Kidung pikeun Pangbaktian
Jabur. Kidung pikeun pangbaktian imah. Ti Daud.
Ditulis pikeun upacara ngabaktikeun sanggeus cageur. Daud ngaku yén waktu sagala rupa lancar, anjeunna nyangka moal pernah bisa digoyahkeun, tuluy raray Ramana disumputkeun. Anjeunna ngajukeun yén lebu teu bisa muji, sarta ditungtungan ku pakéan bela sungkawa diganti ku kabungahan.
30 1Abdi bade ngagungkeun Ama, Rama abdi, margi Ama parantos ngangkat abdi sareng henteu ngantep musuh-musuh abdi suka bungah ningal abdi cilaka.
2Nun Ama, Rama abdi, abdi sasambat nyuhunkeun pitulung ka Ama, maka Ama nyageurkeun abdi. 3Nun Ama, Rama abdi, Ama parantos ngangkat nyawa abdi ti jero kubur; Ama ngajaga abdi tetep hirup sareng henteu ngantep abdi turun ka jero liang.
4Kidungkeun pujian ka Rama urang, he aranjeun para umat-Na anu satia, sareng haturkeun panuhun ka jenengan-Na anu suci. 5Karana bendu-Na ngan sakedapan, tapi sih piwelas-Na salalanggengna; ceurik tiasa lumangsung sapeuting jeput, tapi kabungahan sumping dina waktu isuk-isuk.
6Waktu abdi ngarasa aman, abdi ngomong, “Abdi moal pisan-pisan goyah.” 7Nun Ama, Rama abdi, ku sih piwelas Ama, Ama parantos ngadamel gunung abdi nangtung pageuh; tapi waktu Ama nyumputkeun pameunteu, abdi jadi gimir.
8Ka Ama, Rama abdi, abdi sasambat; ka Rama nu Maha Kawasa abdi neneda nyuhunkeun piwelas: 9“Naon mangpaatna upami abdi dibungkem, upami abdi turun ka jero liang? Naha lebu tiasa muji ka Ama? Naha eta bisa ngwartakeun kasatiaan Ama? 10Dangukeun abdi, nun Ama, Rama abdi, sareng mugi welas ka abdi; nun Ama, Rama abdi, mugi jadi panulung abdi.”
11Ama parantos ngarobih kasedih abdi jadi igel kabungahan; Ama parantos muka anggoan kasedih abdi sareng nganggoan abdi ku kabungahan, 12supaya hate abdi tiasa ngidungkeun pujian ka Ama sareng henteu jempe. Nun Ama, Rama abdi, abdi bade ngahaturkeun panuhun ka Ama salalanggengna.