’n Lied vir die Inwyding

’n Psalm. ’n Lied vir die inwyding van die huis. Van Dawid.

Geskryf vir 'n inwyding ná genesing. Dawid erken dat hy, toe dit goed gegaan het, aangeneem het dat hy nooit geskud sou kon word nie, en toe was sy Vader se gesig verborge. Hy voer aan dat stof nie kan loof nie, en eindig met rouklere wat vir blydskap verruil is.

Hoofstuk 30.

Ek sal u verhoog, my Vader, want u het my opgehef en nie my vyande oor my laat juig nie.

My Vader, ek het na u om hulp geroep, en u het my gesond gemaak. My Vader, u het my siel uit die graf opgehaal; u het my lewend gehou en nie toegelaat dat ek in die kuil afdaal nie.

Sing tot ons Vader, julle sy getroues, en dank sy heilige naam. Want sy toorn duur net ’n oomblik, maar sy guns duur ’n leeftyd; deur die nag mag die geween duur, maar vreugde kom in die môre.

Toe ek veilig gevoel het, het ek gesê: “Ek sal nooit wankel nie.” My Vader, deur u guns het u my berg vas laat staan; maar toe u u aangesig verberg het, was ek verslae.

Na u, my Vader, het ek geroep; tot die Soewereine Vader het ek om genade gepleit: “Wat word gewen as ek stilgemaak word, as ek in die kuil afdaal? Sal die stof u prys? Sal dit u trou verkondig? Hoor my, my Vader, en wees my genadig; my Vader, wees my helper.”

U het my rou in ’n dans verander; u het my rouklere uitgetrek en my met vreugde beklee, sodat my hart u lof kan besing en nie stil bly nie. My Vader, ek sal u vir ewig dank.