Marang Astane Paduka Kawula Masrahaken
Kanggo pemimpin kidung. Masmur anggitane Prabu Dawud.
Diburu lan dirasani nganti tangga-tanggané nyingkiri dhèwèké ing dalan, Dawud rumangsa dilalèkaké kaya kendhi pecah. Nanging dhèwèké tetep kandha yèn wektu-wektuné ana ing astané Ramané lan masrahaké rohé ing kono, ngèlingi nalika biyen dirungokaké ing kutha kang dikepung.
31 1Dhuh Rama, kawula ngungsi dhateng Paduka; mugi kawula sampun ngantos kawirangan ing salami-laminipun; srana kabeneran Paduka, mugi Paduka ngluwari kawula. 2Mugi Paduka nilingaken talingan Paduka dhateng kawula; mugi ngluwari kawula kanthi enggal. Paduka mugi dadosa parang pangungsen kawula, beteng pakuwon kangge milujengaken kawula. 3Awit Paduka punika parang saha beteng kawula; margi saking asma Paduka, Paduka nuntun saha ngirid kawula. 4Paduka ngluwari kawula saking jaring ingkang dipunpasang kangge kawula, awit Paduka punika pangungsen kawula.
5Dhateng astane Paduka kawula masrahaken nyawa kawula; Paduka sampun nebus kawula, dhuh Rama, ingkang setya saha sejati. a a v5 Gusti Yesus ndedonga nganggo tembung iki nalika seda — “Dhuh Rama, nyawa Kawula Kawula pasrahaken dhateng astane Paduka” (Lukas 23:46) — masrahake sarirane marang Sang Rama kang dipercaya ing masmur iki. 6Kawula sengit dhateng tiyang ingkang ngugemi brahala ingkang tanpa guna, nanging kawula kumandel dhateng Rama kawula. 7Kawula badhe bingah saha suka-rena awit saking sih-kadarman Paduka, amargi Paduka sampun mirsa kasangsaran kawula; Paduka sampun nguningani karibedaning jiwa kawula, 8saha Paduka boten masrahaken kawula dhateng mengsah; Paduka sampun ngadegaken suku kawula ing papan ingkang jembar. 9Mugi Paduka paring sih-rahmat dhateng kawula, dhuh Rama, awit kawula nandhang karibedan; mripat kawula sampun rusak dening kasisahan, makaten ugi jiwa saha badan kawula. 10Awit gesang kawula telas dening kasusahan, saha taun-taun kawula dening pasambat; karosan kawula ical margi saking dosa kawula, saha balung-balung kawula lumer. 11Margi saking sakathahing mengsah kawula, kawula dados tiyang ingkang nistha, langkung-langkung tumrap tangga-tepalih kawula, saha nggegirisi tumrap tepangan kawula; tiyang ingkang sumerep kawula wonten ing margi sami mlajeng saking kawula. 12Kawula kasupen kados tiyang pejah, ical saking pengetan; kawula dados kados kendhil ingkang pecah.
13Awit kawula mireng bisik-bisikipun tiyang kathah—giris wonten ing sakiwa-tengen—nalika piyambakipun sami sekuthon nglawan kawula, ngrancang badhe mejahi kawula. 14Nanging kawula kumandel dhateng Paduka, dhuh Rama; kawula munjuk, “Paduka punika Rama kawula.” 15Wekdal kawula wonten ing astane Paduka; mugi Paduka ngluwari kawula saking tanganing mengsah kawula saha saking tiyang ingkang nguya-uya kawula. 16Mugi pasuryan Paduka madhangana abdi Paduka; mugi kawula Paduka wilujengaken srana sih-kadarman Paduka. 17Dhuh Rama, mugi kawula sampun ngantos kawirangan, amargi kawula nyebut asma Paduka; mugi tiyang duraka sami kawirangan saha kasirep wonten ing kubur.
18Mugi lambe ingkang cidra sami kabungkem, ingkang ngucap kanthi gumunggung nglawan tiyang mursid, kanthi angkuh saha pangremeh. 19Saiba agengipun kasaenan Paduka, ingkang Paduka simpen kangge tiyang ingkang ngabekti dhateng Paduka, ingkang Paduka tedahaken dhateng tiyang ingkang ngungsi dhateng Paduka, supados kauningan ing ngakathah.
20Wonten ing pangayomaning ngarsa Paduka, Paduka ndhelikaken tiyang-tiyang punika saking pangrancanganing manungsa; Paduka ngreksa tiyang-tiyang punika kanthi wilujeng wonten ing pangungsen Paduka saking ilat ingkang mitenah. 21Pinujia Rama kawula, awit Panjenenganipun sampun ngatingalaken sih-kadarmanipun ingkang ngeram-eramaken dhateng kawula nalika kawula wonten ing kitha ingkang dipunkepung.
22Kawula sampun matur ing salebeting giris kawula, “Kawula sampun kapisah saking ngarsa Paduka.” Nanging Paduka miyarsakaken panyuwun karmatan kawula nalika kawula sesambat nyuwun pitulungan dhateng Paduka. 23Padha tresnaa marang Rama kita, he kowe kabeh para wong kang setya marang Panjenengane. Rama kita ngreksa wong-wong kang setya, nanging males kanthi sampurna marang wong kang tumindak kanthi angkuh. 24Padha sing kukuh, lan padha tatagna atimu, he kowe kabeh kang padha ngarep-arep marang Rama kita.