Harka Keetti Nan Kenna

Qajeelaa muuziqaaf. Faarfannaa Daawit.

Ari'amee, hamilee ittiin dubbatamee hanga ollaan daandii irratti isa dhiisuutti, Daawit akka okkotee cabe irraanfatameera of ilaala. Ta'ellee yeroon isaa harka Abbaa isaa keessa jira jedha, hafuura isaas achitti dabarsee kenna, magaalaa marfamte keessatti yeroo tokko dhaga'amuu yaadata.

Boqonnaa 31.

Yaa Abbaa koo, si bira nan baqadha; gonkumaa hin qaanessin; qajeelummaa keetiin na baasi. Gurra kee natti qabi; dafii na baasi. Kattaa baqannaa naaf ta'i, masaraa ittisaa na oolchu. Ati kattaa koo fi masaraa koo dha; maqaa keetiif na geggeessita, na qajeelchitas. Sababii ati baqannaa koo taateef, kiyyoo isaan natti dhoksan irraa na baafta.

Hafuura koo harka keetti nan kenna; yaa Abbaa koo, amanamaa fi dhugaa ta'ee, ati na furte. ^a Ani warra waaqolii tolfamoo faayidaa hin qabne qabatan nan jibba, garuu Abbaa kootti nan amana. Sababii ati rakkina koo argiteef gaarummaa kee keessatti nan gammada, nan ililchas; dhiphina lubbuu koo beekteefis, diinaaf harka hin kennine; miilla koo iddoo bal'aa keessa dhaabbatte. Yaa Abbaa koo, ani dhiphadheeraatii naaf araarami; ijji koo gadda irraa dadhabeera, lubbuun koo fi qaamni koos akkasuma. Jireenyi koo gaddaan, waggaan koos aaduudhaan dhumateera; humni koo cubbuu koo irraa kan ka'e dadhabeera, lafeen koos gogeera. Diinota koo hundumaaf ani qaanii ta'eera, caalaatti ollaa kootiif, beekamtoota kootiifis sodaa ta'eera; warri daandii irratti na argan narraa baqatu. Akka nama du'eetti irraanfatameera, yaadarraa ba'eera; akka okkotee cabeetti ta'eera.

Hasaasa namoota baay'ee nan dhaga'a—sodaan naannoo hundumaa jira—yeroo isaan natti walitti mari'atanii lubbuu koo fudhachuuf yaadan. Garuu yaa Abbaa koo, ani sitti nan amana; «Ati Abbaa koo dha» nan jedha. Yeroon koo harka keetti jira; harka diinota koo irraa fi warra na ari'an irraa na baasi. Fuula kee tajaajilaa keetiif calaqqisiisi; gaarummaa keetiin na oolchi. Yaa Abbaa koo, na hin qaanessin, sababii ani si waammadheef; hamoonni haa qaanaa'an, awwaala keessattis haa callisan.

Afaan sobaa haa callisu, kan qajeeloota irratti of tuultee boonuu fi tuffiidhaan dubbatu. Gaarummaan kee akkam baay'ee guddaa dha, kan warra si sodaataniif kuufte, kan warra sitti baqataniif nama hundumaa duratti agarsiifte.

Dhoksaa fuula keetii keessatti yaada namootaa irraa isaan dhoksita; dhoksaa keetii keessatti arraba maqaa balaaleffatu irraa isaan eegda. Abbaan koo haa eebbifamu, sababii yeroon magaalaa marfamte keessa turetti gaarummaa isaa dinqisiisaa natti agarsiiseef.

Ani sodaadhaan akkana jedheen ture, «Fuula kee duraa irraa citeera.» Garuu yeroon gargaarsaaf sitti iyyadhe, sagalee kadhannaa koo dhaga'ite. Abbaa keenya jaalladhaa, isin warri amanamoo isaa hundi. Abbaan keenya warra amanamoo in eega, garuu nama of tuultee hojjetu guutummaatti in kaffala. Jabaadhaa, onnee qabadhaa, isin warri Abbaa keenya eeggattan hundi.