Banyu saka ing Watu Karang
Ing Refidim bangsa iku padha padu bab banyu lan wis siyaga mbalang watu marang Musa, takon apa Rama kita ana ing satengahe wong-wong mau apa ora. Musa didhawuhi nggebug parang, lan metu banyune. Banjur Amalek nempuh, lan Israel mung menang salawase Harun lan Hur nyangga tangane Musa.
17 1Sakehe pasamuane Israel padha budhal saka ing Ara-ara Samun Sin, lelakon saka panggonan siji menyang panggonan liyane manut dhawuhe Rama kita, banjur padha masanggrahan ing Refidim—nanging ora ana banyu kang bisa diombe dening wong-wong mau. 2Wong-wong mau padha madoni Musa, pangucape: “Wenehana banyu kanggo ombenku.” Wangsulane Musa: “Yagene kowe padha madoni aku? Yagene kowe padha nyoba Rama kita?”
3Wong-wong mau padha ngelak banyu ana ing kono, nuli padha nggrundel marang Musa, pangucape: “Yagene kowe nggawa aku kabeh metu saka ing tanah Mesir, arep mateni aku lan anak-anakku sarta raja-kayaku kalawan ngelak?”
4Musa banjur sesambat marang Rama kita: “Kadospundi anggen kawula tumindak dhateng bangsa punika? Kirang sakedhik kawula dipun benturi sela.”
5Pangandikane Rama kita marang Musa: “Lungaa ndhisiki wong-wong iku. Nggawaa pinituwane Israel sawatara, lan cekelen teken kang ko-enggo nggebug Kali Nil mau, banjur lungaa. 6Aku bakal jumeneng ana ing ngarepmu, ing sadhuwure watu karang ing Horeb. Gebugen watu karang iku, temah bakal metu banyu saka ing kono kanggo ombene wong-wong iku.” Musa iya nindakake mangkono, disekseni dening para pinituwane Israel.
7Panggonan iku dijenengake Masa lan Meriba, amarga wong Israel padha madoni lan nyoba marang Rama kita, kalawan pitakon: “Rama kita iku ana ing tengah kita apa ora?” a a v7 Masa tegese “pandadaran” lan Meriba tegese “padudon” — panggonan iku dijenengi mangkono adhedhasar anggone bangsa iku mamang apa Rama kita temenan nunggil karo wong-wong mau.
Rama kita Ngunggulake ing Paprangan
8Ing wektu iku bangsa Amalek teka, perang nglawan Israel ing Refidim. 9Musa banjur kandha marang Yusak: “Miliha wong lanang kanggo kita, lan majua perang nglawan Amalek. Sesuk aku bakal ngadeg ana ing pucaking gumuk karo nggegem tekene Rama kita ing tanganku.” 10Yusak nindakake kaya kang dikandhakake Musa, nuli perang nglawan Amalek; dene Musa, Harun lan Hur padha munggah menyang pucaking gumuk. 11Anadene saben Musa ngangkat tangane, Israel kang unggul; nanging saben ngedhunake tangane, Amalek kang unggul. 12Tangane Musa banjur krasa abot, mulane padha nyelehake watu ana ing sangisore Musa supaya dilungguhi, dene Harun lan Hur nyangga tangane, siji ing sisih tengen lan sijine ing sisih kiwa, temah tangane tetep santosa nganti srengenge angslup. 13Lan Yusak ngalahake Amalek sabangsane kalawan landheping pedhang.
14Rama kita banjur dhawuh marang Musa: “Iki tulisen ana ing kitab minangka pangeling-eling, lan wacakna kanthi sora marang Yusak: Aku bakal ngilangake babar pisan pangeling-eling marang Amalek saka sangisoring langit.”
15Musa banjur yasa misbyah, kang dijenengake “Rama kita iku Panji-panjiku,” b b v15 Musa njenengi misbyah iku “Rama kita iku panji-panjiku” sawuse Israel unggul nglawan Amalek, kang kagayuh nalika tangane diangkat marang Rama kita. 16sarta pangucape: “Awit ana tangan ana ing dhamparing Rama kita: Panjenengane bakal perang nglawan Amalek saka turun tumurun.” c c v16 “Tangan ana ing dhampar” iku sumpah perang: Amalek kang luwih dhisik nyerang pangwasane Rama kita, mulane Panjenengane sumpah bakal merangi wong-wong iku ing salawase.