Efa vita pirinty
Boky

Hira Fanokanana

Salamo. Hira ho amin’ny fanokanana ny trano. An’i Davida.

Nosoratana ho fanokanana taorian'ny fanasitranana. Manaiky i Davida fa rehefa nandeha tsara ny zavatra dia noheveriny fa tsy hozohina mihitsy izy, ary avy eo nafenina ny tavan'i Rainy. Miady hevitra izy fa tsy mahay midera ny vovoka, ary mifarana amin'ny lamba fisaonana novaina ho hafaliana.

Toko 30.

Hanandratra Anao aho, Raiko, fa nasandratrao aho ary tsy navelanao hihomehy ahy ny fahavaloko.

Raiko, nitaraina taminao aho, ary nositranao aho. Raiko, nentinao niakatra avy any amin’ny fasana ny fanahiko; novelominao aho, ka tsy navelanao hidina any amin’ny lavaka.

Mihirà ho an’i Raintsika, ry olony mahatoky, ary misaora ny anarany masina. Fa indray mipi-maso ihany ny fahatezerany, fa mandritra ny androm-piainana ny fankasitrahany; mety hijanona mandritra ny alina ny fitomaniana, fa tonga amin’ny maraina ny fifaliana.

Rehefa nahatsiaro tena milamina aho, dia hoy aho: « Tsy ho voahozongozona mandrakizay aho. » Raiko, noho ny fankasitrahanao no nampahatanjahinao ny tendrombohitro; fa nony nanafina ny tavanao Ianao, dia raiki-tahotra aho.

Taminao, Raiko, no niantsoako; ny Ray Mpanapaka no nangatahako famindrampo: « Inona no tombony raha atao moana aho, raha midina any amin’ny lavaka? Moa ny vovoka va hidera Anao? Hanambara ny fahatokianao va izy? Henoy aho, Raiko, ka mamindrà fo amiko; Raiko, ho mpanampy ahy Ianao. »

Novainao ho dihy ny fisaonako; nesorinao ny lamba fisaonako, ary nampitafinao hafaliana aho, mba hankalaza Anao amin’ny hira ny foko ka tsy hangina. Raiko, hisaotra Anao mandrakizay aho.