ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಗೀತೆ
ಒಂದು ಕೀರ್ತನೆ. ಆಲಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಗೀತೆ. ದಾವೀದನದು.
ಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ನಂತರ ಒಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಾಗಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು. ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾಗ ತಾನು ಎಂದಿಗೂ ಕದಲಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದನೆಂದು ದಾವೀದನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಅವನ ತಂದೆಯ ಮುಖವು ಮರೆಯಾಯಿತು. ಧೂಳು ಸ್ತುತಿಸಲಾರದು ಎಂದು ಅವನು ವಾದಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಶೋಕವಸ್ತ್ರಗಳು ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
30 1ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹಿಗ್ಗದಂತೆ ಮಾಡಿದಿರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತೇನೆ.
2ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟೆ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ವಾಸಿಮಾಡಿದಿರಿ. 3ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ನೀವು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪಾತಾಳದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಂದಿರಿ; ನಾನು ಗುಂಡಿಗೆ ಇಳಿಯದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಜೀವದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿದಿರಿ.
4ಅವರ ಭಕ್ತರೇ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಕೀರ್ತಿಸಿ ಹಾಡಿರಿ, ಅವರ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರಿ. 5ಅವರ ಕೋಪ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ, ಆದರೆ ಅವರ ದಯೆ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ; ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಅಳು ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲಾಸ ಬರುತ್ತದೆ.
6ನಾನು ಸುಖದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, “ನಾನೆಂದಿಗೂ ಕದಲುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದುಕೊಂಡೆ. 7ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ನಿಮ್ಮ ದಯೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಪರ್ವತವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಿರಿ; ಆದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದಾಗ ನಾನು ಕಳವಳಗೊಂಡೆ.
8ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೂಗಿಕೊಂಡೆ; ಸಾರ್ವಭೌಮ ತಂದೆಯೇ, ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ: 9“ನಾನು ಮೌನಗೊಂಡರೆ, ಗುಂಡಿಗೆ ಇಳಿದರೆ ಏನು ಲಾಭ? ಧೂಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದೋ? ಅದು ನಿಮ್ಮ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಸಾರುವುದೋ? 10ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ನನ್ನ ಮೊರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆತೋರಿ; ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ನನ್ನ ಸಹಾಯಕರಾಗಿರಿ.”
11ನೀವು ನನ್ನ ಗೋಳಾಟವನ್ನು ನರ್ತನವನ್ನಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದಿರಿ; ನನ್ನ ದುಃಖವಸ್ತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದು ನನಗೆ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನು ಹೊದಿಸಿದಿರಿ, 12ನನ್ನ ಹೃದಯವು ಮೌನವಾಗಿರದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿ ಹಾಡುವಂತೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದಿರಿ. ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ನಿಮಗೆ ಸದಾಕಾಲ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.