زبور 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹اي منهنجا بابا، آءٌ تو ۾ پناهه وٺان ٿو؛ مون کي ڪڏهن بہ شرمندو نہ ٿيڻ ڏج؛ پنهنجي سچائيءَ سان مون کي ڇڏاءِ. ²پنهنجو ڪن مون ڏانهن جھڪاءِ؛ جلدي مون کي ڇڏاءِ. منهنجي پناهه جو پٿر ٿي، مون کي بچائڻ لاءِ بچاءَ جو قلعو ٿي. ³ڇاڪاڻ تہ تون منهنجو پٿر ۽ منهنجو قلعو آهين؛ پنهنجي نالي جي خاطر تون مون کي هلائين ٿو ۽ رهنمائي ڪرين ٿو. ⁴جيڪو ڄار هنن مون لاءِ لڪايو آهي، تنهن مان تون مون کي آزاد ڪرين ٿو، ڇاڪاڻ تہ تون منهنجي پناهه آهين.

⁵تنهنجي هٿ ۾ آءٌ پنهنجو روح سونپيان ٿو؛ اي منهنجا بابا، اي وفادار ۽ سچا، تو مون کي ڇڏايو آهي. ^a a v5 يسوع پنهنجي موت وقت اهي لفظ دعا طور چيا — ”اي پيءُ، آءٌ پنهنجو روح تنهنجي هٿن ۾ سونپيان ٿو“ (لوقا 23:46) — ۽ هن پاڻ کي انهيءَ پيءُ جي حوالي ڪيو جنهن تي هي زبور ڀروسو ڪري ٿو. ⁶جيڪي بيڪار بتن سان چنبڙيل آهن، تن کان آءٌ نفرت ڪريان ٿو، پر آءٌ منهنجي پيءُ تي ڀروسو ڪريان ٿو. ⁷آءٌ تنهنجي لافاني شفقت ۾ خوش ۽ شادمان ٿيندس، ڇاڪاڻ تہ تو منهنجي مصيبت ڏٺي آهي؛ تو منهنجي جان جون تڪليفون ڄاتيون آهن، ⁸تو مون کي دشمن جي حوالي نہ ڪيو آهي؛ تو منهنجا پير ڪشادي جاءِ تي رکيا آهن. ⁹اي منهنجا بابا، مون تي مهربان ٿيءُ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ ڏکيائيءَ ۾ آهيان؛ منهنجون اکيون غم کان ٿڪجي پيون آهن، منهنجو جيءُ ۽ منهنجو بدن بہ. ¹⁰ڇاڪاڻ تہ منهنجي زندگي ڏک ۾ ۽ منهنجا سال آهون ڀرڻ ۾ کپي ويا آهن؛ منهنجي گناهه سبب منهنجي طاقت گھٽجي وئي آهي ۽ منهنجا هڏا ڳري ويا آهن. ¹¹منهنجن سڀني دشمنن سبب آءٌ ذلت جو نشان ٿي پيو آهيان، خاص ڪري پنهنجن پاڙيسرين لاءِ، ۽ واقفڪارن لاءِ خوف؛ جيڪي مون کي گھٽيءَ ۾ ڏسن ٿا، سي مون کان ڀڄن ٿا. ¹²مئل ماڻهوءَ وانگر آءٌ وساريو ويو آهيان، ذهن مان نڪري ويو آهيان؛ آءٌ ڀڳل ٿانءَ وانگر ٿي پيو آهيان.

¹³ڇاڪاڻ تہ آءٌ ڪيترن جي ڪنڀاڙ ٻڌان ٿو— چوڌاري خوف آهي—جڏهن اهي مون خلاف گڏجي سازش ڪن ٿا، تڏهن منهنجي جان وٺڻ لاءِ ترڪيبون ٺاهين ٿا. ¹⁴پر اي منهنجا بابا، آءٌ تو تي ڀروسو ڪريان ٿو؛ آءٌ چوان ٿو تہ ”تون منهنجو پيءُ آهين.“ ¹⁵منهنجا وقت تنهنجي هٿ ۾ آهن؛ مون کي منهنجن دشمنن جي هٿان ۽ منهنجن ستائيندڙن کان ڇڏاءِ. ¹⁶پنهنجو منهن پنهنجي ٻانهي تي روشن ڪر؛ پنهنجي لافاني شفقت سان مون کي بچاءِ. ¹⁷اي منهنجا بابا، مون کي شرمندو نہ ٿيڻ ڏج، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تو کي سڏيان ٿو؛ بدڪار شرمندا ٿين ۽ قبر ۾ خاموش ڪيا وڃن.

¹⁸ڪوڙا چپ خاموش ڪيا وڃن، جيڪي سچارن جي خلاف غرور ۽ حقارت سان مغروريءَ جون ڳالھيون ڪن ٿا. ¹⁹تنهنجي ڀلائي ڪيتري نہ گھڻي آهي، جيڪا تو انهن لاءِ ذخيرو ڪري رکي آهي جيڪي تو کان ڊڄن ٿا، ۽ جيڪا تو انهن تي سڀني جي اڳيان ظاهر ڪئي آهي جيڪي تو ۾ پناهه وٺن ٿا.

²⁰پنهنجي حضوريءَ جي پناهه ۾ تون انهن کي ماڻهن جي سازشن کان لڪائين ٿو؛ پنهنجي ڇانوَ ۾ انهن کي تهمت لڳائيندڙ زبانن کان سلامت رکين ٿو. ²¹منهنجو پيءُ مبارڪ هجي، ڇاڪاڻ تہ جڏهن آءٌ گھيريل شهر ۾ هوس، تڏهن هن مون کي پنهنجي عجيب لافاني شفقت ڏيکاري.

²²مون پنهنجي گھبراهٽ ۾ چيو هو تہ ”آءٌ تنهنجين اکين اڳيان کان ڪٽجي ويو آهيان.“ پر جڏهن مون مدد لاءِ تو کي سڏيو، تڏهن تو منهنجي رحم جي فرياد ٻڌي. ²³اسان جي پيءُ سان پيار ڪريو، اي سندس سڀ وفادار ماڻهؤ. اسان جو پيءُ وفادارن جي حفاظت ڪري ٿو، پر مغروريءَ سان عمل ڪندڙ کي پورو بدلو ڏئي ٿو. ²⁴مضبوط ٿيو ۽ همت ڪريو، اي اسان جي پيءُ جو انتظار ڪندڙؤ.