Στο χέρι σου παραδίνω
Για τον διευθυντή της μουσικής. Ψαλμός του Δαβίδ.
Κυνηγημένος και ψιθυριστά σχολιασμένος, ώσπου οι γείτονες να τον αποφεύγουν στον δρόμο, ο Δαβίδ νιώθει ξεχασμένος σαν σπασμένο αγγείο. Κι όμως λέει ότι οι καιροί του είναι στο χέρι του Πατέρα του και εκεί παραδίδει το πνεύμα του, καθώς θυμάται πως κάποτε εισακούστηκε μέσα σε πολιορκημένη πόλη.
31 1Σ' εσένα, Πατέρα μου, βρίσκω καταφύγιο· ας μην ντροπιαστώ ποτέ· με τη δικαιοσύνη σου γλίτωσέ με. 2Στρέψε το αυτί σου σ' εμένα· γλίτωσέ με γρήγορα. Γίνε ο βράχος του καταφυγίου μου, φρούριο προστασίας για να με σώσεις. 3Γιατί εσύ είσαι ο βράχος μου και το φρούριό μου· για χάρη του ονόματός σου με οδηγείς και με καθοδηγείς. 4Με ελευθερώνεις από το δίχτυ που έκρυψαν για μένα, γιατί εσύ είσαι το καταφύγιό μου.
5Στο χέρι σου παραδίνω το πνεύμα μου· εσύ με λύτρωσες, Πατέρα μου, πιστέ και αληθινέ. a a v5 Ο Ιησούς προσευχήθηκε αυτά τα λόγια καθώς πέθαινε — «Πατέρα, στα χέρια σου παραδίνω το πνεύμα μου» (Λουκάς 23:46) — εμπιστευόμενος τον εαυτό του στον Πατέρα που εμπιστεύεται αυτός ο ψαλμός. 6Μισώ αυτούς που προσκολλώνται σε ανάξια είδωλα, αλλά εγώ εμπιστεύομαι τον Πατέρα μου. 7Θα χαρώ και θα αγαλλιάσω με την πιστή αγάπη σου, γιατί είδες τη θλίψη μου· γνώρισες τα βάσανα της ψυχής μου, 8και δεν με παρέδωσες στον εχθρό· έβαλες τα πόδια μου σε ευρύχωρο τόπο. 9Ελέησέ με, Πατέρα μου, γιατί βρίσκομαι σε στενοχώρια· τα μάτια μου σβήνουν από τη θλίψη, η ψυχή μου και το σώμα μου μαζί. 10Γιατί η ζωή μου αναλώνεται με τη λύπη, και τα χρόνια μου με τους στεναγμούς· η δύναμή μου εξαντλείται εξαιτίας της αμαρτίας μου, και τα κόκαλά μου φθείρονται. 11Εξαιτίας όλων των εχθρών μου έγινα ντροπή, ιδιαίτερα στους γείτονές μου, και φόβος στους γνωστούς μου· όσοι με βλέπουν στον δρόμο φεύγουν από μένα. 12Ξεχάστηκα σαν νεκρός, έφυγα από τη μνήμη· έγινα σαν σπασμένο δοχείο.
13Γιατί ακούω τους ψιθύρους πολλών — τρόμος από παντού — καθώς αυτοί συνωμοτούν μαζί εναντίον μου, σχεδιάζοντας να μου πάρουν τη ζωή. 14Όμως εγώ εμπιστεύομαι εσένα, Πατέρα μου· λέω: «Εσύ είσαι ο Πατέρας μου». 15Οι καιροί μου είναι στο χέρι σου· γλίτωσέ με από το χέρι των εχθρών μου και από τους διώκτες μου. 16Κάνε το πρόσωπό σου να λάμψει πάνω στον δούλο σου· με την πιστή αγάπη σου σώσε με. 17Πατέρα μου, ας μην ντροπιαστώ, γιατί σ' εσένα κράζω· ας ντροπιαστούν οι ασεβείς και ας σωπάσουν στον τάφο.
18Ας βουβαθούν τα ψεύτικα χείλη, που μιλούν με αλαζονεία εναντίον του δίκαιου με υπερηφάνεια και περιφρόνηση. 19Πόσο άφθονη είναι η καλοσύνη σου, που έχεις φυλάξει γι' αυτούς που σε φοβούνται, που έχεις δείξει σ' αυτούς που καταφεύγουν σ' εσένα, μπροστά σε όλους.
20Στο καταφύγιο της παρουσίας σου τους κρύβεις από τις μηχανορραφίες των ανθρώπων· τους φυλάς ασφαλείς στο καταφύγιό σου από τις συκοφαντικές γλώσσες. 21Ευλογημένος ας είναι ο Πατέρας μου, γιατί μου φανέρωσε τη θαυμαστή πιστή αγάπη του όταν ήμουν σε πόλη πολιορκημένη.
22Είχα πει μέσα στον πανικό μου: «Αποκόπηκα από μπροστά στα μάτια σου». Όμως εσύ άκουσες την κραυγή μου για έλεος όταν σου φώναξα για βοήθεια. 23Αγαπάτε τον Πατέρα μας, όλοι εσείς οι πιστοί του. Ο Πατέρας μας φυλάει τους πιστούς, αλλά ανταποδίδει πλήρως σ' εκείνον που ενεργεί με υπερηφάνεια. 24Να είστε δυνατοί, και πάρτε θάρρος, όλοι εσείς που περιμένετε τον Πατέρα μας.
