መዝሙር 31

31 ¹አባቴ ሆይ፣ በአንተ እጠለላለሁ፤ ለዘላለም አላፍር፤ በጽድቅህ አድነኝ። ²ጆሮህን ወደ እኔ አዘንብል፤ ፈጥነህ አድነኝ። መጠጊያ ዐለቴ ሁነኝ፤ የሚያድነኝ የመከታ ምሽግ ሁነኝ። ³አንተ ዐለቴና ምሽጌ ነህና፤ ስለ ስምህ ትመራኛለህ፤ ታቀናኛለህም። ⁴መጠጊያዬ አንተ ነህና፣ ከሰወሩልኝ መረብ ታወጣኛለህ።

⁵መንፈሴን በእጅህ አደራ እሰጣለሁ፤ ታማኝና እውነተኛ አባቴ ሆይ፣ ተቤዠኸኝ። ^a a v5 ኢየሱስ ሲሞት፣ “አባት ሆይ፣ መንፈሴን በእጆችህ አደራ እሰጣለሁ” (ሉቃስ 23፥46) በማለት ይህን ቃል ጸለየ፤ ይህ መዝሙር የሚታመንበትን አብን ራሱን አደራ እየሰጠ ነበር። ⁶ከንቱ ጣዖታትን የሚከተሉትን እጠላለሁ፤ እኔ ግን በአባቴ እታመናለሁ። ⁷በኪዳን ፍቅርህ ደስ ይለኛል፤ ሐሤትም አደርጋለሁ፤ መከራዬን አይተሃልና፤ የነፍሴን ጭንቀት ዐውቀሃል፤ ⁸ለጠላትም አሳልፈህ አልሰጠኸኝም፤ እግሮቼን በሰፊ ስፍራ አቁመሃል። ⁹አባቴ ሆይ፣ በጭንቀት ውስጥ ነኝና ማረኝ፤ ዐይኖቼ ከኀዘን የተነሣ ደክመዋል፤ ነፍሴም ሰውነቴም እንዲሁ። ¹⁰ሕይወቴ በኀዘን አልቃለችና፤ ዓመታቴም በመቃተት፤ ኀይሌ ¹¹ከጠላቶቼ ሁሉ የተነሣ መሳቂያ ሆኛለሁ፤ ይልቁንም ለጎረቤቶቼ፣ ለሚያውቁኝም አስፈሪ ሆኛለሁ፤ በመንገድ የሚያዩኝ ከእኔ ይሸሻሉ። ¹²እንደ ሞተ ሰው ተረስቻለሁ፤ ከልብ ወጥቻለሁ፤ እንደ ተሰበረ ዕቃ ሆኛለሁ።

¹³የብዙዎችን ሹክሹክታ እሰማለሁና፤ በየአቅጣጫው ድንጋጤ ነው፤ በእኔ ላይ አብረው እየተመካከሩ፣ ነፍሴን ለማጥፋት ያሤራሉ። ¹⁴አባቴ ሆይ፣ እኔ ግን በአንተ እታመናለሁ፤ “አባቴ አንተ ነህ” እላለሁ። ¹⁵ዘመኔ በእጅህ ነው፤ ከጠላቶቼ እጅ አድነኝ፤ ¹⁶ፊትህን በባሪያህ ላይ አብራ፤ በኪዳን ፍቅርህ አድነኝ። ¹⁷አባቴ ሆይ፣ አንተን ጠርቻለሁና አላፍር፤ ክፉዎች ያፍሩ፤ በመቃብርም ዝም ይበሉ።

¹⁸በጻድቁ ላይ በትዕቢትና በንቀት በድፍረት የሚናገሩ ሐሰተኛ ከንፈሮች ዝም ይበሉ። ¹⁹ለሚፈሩህ ያከማቸኸው፣ በአንተ ለሚጠጉት በሰው ፊት የገለጥኸው ቸርነትህ እንዴት ብዙ ነው!

²⁰በፊትህ መጋረጃ ውስጥ ከሰዎች ተንኰል ትሰውራቸዋለህ፤ በዳስህ ውስጥ ከሚከራከሩ ምላሶች ትጠብቃቸዋለህ። ²¹አባቴ ይባረክ፤ በተከበበች ከተማ ሳለሁ፣ ድንቅ የሆነ የኪዳን ፍቅሩን አሳይቶኛልና።

²²እኔም በድንጋጤዬ፣ “ከዐይኖችህ ፊት ተለይቻለሁ” ብዬ ነበር። ነገር ግን ወደ አንተ ለእርዳታ በጮኽሁ ጊዜ፣ የምሕረት ጩኸቴን ሰማህ። ²³እናንተ ታማኝ ቅዱሳኑ ሁሉ፣ አባታችንን ውደዱ። አባታችን ታማኞችን ይጠብቃል፤ በትዕቢት የሚሠራውን ግን በሚገባ ይከፍለዋል። ²⁴እናንተ አባታችንን የምትጠባበቁ ሁሉ፣ በርቱ፤ ልባችሁም ይጽና።