Mga Awit 30

30 ¹ Dadakilain kita, aking Ama, sapagkat ako'y iyong itinaas at hindi hinayaang magsaya sa akin ang aking mga kaaway.

² Aking Ama, tumawag ako sa iyo para humingi ng tulong, at ako'y iyong pinagaling. ³ Aking Ama, iniahon mo ang aking kaluluwa mula sa libingan; iningatan mo akong buhay at hindi hinayaang bumaba sa hukay.

⁴ Umawit kayo sa ating Ama, kayong mga tapat sa kanya, at magpasalamat sa kanyang banal na pangalan. ⁵ Sapagkat ang kanyang galit ay sandali lamang, ngunit ang kanyang kagandahang-loob ay habambuhay; ang pag-iyak ay maaaring tumagal magdamag, ngunit ang kagalakan ay dumarating sa umaga.

⁶ Nang ako'y panatag, sinabi ko, “Hindi ako matitinag kailanman.” ⁷ Aking Ama, sa iyong kagandahang-loob ay pinatatag mo ang aking bundok; ngunit nang itago mo ang iyong mukha, ako'y nabalisa.

⁸ Sa iyo, aking Ama, tumawag ako; sa Kataas-taasang Ama ay nagmakaawa ako ng habag: ⁹ “Ano ang mapapala kung ako'y patahimikin, kung ako'y bumaba sa hukay? Pupurihin ka ba ng alabok? Ipahahayag ba nito ang iyong katapatan?” ¹⁰ Dinggin mo ako, aking Ama, at maawa ka sa akin; aking Ama, ikaw ang aking saklolo.

¹¹ Ginawa mong sayawan ang aking pagdadalamhati; hinubad mo ang aking damit-panluksa at binihisan mo ako ng kagalakan, ¹² upang ang aking puso ay umawit ng papuri sa iyo at hindi manahimik. Aking Ama, magpapasalamat ako sa iyo magpakailanman.