمراني تي پهرين حملو ڪيو، تنهنڪري هو انهن سان سدائين وڙھڻ جو قسم کڻي ٿو.
