Bagʻishlanish qoʻshigʻi

Zabur. Uy bagʻishlanishi uchun qoʻshiq. Dovudning.

Shifo topgandan keyin bag'ishlov uchun yozilgan. Dovud tan oladiki, ishlari yaxshi ketganda u hech qachon tebranmayman deb o'ylagan, so'ng Otasining yuzi yashiringan. U tuproq hamd aytolmaydi, deb da'vo qiladi va motam libosini shodlikka almashtirish bilan yakunlaydi.

30-bob.

Seni ulugʻlayman, Otam, chunki Sen meni koʻtarding, dushmanlarimning ustimdan shodlanishiga yoʻl qoʻymading.

Otam, Senga yordam soʻrab faryod qildim, Sen esa meni sogʻaytirding. Otam, Sen jonimni goʻrdan koʻtarib chiqarding; meni tirik saqlading, chuqurga tushishimga yoʻl qoʻymading.

Otamizga kuylanglar, ey Uning sodiqlari, Uning muqaddas nomiga shukr aytinglar. Chunki Uning gʻazabi bir lahzagina davom etadi, ammo Uning marhamati umr boʻyi qoladi; yigʻi tun boʻyi choʻzilishi mumkin, ammo quvonch tongda keladi.

Oʻzimni xotirjam his qilganimda, dedim: “Men hech qachon tebranmasman.” Otam, Sen marhamating bilan togʻimni mustahkam turgʻazding; ammo Sen yuzingni yashirganingda, men dahshatga tushdim.

Senga, Otam, nido qildim; Hukmron Otaga rahm-shafqat soʻrab yolvordim: “Agar jim qilinsam, chuqurga tushsam, nima foyda? Tuproq Seni ulugʻlaydimi? U Sening sadoqatingni eʼlon qiladimi? Meni eshitgin, Otam, menga marhamat qilgin; Otam, menga yordamchi boʻlgin.”

Sen motamimni raqsga aylantirding; Sen motam kiyimlarimni yechib, meni shodlik bilan kiyintirding, toki qalbim Seni madh etib kuylasin, jim turmasin. Otam, Senga abadiy shukr aytaman.