زۀ ستا په لاس کښې سپارم
د موسيقۍ د مشر دپاره. د داؤد يو زبور.
ښکار شوی او پسې پسپسې شوی تر دې چې ګاونډیان یې په کوڅه کې ترې ډډه کوي، داؤد ځان د مات لوښي په څېر هېر شوی احساسوي. بیا هم وايي چې د هغه وختونه د هغه د پلار په لاس کې دي او خپل روح هلته سپاري، او هغه وخت رایادوي چې یو ځل په محاصره شوي ښار کې واورېدل شو.
31 1اے پلاره، زۀ په تا پناه اخلم؛ زۀ دې هيڅکله شرمنده نۀ شم؛ په خپل صداقت سره ما خلاص کړه. 2ماته خپل غوږ راواړوه؛ ما ژر خلاص کړه. زما د پناه ګاه ډبره شه، زما د ژغورلو دپاره يوه مضبوطه قلعه. 3ځکه چې تۀ زما ډبره او زما قلعه يې؛ د خپل نوم په خاطر تۀ ما بوځې او ما ته لار ښايې. 4تۀ به ما د هغه جال نه خلاص کړې چې هغوئ راته پټ کړے دے، ځکه چې تۀ زما پناه ګاه يې.
5زۀ خپل روح ستا په لاس کښې سپارم؛ تا زۀ خلاص کړم، اے پلاره، اے وفاداره او رښتينے. a a v5 عيسىٰ دا الفاظ د خپل مرګ په وخت کښې دُعا کړل — ”پلاره، زۀ خپل روح ستا په لاسونو کښې سپارم“ (لوقا ۲۳:۴۶) — هغۀ خپل ځان هغه پلار ته وسپارلو چې دا زبور پرې اعتبار کوى. 6زۀ د هغه کسانو نه کرکه کوم چې په بېکاره بتانو پورې نښتى وى، خو زۀ په خپل پلار باندې اعتبار کوم. 7زۀ به ستا په مينه کښې خوشحالى او خوشى وکړم، ځکه چې تا زما تکليف وليدو؛ تا زما د روح پرېشانى وپېژندله، 8او تا زۀ دښمن ته حواله نۀ کړم؛ تا زما پښې په يو فراخ ځائ کښې ودرولې. 9اے پلاره، په ما رحم وکړه، ځکه چې زۀ په مصيبت کښې يم؛ زما سترګې له غم نه ستړې شوې، همدغه شان زما روح او زما بدن هم. 10ځکه چې زما ژوند په غم کښې تېر شو، او زما کالونه په اسوېلو؛ زما طاقت زما د ګناه په سبب ختم شو، او زما هډوکى کمزورى شول. 11د خپلو ټولو دښمنانو په سبب زۀ د بدنامۍ سبب شوم، خاص کر زما ګاونډيانو ته، او زما پېژندګلو ته د وېرې سبب؛ څوک چې ما په کوڅه کښې ويني هغوئ زما نه تښتى. 12زۀ د يو مړى سړى په شان هېر شوے يم، د ذهن نه وتلے؛ زۀ د يو ماتے لوښى په شان شوے يم.
13ځکه چې زۀ د ډېرو کسانو پوس پوس اورم— د هر طرف نه وېره—چې هغوئ زما خلاف يو ځائ سازش کوى، او منصوبه جوړوى چې زما ژوند واخلى. 14خو اے پلاره، زۀ په تا باندې اعتبار کوم؛ زۀ وايم چې، ”تۀ زما پلار يې.“ 15زما وختونه ستا په لاس کښې دى؛ ما د خپلو دښمنانو د لاس نه او د هغه چا نه چې ما ځوروى خلاص کړه. 16خپل مخ په خپل بنده باندې روښانه کړه؛ په خپله مينه کښې ما خلاص کړه. 17اے پلاره، زۀ دې شرمنده نۀ شم، ځکه چې زۀ تا رابلم؛ بدکاران دې شرمنده شى او په قبر کښې دې غلى شى.
18دروغژن شونډې دې غلې شى، کومې چې د صادق خلاف په غرور او سپکاوى سره په تکبر خبرې کوى. 19ستا نيکى څومره ډېره ده، کومه چې تا د هغه کسانو دپاره ذخيره کړې ده چې ستا نه وېرېږى، کومه چې تا هغه کسانو ته ښودلې ده چې په تا پناه اخلى، د ټولو په وړاندې.
20ستا د حضور په پناه کښې تۀ هغوئ د انسانانو د سازشونو نه پټوې؛ تۀ هغوئ په خپله پناه کښې د بهتان ژبو نه محفوظ ساتې. 21زما پلار دې مبارک وى، ځکه چې هغۀ ما ته خپله عجيبه مينه وښودله کله چې زۀ په يو محاصره شوى ښار کښې وم.
22ما په خپله وارخطائۍ کښې وئيلى وو چې، ”زۀ ستا د سترګو د وړاندې نه غورزولے شوم.“ خو تا زما د رحم فرياد واورېدو کله چې ما د مدد دپاره تا ته آواز وکړو. 23د زمونږ پلار سره مينه وکړئ، اے د هغۀ ټولو وفادارو بندګانو. زمونږ پلار د وفادارو ساتنه کوى، خو هغه د هغه چا پوره بدله ورکوى څوک چې په غرور عمل کوى. 24مضبوط اوسئ، او زړۀ ور شئ، اے تاسو ټولو چې د زمونږ پلار انتظار کوئ.