መዝሙር 30

30 ¹አባቴ ሆይ፣ ከፍ ከፍ አደርግሃለሁ፤ አንተ አንሥተኸኛልና፤ ጠላቶቼም በእኔ ላይ እንዲደሰቱ አልፈቀድህም።

²አባቴ ሆይ፣ እርዳታ እንድታደርግልኝ ወደ አንተ ጮኽሁ፤ አንተም ፈወስኸኝ። ³አባቴ ሆይ፣ ነፍሴን ከመቃብር አወጣሃት፤ በሕይወት አቆየኸኝ፤ ወደ ጒድጓድም እንዳልወርድ አደረግኸኝ።

⁴እናንተ ታማኞቹ ሆይ፣ ለአባታችን ዘምሩ፤ ለቅዱስ ስሙም ምስጋና አቅርቡ። ⁵ቍጣው ለቅጽበት ብቻ ነውና፤ ሞገሱ ግን ዕድሜ ልክ ነው፤ ልቅሶ ሌሊቱን ሙሉ ቢቆይም፣ ደስታ ግን በማለዳ ይመጣል።

⁶በተማመንሁ ጊዜ እንዲህ አልሁ፤ “ከቶ አልናወጥም።” ⁷አባቴ ሆይ፣ በሞገስህ ተራራዬን አጽንተህ አቆምኸው፤ ፊትህን በሰወርህ ጊዜ ግን ደነገጥሁ።

⁸አባቴ ሆይ፣ ወደ አንተ ተጣራሁ፤ ወደ ጌታ አባትም ምሕረትን ለመንሁ፤ ⁹“ዝም ብዬ ብቀር፣ ወደ ጒድጓድም ብወርድ ምን ይጠቅማል? ዐፈር ያመሰግንሃልን? ታማኝነትህንስ ይናገራልን? ¹⁰አባቴ ሆይ፣ ስማኝ፣ ምሕረትም አድርግልኝ፤ አባቴ ሆይ፣ ረዳቴ ሁነኝ።”

¹¹ልቅሶዬን ወደ ጭፈራ ለወጥህ፤ የሐዘን ልብሴን ገፈህ ደስታን አለበስኸኝ፣ ¹²ይህም ልቤ እንዲያመሰግንህ እንጂ ዝም እንዳይል ነው፤ አባቴ ሆይ፣ ለዘላለም አመሰግንሃለሁ።